محمد علی اینانلو پر کشید؛

برای او که به مقصد نهایی رسید

وقتی چشمانش را به روی مرزهای بهشتی باز کرد و از دنیایی که همیشه دغدغه آشتی بین طبیعت با مردمش را داشت پر کشید، شاید پر از حس های خوب و سبک بود، چرا که به گفته خود تمام روزهای زندگی اش را زندگی کرده بود.

کد خبر: ۹۶۵۷۲

تاریخ: ۱۴ دی ۱۳۹۴ - ۱۷:۳۵

محمد علی اینانلو 12 دی ماه چشم از دنیا فرو بست و به سفری جاودانه رفت، اولین سفری که گزارشات مستند او را از این سفر نخواهیم داشت و این بار ابزارهای همیشگی اش حتی کلمات را هم با خود نتوانست در کوله همیشگی به همراه داشته باشد.

چهره اش همیشه ابهت و تعصب خاص اینانلوها را به یادم می آورد، پر از غیرت، جوشش و مردانگی، با چشمانی درشت و گیرا درست مانند پهلوانان داستان های کهن ایرانی و سیبل های برفین بنا گوشی اش این تصویر را در ذهنم جانی دو چندان می بخشید و همیشه او را رستم زنده شاهنامه طبیعت می دانستم.

زمانی که 12 دی ماه در تقویم سال 94 به نام پسر بزرگ، مادر طبیعت سیاه شد دلهای زیادی لرزید، دستان زیادی پشت خطهای تلفنی خشک شدند، اما قلم های بیشتری برایش جوهر فشاندند و نام "محمد علی اینانلو" را در تاریخ این سرزمین کهنه چون زمان حیاتش ماندگار کردند.

مرحوم اینانلو کارشناس مطرح محیط زیست، روزنامه نگار و ایرانگرد پر تجربه ای است که 20 سال اخیر عمرش را بیش از 50 برابر کره زمین در طبیعت سرزمینش سفر کرده است.

او که شهریور ماه سال جاری بر اثر ضایعه مغزی راهی بیمارستان می شود، بعد از پایان دوره درمان باز هم با اینکه اندکی ناخوش است به اجرا بر می گردد و پر قدرت کارش را ادامه می دهد، اما چند روز پیش دوباره راهی بیمارستان می شود و این بار همه چشمهای منتظر او خشک می شوند.

مردی که به گفته خود از مرگ ترس و واهمه ای ندارد و او را آشنای دیرینه خود از 17 سال پیش تا کنون می داند.

شاید این جمله را برای این می گوید که سالها پیش وقتی در طبیعت زیبای لار مشغول عشق بازی با زیبایی های طبیعت بود، دچار حادثه می شود و به سختی از کام مرگ رهایی می یابد.

او مسافری بود که همه نقاط این سرزمین پهناور مقصدش بود و تاریخ و فرهنگ چند هزار ساله و طبیعت ساحره اش چنان مجذوبش کرده بود که نام دو یادگارش را هم البرز و آرش می گذارد تا صلابت و استواری البرز و پاکی و دلواری آرش در زندگی او جاودانه شود.

مسعود اسکویی پیشکسوت رادیو درباره او می گوید: محمد علی دوستی بی شیله و بدون کینه بود و همیشه دلشوره محیط زیست را در زندگی خود داشت.

وی افزود: مرحوم اینانلو معتقد بود باید پیوندی دوباره میان مردم و طبیعت زده شود، چرا که این قهر به زیان همه ما به خصوص جوانان خواهد بود .

اسکویی ادامه داد: او در وصیت نامه اش آورده است که من به همراه اسماعیل میرفخرایی و علیرضا نوری کارهای ترحیمش را انجام دهیم و این قطعا بخاطر 45 سال دوستی و رابطه ای است که در طول زمان با اتفاقات خوب و بد هم چنان بین ما وجود داشت.

محمدعلی اینانلو در طول زندگی 68 ساله خود در حوزه های مختلف اجرا، روزنامه نگاری، فیلم سازی طبیعت فعال بود و با اینکه تمام لحظه لحظه زندگی اش را مزه مزه کرد و مست از آن بود حالا به مقصدی بی بازگشت از بین همه ما سفر کرده است و درسها و چکیده تجربیات 40 ساله اش را به همراه دو فرزندش البرز و آرش برای مردمش به یادگار گذاشته است.

نوشته: شکوفه رنجبر