توسط پژوهشگران کشور محقق شد؛

سنتز مواد مورد استفاده در داروها با نانوکاتالیست مغناطیسی

پژوهشگران دانشگاه پیام نور ایلام موفق به ساخت نانوکاتالیستی شدند که نیاز به استفاده از حلال‌های آلی و سمی در تولید مواد آلی پرکاربرد در ساخت مواد دارویی را مرتفع می‌سازد.

کد خبر: ۹۵۲۷۰

تاریخ: ۲۹ آذر ۱۳۹۴ - ۱۲:۱۰

پژوهشگران دانشگاه پیام نور ایلام موفق به ساخت نانوکاتالیستی در مقیاس آزمایشگاهی شدند که نیاز به استفاده از حلال‌های آلی و سمی در تولید مواد آلی پرکاربرد در ساخت مواد دارویی را مرتفع می‌سازد که استفاده از این نانوکاتالیست با قابلیت استفاده مکرر، سبب افزایش بازده و کاهش هزینه‌های فرایندی خواهد شد.

به گفته‌ اسحاق رضایی نژاد مجری طرح در این پژوهش یک کاتالیست مغناطیسی بر پایه‌ نانوذرات آهن سنتز شده است که به صورت گزینشی و با کاهش واکنش‌های جانبی، قادر است ترکیبات آروماتیک را به تیوسیانات تبدیل کند. تیوسیانات از گروه مواد آلی است که در تولید مواد دارویی و درمانی بکار می‌رود.

وی بیان داشت: اگرچه روش‌های مختلفی برای سنتز تیوسیانات از مواد آروماتیک مورد استفاده قرار می‌گیرد، اما اکثر آنها دارای شرایط عملیاتی سختی نظیر نیاز به حلال های سمی، زمان واکنش طولانی، جداسازی و خالص سازی سخت محصولات بوده و علاوه بر آن با وجود زمان طولانی برای اتمام فرایند، بازده بسیار پایینی دارند. بنابراین رفع این مشکلات ضرورت بالایی دارد.

رضایی نژاد در خصوص مزیت نانوکاتالیست معرفی شده در این پژوهش عنوان کرد: این نانوکاتالیست انجام فرایند را در دمای اتاق امکان‌پذیر کرده و افزون بر آن منجر به کاهش چشمگیر زمان فرایند و افزایش راندمان آن می‌شود.

وی افزود: از طرفی پس از اتمام فرایند، تنها با اعمال یک میدان مغناطیسی خارجی بازیافت شده و می‌تواند بدون تغییر چشمگیر در میزان فعالیت، چندین بار مورد استفاده‌ مجدد قرار گیرد.

این پژوهشگر گفت: روش پیشنهادی در این طرح برای ساخت کاتالیست مایع یونی بر پایه‌ نانو ذرات از مواد کم هزینه و با قابلیت حمل آسان استفاده شده است. بنابراین عدم استفاده از حلال‌های سمی و رعایت اصول شیمی سبز از دیگر مزیت‌های این طرح است.

این تحقیقات حاصل همکاری اسحاق رضایی نژاد، سعید کریمیان پژوهشگر دانشگاه پیام نور ایلام و دکتر سامی سجادی فر عضو هیأت علمی دانشگاه پیام نور است که نتایج آن در مجله‌ Journal of Sciences, Islamic Republic of Iran (جلد ۲۶، شماره ۳، سال ۲۰۱۵، صفحات ۲۳۳ تا ۲۴۰) منتشر شده است.