«كبد چرب‌»‌‌ها چكار كنند؟

ايران اكونوميست :اگر بیماری کبد چرب در شما تشخیص داده شود و یا مشکوک به این بیماری باشید، در این صورت یکی از اولین سوالاتی که احتمالا برای شما مطرح می‌شود این است که برای حفظ عملکرد مطلوب کبدتان کدام غذاها را باید مصرف نمایید؟

کد خبر: ۸۲۵۴

تاریخ: ۱۴ شهريور ۱۳۹۱ - ۱۲:۲۴

به گزارش جهان به نقل از عصر ايران،‌ ساده‌ترین و صحیح‌ترین جواب به سوال مذکور این است که به شرایط شما بستگی دارد، چرا که عوامل متعددی در این بیماری دخیل هستند و لذا بهترین رژیم غذایی به علل ابتلا به این بیماری و شرایط شما بستگی خواهد داشت. با اين حال، نقاط اشتراک و شباهت‌هایی در مورد رژیم غذایی تمام موارد بیماری کبد چرب وجود دارد که در این مقاله به آنها اشاره می‌کنیم.

گام اول برای شما این است که درک کنید بیماری کبد چرب به ویژه در مراحل وخیم‌تر، درمان قطعی و دائمی ندارد و مثل یک سرماخوردگی نیست که پس از درمان ناپدید شود و شما باید همیشه جانب احتیاط را داشته باشید و مراقب سلامت خود باشید. در واقع با استفاده از یک رژیم غذایی مناسب و متعادل می‌توانید بیماری خود را کنترل و از پیشرفت آن پیشگیری کنید.

یک رژیم غذایی مناسب برای بیماری کبد چرب باید بر اعتدال و میانه روی تکیه داشته باشد و باید موادی با ارزش غذایی بالا را مصرف کنید و در مصرف هیچ ماده غذایی خاصی افراط نکنید

* تعدیل عوامل خطرساز از جمله: برطرف نمودن چاقی و اضافه وزن، کنترل چربی‌های خون، کنترل قند خون و افزایش فعالیت بدنی به کنترل این بیماری کمک شایانی می‌نماید. قطعا یک رژیم غذایی متعادل برای تخفیف و درمان بیماری کبد چرب ضروری است. کبد یک عضو حیاتی در بدن است چرا که هر آنچه می‌خورید (چه خوب و چه بد) رهسپار کبد می‌شود و اگر رژیم غذایی شما نامناسب باشد، سلامت کبد شما را در مخاطره قرار می‌دهد.

.

* ویتامین و مواد معدنی: ویتامین‌ها و مواد معدنی بايد یک جزء مهم از برنامه غذایی بیماری کبد چرب باشند، چرا که برای متابولیسم، رشد، تکامل و فرآیندهای تولید انرژی از درشت مغذی‌های چربی و پروتئین و کربوهیدرات، ضروری هستند. آنها همچنبن در تولید هورمونها و گلبول‌های قرمز خون دخیل هستند. دریافت بیش از حد تمام انواع ویتامین‌ها و مواد معدنی برای سلامت افراد مبتلا به کبد چرب توصیه نمی‌شود. نمونه‌هایی از ویتامین‌ها و مواد معدنی خوب که دوستدار کبد هستند عبارتند از: فولات، ویتامین‌های ب1، ب2، ب6 و ب12، منگنز و سلنیوم.

ویتامینها و مواد معدنی‌ای که نبايد به مقدار زیاد مصرف شوند و مستعد آسیب رساندن به کبد هستند عبارتند از: بیوتین، ویتامین‌های آ، دی و ای.

* چربی: از آنجا که بیماری کبد چرب شامل تجمع چربی در کبد است، لذا به نظر می‌رسد که در یک رژیم غذایی مناسب برای بیماری کبد چرب باید مصرف غذاهای پر چرب محدود شود و تا حد امکان از مصرف چربی‌های اشباع شده اجتناب شود و به جای آن غذاهای حاوی چربی غیر اشباع (آن هم در حد اعتدال و محدود) مصرف شوند. البته نباید روغن‌های سالم به طور کامل از رژیم شما حذف شوند.

* پروتئین :افراد مبتلا به بیماری کبد چرب بايد از مصرف بیش از حد پروتئین اجتناب کنند، چرا که مصرف زیاد پروتئین ممکن است به کبد استرس و فشار اضافی تحمیل کند. پروتئین باید از طریق مصرف غذاهایی نظیر: غذاهای دریایی، گوشت لخم و عاری از چربی، حبوبات و منابع گیاهی تامین شود. مصرف گوشت مرغ و ماهی بر مصرف گوشت‌های قرمز ارجحیت دارد. قبل از طبخ و مصرف، چربی‌های اضافه گوشت را از آن جدا کنید و تا حد امکان غذایتان را با روغن کمتر طبخ نمایید.

* میوه و سبزی:یک رژیم غذایی مناسب برای تخفیف بیماری کبد چرب بايد غنی از میوه و سبزیجات باشد. سبزیجات برگ‌دار و میوه‌هايي که حاوی اسید فولیک هستند برای سلامت کبد اهمیت دارند. میوه‌ها همچنین غنی از ویتامین ث هستند.

* فیبر و کربوهیدرات پیچیده: رژیم غذایی کبد چرب باید غنی از فیبر باشد و کربوهیدرات‌های پرفیبر بخش اعظم انرژی دریافتی را تشکیل می‌دهند. غلات کامل، برنج قهوه‌ای و نان‌های سبوس دار و ... از منابع خوب کربوهیدرات های پرفیبر هستند. همواره به یاد داشته باشید که منابع کربوهیدرات دریافتی شما بايد از نوع پیچیده و سبوس‌دار باشند و نه از نوع ساده و باید از مصرف شیرینی و شکلات و شکر و نان‌های تهیه شده از آرد ساده و بدون سبوس اجتناب نمایید.

* الکل:در این بیماری باید از مصرف الکل اجتناب شود به ویژه اگر بیماری کبد چرب از نوع کبد چرب الکلی باشد.

* حفظ تناسب اندام :از آنجا که بسیاری از افراد مبتلا به کبد چرب از چاقی و اضافه وزن رنج می‌برند و حفظ تناسب اندام در روند بهبود این بیماری بسیار مهم است، لذا افرادی که دچار اضافه وزن هستند باید در جهت رسیدن به وزن مناسب تلاش نمایند. برای این منظور، یک رژیم غذایی مطلوب برای بیماری کبد چرب باید با فعالیت بدنی مکفی و اصلاح الگوی زندگی ادغام شود تا توانایی کاهش تجمع چربی در کبد به حداکثر برسد.