دعای شکرگزاری معروف امیرالمومنین (ع) برای ورود خیر و برکت

کد خبر: ۸۲۸۰۸۳

تاریخ: ۲۰ آبان ۱۴۰۴ - ۱۲:۵۳

به گزارش ایران اکونومیست؛ دعای شکرگزاری معروف حضرت علی(ع) و حضرت سلیمان نبی(ع) از زیباترین اذکار الهی است که با خواندنش درهای رزق، آرامش و برکت به روی انسان گشوده می‌شود.

دعای شکرگزاری، فراتر از یک عبادت ساده، یک نگرش فعال و هوشمندانه نسبت به زندگی است. این عمل قلبی، چشم ما را بر نعمت‌های بی‌شمار روزمره، از سلامت جان تا آسایش خاطر، باز می‌کند و صادقانه اعتراف می‌کند که هرچه داریم، هدیه‌ای از جانب خالق است. با تمرکز بر «داشته‌ها» به جای «نداشته‌ها»، دعای شکرگزاری نه تنها سطح انرژی و آرامش فرد را افزایش می‌دهد، بلکه بر اساس وعده‌های الهی، چرخه خیر و برکت را فعال ساخته و زندگی‌مان را غنی‌تر می‌سازد.

بنابر روایت شیعه نیوز، در ادامه این بخش از نمناک شما را با بهترین روش‌ها و دعاهای شکرگزاری که راهگشای آرامش قلبی هستند، آشنا خواهیم کرد.

دعای شکرگزاری از امام علی (ع)

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى کُلِّ حَالٍ
در هر حال، خداوند را سپاس می‌گویم.

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی هَدَانَا لِهَذَا

سپاس خداوندی که ما را به راه درست هدایت کرد.

دعای شکرگزاری حضرت سلیمان

روزی حضرت سلیمان با لشکریانش از سرزمینی می گذشتند و شنید که مهتر مورچگان به مورچگان گفت:به لانه های خود بروید مبادا سلیمان و لشکریانش شما را لگدمال کنند. سلیمان که زبان همه موجودات را می دانست تا این سخن را شنید به خنده آمد و دست به دعا برداشت و چنین گفت:

رَبِّ أَوْزِعْنی أَنْ أَشْکرَ نِعْمَتَک الّتی أَنْعَمْتَ عَلَی وَعَلی والِدَی وَأَنْ اَعْمَلَ صالِحاً تَرْضیهُ وَأَدْخِلْنی بِرَحْمَتِک فی عِبادِک الصّالِحینَ؛

بارالها، به من الهام کن نعمت هایی را که به من و به پدر و مادرم داده ای سپاس و شکر بگذارم، کارهای نیک که مورد پسند تو باشد انجام دهم و از سر لطف و رحمت خود، مرا در زمره بندگان نیکوکارت قرارده.(نمل (۲۷) آیه ۱۹)

دعای شکرگزاری کوتاه فارسی

خدایا تو را می ستاییم و سپاسگزاریم به خاطر نعمت هایی که به ما ارزانی داشتی و زیاد کردی.
دعای شکرگزاری کوتاه عربی

الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ (حمد:۲)

سپاس و ستایش مخصوص خداوندى است که پروردگار جهانیان است.

دعای شکرگزاری طولانی و کوتاه در قرآن

در ادامه چند نمونه دعای شکرگزاری در قران را آورده ایم.

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُلُوا مِن طَیِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاکُمْ وَاشْکُرُوا لِلَّـهِ إِن کُنتُمْ إِیَّاهُ تَعْبُدُونَ (البقره:۱۷۲)

اى کسانى که ایمان آورده‏‌اید! از نعمت‌هاى پاکیزه ‌اى که روزى شما ساخته‏‌ایم، بخورید و سپاس خدا را بگزارید؛ اگر تنها او را مى‏ پرستید

شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِی أُنزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَ بَیِّنَاتٍ مِّنَ الْهُدَىٰ وَالْفُرْقَانِ فَمَن شَهِدَ مِنکُمُ الشَّهْرَ فَلْیَصُمْهُ وَ مَن کَانَ مَرِیضًا أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍ فَعِدَّهٌ مِّنْ أَیَّامٍ أُخَرَ یُرِیدُ اللَّـهُ بِکُمُ الْیُسْرَ وَ لَا یُرِیدُ بِکُمُ الْعُسْرَ وَلِتُکْمِلُوا الْعِدَّهَ وَ لِتُکَبِّرُوا اللَّـهَ عَلَىٰ مَا هَدَاکُمْ وَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ (البقره:۱۸۵)

ماه رمضان [همان ماه پربرکتى‏] است که در آن قرآن [شریف ]- بعنوان راهنمایى براى مردم و [دربردارنده‏] نشانه ‏هایى روشن از هدایت، و [میزان سنجش و] جداسازى حق از باطل – فرو فرستاده شده است. پس هر کس از شما این ماه را دریابد، باید آن را روزه بدارد؛ و هر که [در آن ماه‏] بیمار یا در سفر باشد، [باید افطار کند و آن گاه‏] شمارى از روز هاى دیگر را [روزه بگیرد]. خدا براى شما آسانى مى‏ خواهد و دشوارى [و رنج ]برایتان نمى‏ خواهد؛ و [این دستور روزه‏ دارى‏] براى آن است که [کار بر شما آسان شود و ] شمار [آن روزها] را کامل سازید و خدا را به پاس آن که شما را راه نموده است، به بزرگى [و شکوه‏] بستایید؛ و باشد که [او را به‏ پاس ارزانى‏ داشتن این نعمت هاى گران‏] سپاس گزارید.

أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِینَ خَرَجُوا مِن دِیَارِهِمْ وَهُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ فَقَالَ لَهُمُ اللَّـهُ مُوتُوا ثُمَّ أَحْیَاهُمْ إِنَّ اللَّـهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلَـٰکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یَشْکُرُونَ (البقره:۲۴۳)

“آیا به [سرگذشت شگفت‏‌انگیز] کسانى که از بیم مرگ [و به انگیزه فرار از جهاد]، از خانه‏ هاى خویش بیرون رفتند، و هزاران [نفر ]بودند، ننگریسته ‏اى؟! پس، خدا به آنان گفت:«بمیرید!» [و تمامى آنان مردند]؛ آن گاه [دگر باره‏] آنان را زنده ساخت! آرى؛ خداوند داراى بخششى [بزرگ و بسیار] بر مردم است، ولى بیشتر مردم سپاس نمى‏‌گزارند.

وَ لَقَدْ نَصَرَکُمُ اللَّـهُ بِبَدْرٍ وَ أَنتُمْ أَذِلَّهٌ فَاتَّقُوا اللَّـهَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ (آل عمران:۱۲۳)

و به راستى خدا شما را در [کارزار] بدر – با آن که [در برابر انبوه دشمن‏] ناتوان بودید – یارى کرد [ و شما را بر آنان پیروزى بخشید]؛ پس، پرواى خداى را پیشه سازید؛ باشد که سپاس [او را] گزارید.

مَّا یَفْعَلُ اللَّـهُ بِعَذَابِکُمْ إِن شَکَرْتُمْ وَآمَنتُمْ وَ کَانَ اللَّـهُ شَاکِرًا عَلِیمًا (النساء:۱۴۷)

اگر [شما مردم در زندگى خویش‏] سپاس خدا [و نعمت‏ هاى او ]را بگزارید و ایمان بیاورید، خدا مى‏ خواهد با عذاب شما چه کند؟ و خداوند هماره حق شناس و داناست.

ثُمَّ عَفَوْنَا عَنکُم مِّن بَعْدِ ذَٰلِکَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ (البقره:۵۲)

آن‌گاه پس از آن [شرک گرایى، باز هم‏] از شما درگذشتیم، باشد که سپاس‌گزار باشید.

ثُمَّ بَعَثْنَاکُم مِّن بَعْدِ مَوْتِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ (البقره:۵۶)

آن‌گاه شما را از پس مرگتان زنده کردیم، شاید سپاس بدارید

فَاذْکُرُونِی أَذْکُرْکُمْ وَاشْکُرُوا لِی وَلَا تَکْفُرُونِ (البقره:۱۵۲)

بنابراین، مرا یاد کنید [تا] شما را یاد کنم؛ و مرا سپاس گزارید، و [نعمت هاى بیشمار] مرا ناسپاسى نکنید.

دعای شکرگزاری روزانه

خداوندا، برای این روزِ زیبا و این زندگیِ تازه از تو سپاسگزارم.

مهربانا، برای غذا، از خانه، کاشانه، امنیت، بقا، بودن از تو سپاسگزارم.

پروردگارا، برای خلاقیت، آفرینندگی، نوآوری، روزِ تازه، روزی نو از تو سپاسگزارم.

آفریدگارا، برای سلامتیِ تن، توانمندیِ جان، جوانمردیِ دل، دل انگیزیِ حال از تو سپاسگزارم.

الهی، برای عشقِ جهان، جانِ جهان، محبتِ بشری، طبیعی، مادرانه، پدرانه، برادرانه، خواهرانه، همزیستانه، بی قید و شرط از تو سپاسگزارم.

خدایا، برای تواناییِ شکرگزاری، توانایی سخن گفتن، گفتمان، مکالمه، کلامِ پُر مهر، ذکرِ بودن از تو سپاسگزارم.

سپاس تو را‌ ای پروردگارا!

برای همه‌ی چیز‌های کوچکی که به ناگه رخ می‌دهند، تا روز‌های ملال انگیز را دور کنند، روز‌هایی که بسیار شوم جلوه می‌کنند.

پرودگارا! شکر می‌گویم تو را به خاطر اندیشه زیبایی که نثارم کردی، در آن روزی که بسیار ناامید بودم تا راه جاده افسردگی را ببندم.

خدایا سپاس تو را آن هنگام که ابر‌های تیره ذهنم را پاک کردی و تنها آفتاب و شادی دل را پس از آن به جای گذاشتی.

پرودگارا تعدادش بی حد است هر آنچه که به خاطرش باید سپاس گزار تو باشم. اما وجود همه آن‌ها مسلم است.
دعای شکرگزاری طولانی عربی

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذَا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلَاهِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَکُمْ وَأَیْدِیَکُمْ إِلَى الْمَرَافِقِ وَامْسَحُوا بِرُءُوسِکُمْ وَأَرْجُلَکُمْ إِلَى الْکَعْبَیْنِ وَإِن کُنتُمْ جُنُبًا فَاطَّهَّرُوا وَإِن کُنتُم مَّرْضَىٰ أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍ أَوْ جَاءَ أَحَدٌ مِّنکُم مِّنَ الْغَائِطِ أَوْ لَامَسْتُمُ النِّسَاءَ فَلَمْ تَجِدُوا مَاءً فَتَیَمَّمُوا صَعِیدًا طَیِّبًا فَامْسَحُوا بِوُجُوهِکُمْ وَأَیْدِیکُم مِّنْهُ مَا یُرِیدُ اللَّـهُ لِیَجْعَلَ عَلَیْکُم مِّنْ حَرَجٍ وَلَـٰکِن یُرِیدُ لِیُطَهِّرَکُمْ وَلِیُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَیْکُمْ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ (المائده:۶)

اى کسانى که ایمان آورده ‏اید! هنگامى که به نماز برمى‏‌خیزید، صورت و دست‏‌هاى خویشتن را تا آرنج بشویید و [بخشى از جلو] سر و [روى ]پاهایتان را تا برآمدگى روى پاها مسح نمایید؛ و اگر «جنب» بودید، [با انجام غسل ] پاکى گزینید؛ و اگر بیمار یا در سفر بودید یا یکى از شما از آبریزگاه آمده یا با زنان آمیزش نمودید و [آن گاه براى وضو یا غسل‏] آبى نیافتید، پس آهنگ زمینى پاک [و پاکیزه] نمایید و آن‌گاه صورت و دست‏‌هاى خویشتن را با آن مسح کنید؛ خدا نمى‏‌خواهد براى شما تنگنایى پدید آورد، بلکه بر آن است که شما را پاک ساخته و نعمت خود را بر شما تمام گرداند، باشد که [او را ]سپاس گزارید.

دعای شکرگزاری از خدا
دعای شکرگزاری از خدا فارسی

یگانه آفریدگار من،

تو را سپاس می‌گویم که مرا از تمام وابستگی‌ها می‌رهانی

و ترس از دست دادن را از من دور کردی و

چنان روحم را بزرگ کردی که دلبسته باشم نه وابسته

دعای شکرگزاری صبحگاهی

صبح یعنی شروع دوباره با خدا،

یعنی دل سپردن به رحمتِ بی‌پایانش…

خدایاشکرت بابت یک روز فرصت زندگی دیگر.

خدایا شکرت برای این روز پر از رحمتت. امروزم را با نام تو آغاز می‌کنم و با سپاس از تو به پایان می‌برم.

مهربان خدایم

طلوع که می‌کنم طلوع کرده‌ای

سال‌ها قبل

در سرزمینی که روحم را دمیدی بر پیکره‌ی وجود

و آنگاه سایه به سایه آمدی و صدایم زدی

و من غرق بودم در تاریکی شب‌ها

و اینک تو را دارم در این طلوع سپید خوبی‌ها و پاکی‌ها

و چه می‌دانند انسان‌ها چه می‌گوید این کوچکترین و کوچک دل‌ترین بنده ات

که مخلصانه سر بر درگاه تو فرود آورده؛ و سپاس می‌گویمت بی وقفه.