اگر شاد باشم احساس گناه می‌کنم و اگر اندوهگین باشم حس می‌کنم تسلیم شده‌ام

کد خبر: ۸۳۲۰۶۲

تاریخ: ۱۲ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۳:۰۲

نشست پژوهشی «سوگ» با حضور مجید برزگر، اصغر دشتی، صالح تسبیحی، مرتضی کریمی و نگین فیروزی تلاشی برای فراهم آوردن امکان شناخت و مواجهه‌ای آگاهانه‌تر با سوگ بود. سوگی که با اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ به همراه آمد.

به گزارش ایران اکونومیست، ماهنامه تجربه با همکاری خانه فرهنگ‌وهنر «یک اتفاق ساده»، تازه‌ترین نشست پژوهشی خود را، روز پنجشنبه ۷ اسفند، به «سوگ» اختصاص داد. مجید برزگر سینماگر، اصغر دشتی کارگردان تئاتر، صالح تسبیحی گرافیست، مرتضی کریمی جامعه‌شناس و نگین فیروزی از «رادیونیست» کسانی بودند که در این نشست از «سوگ» و «سوگواری» گفتند. تلاش آن‌ها فراهم آوردن امکان شناخت و مواجهه‌ای آگاهانه‌تر با سوگی بود که با اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ به همراه آمد. مریم بوبانی، بازیگر نیز قرار بود از سخنرانان این نشست باشد اما آن‌طور که صالح تسبیحی گفت، صبح همان روز، ۷ اسفند، به سوگ یکی از نزدیک‌ترین دوستانش نشست. بهناز جعفری بازیگر، مجتبی میرطهماسب مستندساز و جمال رحمتی کاریکاتوریست ازجمله دیگر حاضران در این نشست بودند. عکس اصلی گزارش از صفحه اینستاگرام نسیم سلطان‌بیگی، روزنامه‌نگار اجتماعی برداشته شده که توسط خود او در مراسم یادبود جواد گنجی، فیلمساز و دستیار کارگردان و از جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه، گرفته شده است.

یاد؛ این شکنجه‌ی وفادار

مجید برزگر، نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده با اشاره به از دست دادن مادرش در شهریور امسال، نخست به رنجی اشاره کرد که از نبود او می‌کشد و خواند: «مرگ مادرم، برشی ناگهانی نبود؛ بیشتر شبیه محوشدن آرام نور در انتهای یک پلانِ بلند بود. پلان قطع نشد، فقط صدا عوض شد. از آن روز، جهان برای من کمی خارج از محدوه‌ی وضوح است؛ انگار تصویر زندگی، برای همیشه روی «فقدان» تنظیم شده باشد.»

این سینماگر با خواندن بخش دیگری از نوشته‌اش، ادامه داد: «سوگ خودش میزانسن را تحمیل می‌کند: خانه‌ای خالی، جای خالی. صندلی‌ای که هنوز جای بدن مادر را به یاد دارد، لیوانی که دیگر جابه‌جا نمی‌شود و کشوری که هم‌زمان، مثل مادری زخمی، رنجور و دردکشیده، در آغوش فرزندانش جان می‌دهد، جان دادنِ فرزندانش را می‌بیند و  دوباره زنده می‌شود.»