شب نقد سینما حقیقت در اولین روز جشنواره برگزار شد

نخستین شب نقد جشنواره سینما حقیقت با بررسی شش فیلم مستند در سالن شماره 3 سینما فلسطین برگزار شد.

کد خبر: ۹۴۷۲۷

تاریخ: ۲۳ آذر ۱۳۹۴ - ۱۲:۵۰

نخستین شب از نشست شب های نقد جشنواره بین المللی سینما حقیقت با نقد و بررسی شش فیلم و با حضور محمدرضا مقدسیان به عنوان مجری و کارشناس و خسرو نقیبی منتقد، نیما طباطبایی کارگردان «من ناصر حجازی هستم»، «کربلا جغرافیای یک تاریخ» داریوش یاری، «پل» امیرحسین نوروزی، «میراث من آواز» فاطمه موسوی، «بزمچه ها عاشق می شوند» دلاور دوستانیان و «این سه زن» مصطفی امامی، برگزار شد.

**مستند ناصر حجازی را پرسپولیسی ها هم دوست دارند

نیما طباطبایی کارگردان مستند «من ناصر حجازی هستم» در نشست نقد و بررسی این مستند گفت: این فیلم روایتی از آغاز تا مرگ ناصر حجازی است اینکه او چطور در طول دوران ورزشی خود رشد کرد و در زمان مرگ به اسطوره فوتبال ایران تبدیل شد.

وی با اشاره به اینکه پیش از ما نیز قرار بود گروهی این مستند را بسازند که به دلایلی کار متوقف شده بود، افزود: وقتی قرار شد من به عنوان کارگردان مستند را بسازم از ابتدا شروع به کار کردیم. در تمام مراحل تولید مستند تلاش کردیم صراحت و صداقت لحن که ویژگی حجازی بود، رعایت کنیم.

طباطبایی در ادامه به اکران همزمان این فیلم با تولد ناصر حجازی اشاره کرد و افزود: در این مستند به مرحوم ناصر حجازی به عنوان یک کاراکتر ملی نگاه شده است و حتما علاقمندان تیم پرسپولیس هم این فیلم را دوست خواهند داشت.

در ادامه نشست خسرو نقیبی که نویسندگی مستند «من ناصر حجازی هستم» را بر عهده دارد، گفت: این مستند بر خلاف دیگر فیلم های پرتره ای که تلاش می کنند ژست بی طرفی بگیرند، اصلا بی طرفانه نیست چرا که وقتی قرار است درباره فردی که به صراحت لهجه معرف است حرف بزنیم، نباید خنثی کار کرد.

وی با اشاره به اینکه این مستند دو لحن دارد، توضیح داد: لحن اول با روایت اول شخص درباره گفت و گو هایی است که به صورت مکتوب از مرحوم حجازی باقی مانده است و لحن دوم نیز به صورت روایت دوم شخص خطاب به ناصر حجازی مطرح شده که در گفت و گو با خانواده و یا نزدیکان اسطوره فوتبال ایران صورت گرفته است.

** مستند «کربلا، جغرافیای یک تاریخ» نگاه شاعرانه دارد

مستند «کربلا، جغرافیای یک تاریخ» به کارگردانی داریوش یاری دومین فیلم مورد نقد و بررسی در شب نقد جشنواره سینماحقیقت بود.

یاری درباره نحوه پرداخت خود به واقعه کربلا، گفت: فیلم هایی با این موضوع متاسفانه عنوان سفارشی به خود می گیرند و در طول زمان مورد سوء استفاده برخی قرار گرفته اند اما سابقه کار من نشان می دهد که این موضوع را به عنوان یه دغدغه دنبال کرده ام.

این مستند ساز افزود: در ابتدای فیلم اشاره می شود که انسان های بزرگ از پشت تصمیم های بزرگ بر می خیزند و این چیزی است که جمهوری اسلامی الان به آن نیاز دارد. من نیز با این هدف فیلم را ساختم تا بگویم همین حالا که پشت میز نشسته ایم چه باید کنیم و چه وظیفه ای داریم.

یاری در ادامه به سکانسی از فیلم و بازسازی صحنه ای از عاشورا اشاره کرد و گفت: کسی که در این صحنه حضور دارد به یکباره در فیلم به سال 61 حجری می رود و این به آن معناست که همه روزها عاشورا است و همه زمین ها کربلاست.

وی با اشاره به هزینه 460 میلیونی برای تولید این مستند، گفت: چون تلاش کردم فیلم نگاه شاعرانه ای به واقعه عاشورا داشته باشد اگر حادثه را به حماسه تبدیل نکرده باشم فیلمم هیچ ارزشی ندارد.

در ادامه این نشست نیز نقیبی گفت: روایت این فیلم چیز جدیدی درباره عاشوار به بیننده اضافه نمی کند و لحن غیر حماسی دارد و تقریبا همان چیزی که ما در تعزیه ها می بینیم در فیلم نشان داده می شود.

این منتقد در ادامه به صدای راوی فیلم با صدای شهاب حسینی اشاره کرد و افزود: لحن شهاب حسینی نیز اصلا شور حماسی ندارد و هیچ حسی را برای مخاطب بر نمی انگیزد.

**«پل» روایتی از جنگ بی رحم شهری

مستند «پل» دیگر فیلمی بود که مورد نقد و بررسی قرار گرفت. محمدرضا مقدسیان در سخنانی کوتاه درباره این مستند گفت: دیدن این مستند آنقدر برایم جذاب بود که در زمان هایی از نمایش فیلم، کاملا با آن همراه شدم.

در ادامه نیز امیر حسین نوروزی کارگردان آن اظهار داشت: این فیلم بخشی از ناب ترین لحظات زندگی من است و تا به حال فیلمی نساخته بودم که بعد از 10 بار دیدن باز هم در میانه فیلم تپش قلب بگیرم.

وی با اشاره به اینکه اهل جنوب هستم و از کودکی با جنگ آشنا بوده ام، افزود: اما وقتی برای ساخت فیلمی درباره جنگ عراق درخواست دادم تا این اندازه احساس نمی کردم جنگ شهری بی قاعده و بی رحم باشد.

نوروزی با اشاره به اینکه برای ساخت این مستند با علی انصاری و یک گزارشگر عراقی به نام سید مرتضی موسوی همراه بودم ادامه داد: رفاقت بین ما سه نفر مستند را روایت می کند و پل در واقع فاصله بین ما می شود.

این مستندساز خاطرنشان کرد: تا به حال این همه رفاقت را در کنار مرگ و زندگی ندیده بودم و در زمان هایی از ساخت مستند حضور جوان های 18 ساله عراقی، من را یاد هشت سال دفاع مقدس می انداخت.

در بخش پایانی این نشست نیز نقیبی از فیلم به عنوان یک اتفاق هیجان انگیز یاد کرد و گفت: به نظر می رسد کارگردان بسیار تحت تاثیر روایت فتح است و حتی لحن راوی فیلم نیز کاملا شبیه شهید آوینی است.

**«این سه زن» روایت امید در دل تاریکی

چهارمین فیلمی که در نشست شب های نقد جشنواره حقیقت برگزار شد، مستند «این سه زن» به کارگردانی مصطفی امامی بود.

در ابتدای نشست امامی درباره این مستند گفت: این سه زن ماجرای یک مادر و دو دختر مجردش است که در نهاوند و در خانه ای قدیمی که در حال ویران شدن است، زندگی می کنند.

وی افزود: این خانواده پول ساخت خانه را دارند و چون خانه 700 متری آنها در محدوده میراث فرهنگی قرار دارد اجازه ساخت بیشتر از 7 متر آن را ندارند.

امامی در ادامه درباره انگیزه ساخت فیلم توضیح داد: از آنجا که خودم در آن شهر زندگی کرده ام و از نزدیک با صاحبان این خانه آشنا بودم حس غریبی داشتم که این خانه زمانی برج و بارویی داشته و آقا بزرگ این خانه یکی از معتمدین این محل بوده که حالا به این حال و روز در آمده است.

امامی با اشاره به اینکه این فیلم مستعد روایت سیاه و تاریک را داشت، افزود: اما تلاش کردم در میان تمام این سختی ها که برای اهالی این خانه وجود دارد، امید به زندگی را نشان دهم.

نقیبی نیز طی سخنان کوتاه گفت: مستند این سه زن می توانست لحن سفارشی و اعتراضی به خود بگیرد اما کارگردان به خوبی از دل فقر زیبایی را بیرون کشیده است.

**تولید مستند «بزمجه ها هم عاشق می شوند» نیاز به صبر داشت

دلاور دوستانیان کارگردان مستند «بزمجه ها هم عاشق می شوند» نیز در نشست نقد و بررسی مستندش گفت: به قصه گویی در سینما به شدت علاقه دارم و معتقدم 100 سالی که از عمر سینما می گذرد هنوز هم قصه حرف اول را می زند. بنابراین سعی می کنم در فیلم هایم از داستان استفاده کنم تا تماشاگران از دیدن فیلم خسته نشوند.

وی با اشاره به اینکه ساخت مستند «بزمجه ها هم عاشق می شوند» نیاز به صبر بسیار داشت، ادامه داد: باید برای ساخت چنین مستندی مدت ها حیوانات را رصد کرد تا با واکنش آنها نسبت به انواع صداها آشنا شد.

این مستند ساز با اشاره به مخالفتش با استفاده از نریشن مستند، ادامه داد: در این مستند مجبور به استفاده از نریشن شدم اما قطعا در مستند بعدی این کار را نخواهم کرد.

دوستانیان خاطرنشان کرد: برخلاف بسیاری که احساس می کنند فیلم سازی کار سختی است اما من بسیار ساده فیلم می سازم و معمولا برای ساخت فیلم هایم یک مکانی را شناسایی می کنم که جذابیت بصری هم داشته باشد.

** آیین های بوشهر سوژه مستندهای بلند است

نقد و بررسی مستند «میراث من آواز» عنوان آخرین نشست در نخستین روز جشنواره سینما حقیقت بود که با حضور فاطمه موسوی کارگردان این اثر برگزار شد.

در ابتدای این نشست خسرو نقیبی با اشاره به اینکه به نظر می رسد این مستند برای مخاطب خارجی ساخته شده باشد، گفت: کارگردان برموضوع آواز خوانی زنان در جنوب کشور دست گذاشته که به نظر کمی خط قرمز است.

موسوی در پاسخ به این موضوع اظهار داشت: زمانی که فیلم را می ساختم به این فکر نمی کردم که قرار است چه کسی فیلم را ببیند. چون خودم اهل بوشهر هستم به دلیل علاقه شخصی به سراغ این موضوع رفتم.

وی افزود: درباره هر کدام از زن های این مستند و آیین هایی که به نمایش درامده می توان یک مستند جداگانه بلند ساخت. من برای ساخت این مستند سه سال با این زن ها زندگی کرده ام.