صورت فلکی ماهواره‌ای جدید برای نظارت بر ترافیک فضایی

کد خبر: ۸۲۸۶۶۰

تاریخ: ۱۰ آذر ۱۴۰۴ - ۱۶:۵۲

به گزارش ایران اکونومیست؛ ۱۵۶ ماهواره چینی تحت عنوان «صورت فلکی شینگ‌یان» برای ردیابی اشیاء در مدار و جلوگیری از برخورد راهی فضا می‌شوند. این صورت فلکی جدید، دومین سیستم آگاهی موقعیتی فضایی چین را نشان می‌دهد که ردیابی ماهواره‌ها و زباله‌های فضایی را بهبود می‌بخشد.

چین با راه‌اندازی دومین صورت فلکی ماهواره‌ای با هدف ردیابی اشیاء در مدار زمین، تلاش‌های خود را برای نظارت مستقل بر ترافیک فضایی تسریع می‌کند.

به نقل از آی‌ای، شبکه شینگ‌یان(Xingyan) به معنی «چشم ستاره‌ای» برای کمک به اپراتورهای تجاری در کاهش خطرات برخورد فضایی و در عین حال کاهش وابستگی چین به داده‌های ردیابی خارجی طراحی شده است.

این صورت فلکی پس از عملیاتی شدن کامل، شامل ۱۵۶ ماهواره خواهد بود که قادر به نقشه‌برداری از مدارهای ماهواره‌ها، تشخیص حرکات غیرمعمول و صدور هشدارهای برخورد و توصیه‌های مانور به صورت هر دو ساعت یک‌بار هستند.

شرکت توسعه‌دهنده این صورت فلکی موسوم به «شینگتو چکانگ»(Xingtu Cekong) که از زیرمجموعه‌های شرکت پیشرو در حوزه داده‌های مکانی «ژونگکه شینگتو»( Zhongke Xingtu) مستقر در آنهویی است، قصد دارد تا سال ۲۰۲۷ تعداد ۱۲ ماهواره را پرتاب کند و انتظار می‌رود کل این منظومه پس از سال ۲۰۲۸ عملیاتی شود.

شرکت‌های چینی؛ پیشتاز در نظارت مداری

هو یو(Hu Yu)، رئیس و رهبر این پروژه گفت: «شینگتو چکانگ» قصد دارد شبکه خود را هر ۳۰ دقیقه به‌روزرسانی کند و پوشش جهانی در مدار پایین زمین و نظارت متمرکز بر مدارهای بالاتر را ارائه دهد.

چین پیش از این، «کایون-۱»(Kaiyun-1)، اولین ماهواره از مجموعه ماهواره‌های فضایی گوانگشی(Guangshi) را در ماه سپتامبر پرتاب کرد.

منظومه «گوانگشی» که توسط شرکت مستقر در پکن «کایون یونایتد»(Kaiyun United) (یک زیرمجموعه جداگانه از «ژونگکه شینگتو») اداره می‌شود، در نهایت شامل ۲۴ ماهواره خواهد بود که توانایی کشور را در ردیابی اشیاء در مدار و پشتیبانی از عملیات فضایی غیرنظامی و تجاری افزایش می‌دهد.

در حال حاضر، ایالات متحده تنها شبکه کاملاً کاربردی برای نظارت بر فضا را تحت عنوان «برنامه آگاهی از وضعیت فضایی ژئوسینکرون» اداره می‌کند که از پنج ماهواره در مدار زمین‌آهنگ(ژئوسینکرون) برای ردیابی سایر فضاپیماها و مشاهده فعالیت‌های غیرمعمول استفاده می‌کند.

ایده نظارت بر فعالیت‌های فضایی در دهه 1990 به عنوان راهی برای شناسایی و ردیابی اشیاء در مدار، از ماهواره‌های فعال گرفته تا قطعات زباله‌های فضایی و پیش‌بینی مسیر آنها پدیدار شد.

آگاهی از وضعیت فضایی به ترکیبی از رادارها و تلسکوپ‌های زمینی، همراه با حسگرهای فضایی که مدارهای پایین و بالای زمین را رصد می‌کنند، بستگی دارد.

این سیستم‌ها با پرتاب سالانه هزاران ماهواره جدید برای مدیریت ترافیک مداری و جلوگیری از برخوردها حیاتی شده‌اند.

حسگرهای مجهز به هوش مصنوعی برای کمک به جلوگیری از برخوردهای مداری

فناوری آگاهی از وضعیت فضایی اغلب به عنوان یک کاربرد دوگانه تلقی می‌شود. در حالی که به اپراتورهای تجاری کمک می‌کند تا از برخورد با زباله‌های فضایی جلوگیری کنند، همان داده‌ها می‌توانند ماهواره‌های خارجی را ردیابی کنند، مانورهای غیرمعمول را تشخیص دهند و به برنامه‌ریزی نظامی کمک کنند.

شرکت «شینگتو چکانگ» تأکید کرد که مجموعه ماهواره‌های «شینگ‌یان» در درجه اول برای پشتیبانی از عملیات فضایی تجاری طراحی شده است و هر ماهواره به مجموعه‌ای از دوربین‌ها و حسگرها، از جمله تصویربرداران دید عریض، فروسرخ و چندطیفی، ناظرهای الکترومغناطیسی و پردازنده‌های داخلی مجهز خواهد شد.

علاوه بر این، هوش مصنوعی داده‌ها را برای شناسایی خطرات احتمالی تجزیه و تحلیل می‌کند و امکان جلوگیری خودکار از برخورد را فراهم می‌کند و ایمنی و کارایی عملیاتی را در مدار افزایش می‌دهد.

این شرکت چینی همچنین قصد دارد ماهواره‌های خود را برای شناسایی زباله‌های فضایی و سایر اشیاء در مدار زمین، تعیین موقعیت آنها و انتقال اطلاعات به ایستگاه‌های زمینی برای تجزیه و تحلیل برنامه‌ریزی کند.

پس از پردازش، راهنمایی‌های حاصل به ماهواره‌ها ارسال می‌شود و آنها را قادر می‌سازد تا مسیر خود را تنظیم کنند، از برخورد جلوگیری کنند و در نهایت از دارایی‌های ارزشمند فضایی محافظت کنند.