چگونگی تغییرات نامطلوب در قیمت‌ نرخ‌های ارز

مبادله کوانتو (Quanto Swap) یک مبادله نرخ بهره بین‌ارزی تسویه‌شده به صورت نقدی است که در آن یکی از طرفین نرخ بهره خارجی را به طرف دیگر پرداخت می‌کند.

کد خبر: ۸۲۶۵۲۸

تاریخ: ۲۶ شهريور ۱۴۰۴ - ۱۴:۱۱

به گزارش ایران اکونومیست؛ مبادله کوانتو (Quanto Swap) یک مبادله نرخ بهره بین‌ارزی تسویه‌شده به صورت نقدی است که در آن یکی از طرفین نرخ بهره خارجی را به طرف دیگر پرداخت می‌کند. مبلغ اسمی (notional amount) در ارز داخلی تعیین می‌شود. نرخ‌های بهره ممکن است ثابت یا شناور باشند.

از آنجا که این مبادلات به نرخ ارز و تفاوت‌های نرخ بهره در آن ارزها وابسته هستند، به عنوان مبادلات تفاضلی، مبادلات تفاوت نرخ یا به اختصار "مبادلات دیف" نیز شناخته می‌شوند. نام دیگر این مبادلات می‌تواند مبادله با نرخ ارز تضمین‌شده باشد، زیرا به طور طبیعی یک نرخ ارز ثابت را در قرارداد مبادله جای می‌دهند.

نکات کلیدی

مبادله کوانتو یک معامله مشتقه است که در آن دو طرف نرخ‌های بهره را در ارزهای مختلف مبادله می‌کنند.

مبادلات کوانتو ممکن است به عنوان مبادلات با نرخ ارز تضمین‌شده، تفاضلی، تفاوت نرخ یا به سادگی "دیف" شناخته شوند.

اگرچه پرداخت‌ها به نرخ‌های ارز دو ارز مختلف اشاره دارند، مبلغ اصلی برای هر دو پرداخت در یک ارز واحد است.

مبادلات کوانتو برای سرمایه‌گذارانی مفید هستند که معتقدند یک دارایی خاص در کشوری عملکرد خوبی خواهد داشت، اما ارز آن کشور عملکرد خوبی نخواهد داشت.

مبادلات کوانتو می‌توانند از نرخ‌های بهره ثابت یا شناور استفاده کنند. مبادله ثابت به شناور ریسک کمی بالاتری دارد، اما ریسک‌های ارزی را کاهش می‌دهد.

درک مبادله کوانتو

اگرچه مبادلات کوانتو با دو ارز مختلف سروکار دارند، پرداخت‌ها تنها در یک ارز تسویه می‌شوند. به عنوان مثال، یک مبادله کوانتو ممکن است شامل یک سرمایه‌گذار آمریکایی باشد که LIBOR شش‌ماهه را به دلار آمریکا برای وامی به مبلغ ۱ میلیون دلار پرداخت می‌کند و در ازای آن، پرداخت‌هایی به دلار آمریکا با نرخ EURIBOR شش‌ماهه + ۷۵ واحد پایه دریافت می‌کند.

مبادلات ثابت به شناور کوانتو به سرمایه‌گذار امکان می‌دهند ریسک ارزی را به حداقل برساند. این اجتناب از ریسک با ثابت کردن همزمان نرخ ارز و نرخ بهره به دست می‌آید.

مبادلات شناور به شناور ریسک کمی بالاتری دارند. در این مبادله بین‌ارزی، هر طرف در معرض اختلاف نرخ بهره ارز هر کشور قرار می‌گیرد.

واقعیت مهم: مبادلات و گزینه‌های کوانتو برای سرمایه‌گذارانی که می‌خواهند به بازار خارجی دسترسی داشته باشند اما ریسک ارزی را متحمل نشوند، مفید هستند.

مزایای مبادلات کوانتو

سرمایه‌گذاران از مبادلات کوانتو استفاده می‌کنند زمانی که معتقدند یک دارایی خاص در یک کشور عملکرد خوبی خواهد داشت، اما در عین حال نگران هستند که ارز آن کشور عملکرد خوبی نداشته باشد. بنابراین، سرمایه‌گذار نرخ‌های بهره را با سرمایه‌گذار دیگری مبادله می‌کند در حالی که پرداخت را در ارز داخلی خود نگه می‌دارد. به این ترتیب، آن‌ها می‌توانند ریسک نرخ بهره را از ریسک نرخ ارز جدا کنند.

در یک مبادله نرخ بهره معمولی، دو طرف توافق‌کننده یک جریان از پرداخت‌های بهره آینده را با دیگری، بر اساس یک مبلغ اصلی مشخص، مبادله می‌کنند. این مبادلات مستلزم تبادل یک مقدار نرخ بهره ثابت با یک مقدار نرخ بهره شناور است. مبادله ممکن است در هر جهتی باشد اما برای کاهش یا افزایش در معرض بودن به تغییرات نرخ‌های بهره طراحی شده است. یک مبادله نرخ بهره همچنین ممکن است به دستیابی به نرخ بهره‌ای کمی پایین‌تر از آنچه بدون مبادله ممکن بود، کمک کند.

با این حال، برای یک سرمایه‌گذار در کشوری دیگر که مایل به انجام مبادله در بازار ایالات متحده است، ابتدا باید دارایی خود را از ارز داخلی خود به دلار آمریکا تبدیل کند. هر پرداخت به دلار آمریکا انجام می‌شود، که سرمایه‌گذار خارجی سپس باید به ارز داخلی خود بازگرداند.

این استراتژی ممکن است شامل ریسک نرخ بهره باشد، بسته به اینکه آیا سرمایه‌گذار خارجی پرداخت‌های نرخ شناور دریافت می‌کند. همچنین ریسک ارزی یا نرخ ارز ایجاد می‌کند. مبادله کوانتو این مشکل را حل می‌کند زیرا تمام نرخ‌های ارز آینده در زمان نگارش قرارداد مبادله ثابت می‌شوند.

واقعیت مهم: مبادلات کوانتو می‌توانند یک نرخ بهره ثابت را با یک نرخ بهره شناور مبادله کنند، یا می‌توانند بین دو نرخ شناور مبادله کنند. این کمی پرریسک‌تر از مبادله ثابت به شناور است.

الزامات برای مبادله کوانتو

چهار ملاحظه مهم هنگام معامله یک مبادله کوانتو وجود دارد. اولین مورد، ارزش اسمی دارایی زیربنایی است، معمولاً یک وام. این ارزش در ارز داخلی دارایی قیمت‌گذاری می‌شود.

دو رقم بعدی نرخ‌های شاخص دو ارز هستند، که می‌توانند ثابت یا شناور باشند. یک نرخ نشان‌دهنده نرخ بهره ارز داخلی است، دیگری نرخ ارز بین‌المللی است که برای تسویه معامله استفاده می‌شود.

آخرین ملاحظه، تاریخ سررسید است، زمانی که وام یا تعهد زیربنایی سررسید می‌شود.

واقعیت سریع کوانتو هر نوع ابزار مشتقه‌ای است که در ارزی متفاوت از دارایی زیربنایی تسویه می‌شود. علاوه بر مبادلات کوانتو، گزینه‌های کوانتو، معاملات آتی کوانتو و CDSهای کوانتو نیز وجود دارند.

مثال از مبادله کوانتو

به عنوان یک مثال نمایشی از مبادله کوانتو، تصور کنید یک شرکت اروپایی که ۱ میلیون دلار برای تأمین مالی عملیات در ایالات متحده وام می‌گیرد، که باید در طول پنج سال با بهره بر اساس نرخ SOFR سه‌ماهه بازپرداخت شود. در این مثال، نرخ SOFR کنونی ۵٪ است، اما EURIBOR تنها ۱٪ است.

فرض کنید شرکت انتظار دارد که نرخ‌های ایالات متحده نسبت به نرخ‌های بهره اروپایی افزایش یابد. در این صورت، بهتر است پرداخت‌های بهره مبتنی بر SOFR را با نرخ مبتنی بر EURIBOR مبادله کنند.

شرکت تلاش می‌کند یک مبادله کوانتو را اجرا کند تا پرداخت‌های مبتنی بر SOFR خود را با نرخ بهره مبتنی بر EURIBOR+۴٪ جایگزین کند، اگرچه همچنان به دلار پرداخت خواهند کرد.

اگر پیش‌بینی‌های شرکت درباره نرخ‌های بهره درست باشد، در بلندمدت پول صرفه‌جویی خواهند کرد.

مبادله نکول اعتباری کوانتو چیست؟

مبادله نکول اعتباری کوانتو یک مبادله نکول اعتباری است که در آن حق بیمه مبادله یا جریان‌های نقدی در ارزی متفاوت از دارایی زیربنایی پرداخت می‌شود. این برای سرمایه‌گذاران بین‌المللی که می‌خواهند به CDS در کشور دیگری دسترسی داشته باشند اما می‌خواهند در معرض ریسک نرخ ارز قرار نگیرند، مفید است.

گزینه کوانتو چیست؟

گزینه کوانتو یک قرارداد گزینه است که در ارزی متفاوت از دارایی زیربنایی تعیین می‌شود. هنگامی که گزینه سررسید می‌شود، هرگونه پرداخت در ارز خارجی با نرخ ارز ثابت دریافت می‌شود. این برای معامله‌گرانی که می‌خواهند به بازارهای گزینه خارجی دسترسی داشته باشند اما نمی‌خواهند در معرض ریسک نرخ ارز قرار گیرند، مفید است.

آیا مبادله کوانتو همان مبادله بین‌ارزی است؟

مبادله کوانتو با مبادله بین‌ارزی یکسان نیست، اگرچه شباهت‌هایی وجود دارد. یک مبادله بین‌ارزی معمولی شامل دو طرفی است که اصل و جریان‌های نقدی را در دو ارز مختلف، همراه با نرخ‌های بهره از پیش تعیین‌شده، مبادله می‌کنند. در مبادله کوانتو، یک طرف به طرف دیگر نرخ بهره خارجی را پرداخت می‌کند، اما با استفاده از ارز داخلی.

ریسک کوانتو چیست؟

ریسک کوانتو به احتمال تغییرات نامطلوب در قیمت‌های اردایی یا نرخ‌های ارز استفاده‌شده در یک گزینه یا مبادله کوانتو اشاره دارد.