نقاشی که شگفتی آفرید

«یک اثر گمشده از میکل‌آنژ».

کد خبر: ۸۳۱۰۴۵

تاریخ: ۱۸ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۹:۳۹

یک طراحی گمشده از «میکل‌آنژ» ۲۷ میلیون دلار فروخته شد و رکورد جدیدی برجای گذاشت.

به گزارش ایران اکونومیست، وقتی «جیادا دیمن»، کارشناس بخش استادان قدیم نقاشی در حراجی کریستیز، عکسی برای تعیین تخمین قیمت دریافت کرد، هرگز نمی‌توانست حتی تصور کند چه چیزی برایش ایمیل شده است: «یک اثر گمشده از میکل‌آنژ».

داستان از این قرار بود که مالک کنجکاو اما بی‌خبر، کشفی بزرگ را ارسال کرده بود: طراحی‌ای پیش‌تر ناشناخته از «میکل‌آنژ» که برای فرسکوهای مشهور کلیسای سیستین خلق شده بود. «دیمن» این اثر را که با گچ قرمز اجرا شده بود، به‌عنوان طرح مقدماتی برای پای راست پیکره باشکوه «Libyan Sibyl» شناسایی کرد؛ پیکره‌ای که در دورترین بخش شرقی سقف سیستین قرار دارد. به گفته کریستیز، «میکل‌آنژ» این طراحی را حدود سال‌های ۱۵۱۱ تا ۱۵۱۲، درست پیش از آغاز نیمه دوم این دیوارنگاره عظیم، خلق کرده است.

اکنون، این اثر هنری به عنوان گران‌ترین طراحی این هنرمند دوره رنسانس، رکورد جدیدی برجای گذاشته و با توجه به اینکه در حراج روز پنجشنبه به قیمت ۲۷.۲ میلیون دلار به فروش رسید،‌ بسیار فراتر از انتظارات ظاهر شد. ارزش این نقاشی پیش از حراجی حدود ۱.۵ تا ۲ میلیون دلار برآورد شده بود و پس از رقابت ۴۵ دقیقه‌ای بین خریداران در نهایت به قیمت چشمگیری به فروش رسید.

رکورد قبلی گران‌ترین طراحی فروخته‌شده «میکل‌آنژ»، ۲۳ میلیون یورو (۲۴.۳ میلیون دلار) برای اثر «مردی عریان و دو چهره در پشت سر او» بود که  در سال ۲۰۲۲ در کریستیز  فروخته شد.

پس این جواهر تمام این سال‌ها کجا پنهان مانده بود؟

این طراحی توسط مردی ارائه شد که ترجیح داد هویتش ناشناس بماند. او این اثر را در قالب مجموعه‌ای متشکل از چند شیء از مادربزرگش به ارث برده بود. او تمام عمرش از وجود این طراحی مطلع بود و می‌دانست که از اواخر قرن هجدهم در خانواده‌اش در اروپا نسل به نسل منتقل شده، اما از هویت هنرمند آن اطلاعی نداشت.

«دیمن» بلافاصله کیفیت «ممتاز و قابل‌توجه» اثر را تشخیص داد. پس از موافقت مالک، این اثر به نیویورک منتقل شد تا مورد پژوهش قرار گیرد. این بررسی‌ها شامل تصویربرداری مادون قرمز بود که طراحی‌هایی را در پشت کاغذ آشکار کرد که با چشم غیرمسلح قابل مشاهده نبودند. به گفته کریستیز، آن‌ها نیز به نظر متعلق به هنرمندی از قرن شانزدهم و نزدیک به میکل‌آنژ هستند.

«دیمن» متوجه شد که طراحی اصلی از نظر موادی که برای خلق آن استفاده شده، سبک و موضوع با طراحی مشهوری از میکل‌آنژ در موزه هنر متروپولیتن و همچنین با نسخه‌ای از همان اثر که در گالری اوفیتزی فلورانس نگهدار می‌شود، شباهت دارد.

«دیمن» پس از شش ماه مطالعه، طراحی پیداشده را به موزه متروپولیتن برد و آن را در کنار طراحی میکل‌آنژ آن موزه قرار داد. به گفته بیانیه کریستیز، «آن لحظه، آخرین قطعه پازل بود.» آنچه او در اختیار داشت، یک طراحی اصیل از میکل‌آنژ برای سقف سیستین بود. «دیمن» گفت: «بسیار هیجان‌زده شدم. کاملا واضح بود که هر دو طراحی به دست یک هنرمند و در یک زمان خلق شده‌اند.»