کارتن‌خواب‌ها در ایام جنگ چه می‌کنند؟

کد خبر: ۸۳۲۹۱۷

تاریخ: ۱۳ فروردين ۱۴۰۵ - ۱۵:۱۷

به گزارش ایران اکونومیست؛ مینا قاسمی، مستندساز «کد ۷۰۰»، از کلونی معتادانی می‌گوید که در بحبوحه جنگ، نه فقط به فکر معیشت و مواد خود هستند، بلکه موشک‌ها را تماشا کرده و درباره جنگ گفت‌وگو می‌کنند.

مینا قاسمی -کارگردان و مستندساز- که در جنگ ۱۲روزه مستند «کد ۷۰۰» را ساخته است، از تولید همزمان سه مستند بلند و نیمه‌بلند درباره جنگ ناجوانمردانه آمریکا و اسرائیل علیه ایران در گفت‌وگو با ایسنا خبر داد و جزئیات کامل سوژه‌ها و رویکرد خود را تشریح کرد.

وی با اشاره به انجام پژوهش میدانی گسترده گفت: سه سوژه به صورت همزمان توسط تیم‌های مختلف در نقاط گوناگون دنبال می‌شود.

قاسمی افزود: مشخص نیست کدام یک از این پروژه‌ها در نهایت به سرانجام برسد، چرا که ممکن است به دلایل مرتبط با سوژه یا شرایط، سرنوشت یک مستند نامعلوم باقی بماند.

این مستندساز با معرفی سوژه‌ها توضیح داد: نخستین مستند بلند به زندگی خانواده شهید رضا زارعی، معروف به «شهید فرزند ایران» می‌پردازد که تصویر خالکوبی روی دست وی در فضای مجازی منتشر شد.

به گفته قاسمی، پنج تن از اعضای این خانواده در محله جوادیه به شهادت رسیده‌اند و فیلم مذکور، زندگی تنها بازمانده آن خانواده را روایت می‌کند.

دومین مستند به چالش‌ها و سبک زندگی معتادان آسیب‌داده در مناطق جنگی اختصاص دارد. قاسمی با بیان اینکه این افراد یک کلونی زیستی تشکیل داده‌اند و کنار یکدیگر زندگی می‌کنند، گفت: این فیلم به بررسی نحوه تأمین درآمد، هزینه‌های مواد مخدر، تهیه غذا و معیشت آنان در شرایطی جنگی می‌پردازد که خرید ضایعات به دلیل ارزانی و بسته بودن اغلب مراکز، رونق ندارد.

وی افزود: اعضای این کلونی موشک‌ها را تماشا کرده و درباره جنگ با هم گفت‌وگو می‌کنند و گروه مستندسازی نیز مدتی است در کنار آنان حضور دارد.

سومین پروژه نیز به زندگی جمعی امدادگران جوان داوطلب در شهرری اختصاص دارد. قاسمی توضیح داد: این افراد از دهه هشتادی‌ها هستند، دوره‌های ارشد امدادگری را گذرانده‌اند و در عملیات‌های یافتن پیکرها فعالیت می‌کنند.

به گفته وی، این امدادگران که همگی اهل شهر ری هستند، نزدیک به یک ماه است در یک سوله ورزشی زندگی می‌کنند و به خانه‌های خود نرفته‌اند.

تمام وقایع امروز باید برای آیندگان ثبت شود

قاسمی که خود را در «کف میدان» حاضر می‌داند، فضای حاکم را سرشار از رویدادهای روزانه و «اتفاقات عجیب و غریب» توصیف کرد و گفت: در کنار وقایع غم‌انگیز، صحنه‌هایی مانند حرکت کاروان‌های خودرویی مردم با پرچم‌های ایران نیز دیده می‌شود که نشان‌دهنده ابراز ارادت به وطن است.

این مستندساز، وظیفه اصلی خود در شرایط کنونی را ثبت تصاویر برای آیندگان دانست و تأکید کرد: این تصاویر، بخشی سند شرافت و غیرت مردم ایران و بخشی دیگر سند جنایت جنگی عظیمی است که بر کشور تحمیل شده است.

لحظه کنونی زمان استراحت یا خستگی نیست و توقف در ثبت وقایع، به منزله از بین بردن بخشی از تاریخ خواهد بود.وی خطاب به همکاران خود هشدار داد که لحظه کنونی زمان استراحت یا خستگی نیست و توقف در ثبت وقایع، به منزله از بین بردن بخشی از تاریخ خواهد بود.

این مستندساز در بخش دیگری از صحبت‌هایش تاکید کرد: مستندساز باید فارغ از علایق شخصی، همه اقشار و نظرات را ببیند.

وی به عنوان مثال به مشاهده ویدیویی اشاره کرد که در آن، خانمی کم‌حجاب با سیگار پرچم اسرائیل را آتش می‌زد و این رویداد را «خوشحال‌کننده» خواند.

در ثبت و ضبط نظرات و تصاویر مختلف، هیچ تحفظی ندارم

قاسمی همچنین گفت: در ثبت و ضبط نظرات و تصاویر مختلف، هیچ تحفظی ندارم مگر آنکه با راستای داستان مستند همخوانی نداشته باشد.

وی درباره تاب‌آوری مردم در شرایط کنونی گفت: این تاب‌آوری در مقایسه با گذشته بسیار بیشتر شده و نمونه آن، واکنش کودکان به شلیک پدافند هوایی است که با خنده می‌گویند «اشکال ندارد»؛ پدیده‌ای که به گفته قاسمی، نتیجه انتقال تجربه جنگ قبلی به نسل جدید است.

قاسمی در بخش دیگری از سخنان خود، با انتقاد از برخی همکاران که به گفته او به بهانه حوادث دی‌ماه از تولید مستند درباره جنگ خودداری می‌کنند، تأکید کرد: جنگ کنونی، جنگی تمام‌عیار علیه ایران است که از سوی کشورهای اروپایی، آمریکا، اسرائیل و کشورهای عربی منطقه تحمیل شده و هدف آن، کشتن دوستان و آشنایان ما و تجاوز به خاک ایران است.

او افزود: وطن به مثابه مادر است، اگر کسی به مادر یک فرد، کوچک‌ترین بی‌احترامی کند، آن فرد چه واکنشی نشان می‌دهد؟ حال آنکه اکنون وطن به خاک و خون کشیده شده است.

وی ابراز کرد: در این لحظه، جای درست، ایستادن و دفاع از کشور است و این کار را با اعتقاد قلبی انجام می‌دهم.

قاسمی افزود: از فیلمبرداری تا تهیه پارچه برای چاپ پرچم، هر کاری از دستم بربیاید برای کمک به شرایط کنونی انجام می‌دهم.

وی خطاب به همکارانی که سکوت کرده‌اند، گفت: کسی که از امکانات این کشور تغذیه کرده، در زمان نیاز کشور، سکوتش قابل پذیرش نیست و حداقل می‌توان گفت که این کار «دور از معرفت» است.