مجوز نمایش فیلم رستاخیز (+عکس)

رستاخیز آخرین ساخته ی سینمایی احمد رضا درویش است که در هفته های اخیر حاشیه های فراوانی را برای اکران عمومی در سینماهای کشور به وجود آورده است.

کد خبر: ۸۴۸۴۹

تاریخ: ۲۱ مرداد ۱۳۹۴ - ۱۲:۱۴

تصویری که مشاهده می کنید پروانه نمایش فیلم سینمایی رستاخیز است که به موجب آن این فیلم باید اکران عمومی می شد.

رستاخیز آخرین ساخته ی سینمایی احمد رضا درویش است که در هفته های اخیر حاشیه های فراوانی را برای اکران عمومی در سینماهای کشور به وجود آورده است. وزیر ارشاد در آخرین سخنانش گفته بود این فیلم به زودی با تغییراتی اکران عمومی خواهد شد. باید منتظر ماند تا متوجه شد سرانجام اکران این فیلم چه خواهد بود؟

در مقابل تصویری که امثال داعش از اسلام ارائه می کنند لازم است تصویر صحیح و درستی از اسلام ناب محمدی ارائه شود و در این میان حادثه کربلا به عنوان نقطه اساسی معارف و معاریف مکتب اهل بیت جایگاهی متمایز دارد. شناخته شدن مظلومیت عاشورا در سطح جهان مقدمه ظهور است و زمانی که امام عصر به عنوان منتقم مظلومیت جدش قیام می کند و یارانش با ندای یالثارات الحسین فریاد خون خواهی آن مظلوم غریب را سر می دهند باید به طور طبیعی مردم جهان فهم و درک و شناخت عمومی و اجمالی از حادثه کربلا داشته باشند.

امروز و در عصر رسانه و ارتباطات که زبان بین المللی انتقال پیام زبان تصویر و سینماست لازمه تحقق این هدف ساخته شدن فیلم هایی همچون رستاخیز است و باید این آثار هنری و تصویری به زبان مخاطب جهانی و با ادبیات و عناصر بصری و طبق فهم او ساخته شود.

از سوی دیگر جریان مذهبی ما به دلیل قرن ها محدودیت و انزوای تحمیلی از سوی حکام جور معمولا به داخل مرزهای فکری و فرهنگی خود معطوف بوده و تجربه چندانی در زمینه انتقال افکار و باورهای خود به زبان بین المللی ندارد و تنها تجربه های اندکی که پس از انقلاب اسلامی در این زمینه بوده است آرام آرام فرصت هایی تازه برای کشف و شناسایی این مسیر پیش روی ما قرار می دهد.

بدین ترتیب تجربه فیلم رستاخیز را باید قدمی در راه معرفی حادثه عاشورا به مخاطب گسترده جهانی و تجربه ای برای برقراری ارتباط بین المللی دانست و هرچند به طور طبیعی همه ما انتقادهایی هم به آن داریم ولی باید توجه کنیم این فیلم برای مخاطب بین المللی ساخته شده و بدون شک هر کار تازه ای اشکال ها و ابهام هایی دارد و در کنار نقاط قوت فراوان از نقاط ضعف نیز خالی نیست.

مهم ترین موضوع برای فهم این فیلم این است که هر اثر هنری و ارتباطی را باید با مخاطب آن ارزیابی کرد. دنیا فقط قم و تهران نیست و این فیلم برای مخاطب محدود و مشخص هیئتی ساخته نشده است. اساسا دیدن فیلم از زاویه مخاطب بین المللی با دیدن آن از چشم مخاطب داخلی کاملا فرق دارد. من هم از خاستگاه مخاطب هیئتی و مذهبی با فیلم مشکل دارم و اگر برای دیدن یک ذکر مصیبت تصویری و روضه سینمایی به تماشای آن بنشینم راضی نمی شوم. ولی برای بیننده ای که تا کنون حتى اسم امام حسین (ع) را نشنیده برخی جزئیات اصلا اهمیت ندارد. مشکل این است که ما با فضای بین المللی و زبان مخاطب جهانی فاصله داریم و گاهی حتى مسائل و دغدغه هایمان با واقعیت های ملموس و عینی رایج در جهان فاصله دارد.

آیا به این فکر کرده ایم که شاید کسانی در این سو و آن سوی دنیا منتظر باشند تا نخستین بار نام زیبای فرزند پیامبر (ص) را از رستاخیز بشنوند و با مظلومیت و شهادت غریبانه اش از این طریق آشنا شوند؟ آیا حق این مخاطبان نیست که این فیلم را ببینند؟ ما چگونه آنان را از این فرصت محروم می کنیم؟ آیا در کنار ایرادها و ضعف های طبیعی فیلم نباید به نقاط مثبت فراوان و متعدد آن توجه کرد؟ این ارزش ها را ما به چه زبانی می توانیم به مردم و مخاطبان گوناگون برسانیم ؟ آیا این خدمت و تلاش ارزشمند کار کوچک و ساده ای است؟
- See more at: http://rastakhizmovie.com/?p=2096#sthash.SN6Ykffn.dpuf

رستاخیز (به انگلیسی: He Who Said No، به معنای: کسی که نه گفت) در سی و دومین دوره جشنواره فیلم فجر در ۱۱ بخش نامزد دریافت سیمرغ بلورین بود و در نهایت در ۸ بخش از جمله بهترین فیلم و بهترین کارگردانی برنده سیمرغ بلورین شد.

در خلاصه داستان فیلم آمده است: بعد از مرگ معاویه پسر ابوسفیان، یزید بن معاویه خود را خلیفه مسلمین می‌خواند و به فرماندار مدینه نامه می‌نویسد که از حسین بن علی بیعت بستاند. بکیر بن حر که به عنوان پیک مخصوص دربار یزید بن معاویه برگزیده شده است مأمور رساندن نامه یزید بن معاویه به مدینه می‌گردد. او که جوانی چابک و پرانرژی است و در تکاپوی حقیقت است در مدینه متوجه می‌شود که حامل نامه‌ای است که در آن به کشتن حسین بن علی فرمان داده شده است. بکیر در مکه با اندیشه‌ها و خط فکری حسین بن علی (امام شیعیان) آشنا می‌شود. مردم کوفه با فرستادن نامه‌های بسیار زیاد، حسین بن علی را به کوفه دعوت کرده‌اند تا در قیام بر ضد یزید پسر معاویه، آنها را یاری کنند. حر ابن یزید ریاحی، به همراه بکیر و دو هزار سوار از سوی عبیداله بن زیاد مأمور می‌شوند به سمت کاروان حسین بن علی که به سمت کوفه در حرکت هستند بروند. کاروان حسین در شماری اندک، در کربلا به محاصره هزاران نفر از لشکریان یزید درمی‌آیند.