راز شکستن قولنج انگشتان دست

دانشمندان به راز صدایی که از شکستن قولنج انگشتان دست بیرون می آید پی برده اند. آنها از ماشین های فراصوت (سونوگرافی) برای پایان دادن به سال ها بحث و جدل در خصوص سرچشمه این صدا استفاده کرده اند.

کد خبر: ۹۴۵۷۲

تاریخ: ۲۲ آذر ۱۳۹۴ - ۱۲:۲۹

دکتر رابرت بوتین به همراه یک تیم تحقیقاتی در دانشگاه دیویس ایالت کالیفرنیای آمریکا تابستان امسال از 30 بزرگسال که به طور مرتب قولنج انگشتان دستشان را می شکستند و 10 نفر که عادت به این کار نداشتند عکاسی فراصوتی کردند.

گروه 30 نفره گفته بودند که سال هاست به طور متوسط روزی بیست بار قولنج انگشتان دستشان را می شکنند.

محققان از این چهل نفر خواستند که قولنج بند اول انگشتان دستشان را در حالی که از آنها عکسبرداری فراصوتی می کردند، بشکنند. بدین ترتیب آنها 400 عکس و صدا جمع کردند.

در حالی که محققان انتظار داشتند که چیزی در اطراف استخوان های مفاصل انگشت ببینید که منجر به صدای 'تق' مانند شکستن قولنج می شود، اما به چیزی کاملا غیرقابل انتظار برخوردند.

دکتر بوتین می گوید :انتظار نداشتیم با یک 'انفجار' مواجه شویم! آنچه مشاهده کردیم یک جرقه روشن در نتیجه سونوگرافی بود. مثل انفجار در یک آتش بازی که گویی در مفاصل انگشتان انجام می شود. این یک یافته کاملا غیرقابل انتظار بود.

وی افزود :همزمانی دیدن این جرقه ها با صدای 'تق' آنقدر زیاد بود که محققان با تقریب 94 درصد می توانستند زمان بلند شدن صدای 'تق 'را از دیدن عکس ها حدس بزنند.

** ربط این صدا و جرقه چیست؟

دکتر بوتین می گوید: نظریه های متفاوتی در طی سال ها در خصوص منشا این صدای 'تق' شکل گرفته بود. اما حالا به جرات می توان گفت که این صدای شکستن و جرقه روشنی که در عکس های سونوگرافی دیده می شود به تغییر فشار گازهای داخل حباب های متصل به مفاصل مربوط است.

هر چند دانشمندان هنوز نمی دانند که این صدای مربوط به شکل گیری حباب های گاز در هنگام شکستن قولنج یا ترکیدن آنها است.سوالی که به گفته دکتر بوتین، هنوز برای پاسخ به آن باید تحقیقات بیشتری انجام داد. اما چیزی که مشخص است این است که دانشمندان هنوز به دلیلی برای مضر بودن شکستن قولنج انگشتان، دست نیافته اند.

برخلاف آنچه تصور می شود، هیچ دلیل علمی برای مضر بودن این کار وجود ندارد و برخی متخصصان معتقدند که اینکار ممکن است فوایدی هم در بیشتر کردن دایره حرکت مفاصل انگشتان داشته باشد. هر چند پاسخی علمی برای اثبات آن هم موجود نیست.