دادگاه لاهه: تغییرات اقلیمی تهدیدی فوری و وجودی برای کشورها است

دادگاه لاهه اعلام کرد که تغییرات اقلیمی «تهدیدی فوری و وجودی» برای کشورها است و خاطرنشان کرد که کشورها طبق قوانین بین‌المللی تعهد دارند برای جلوگیری از آسیب‌های زیست‌محیطی قابل توجه ناشی از انتشار گازهای گلخانه‌ای اقدام کنند.

کد خبر: ۸۲۴۰۸۵

تاریخ: ۰۱ مرداد ۱۴۰۴ - ۲۱:۳۳

به گزارش ایران اکونومیست از آناتولی، یوجی ایواساوا رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری (ICJ) در اظهاراتی گفت که انتشار گازهای گلخانه‌ای «بدون هیچ شکی ناشی از فعالیت‌های انسانی» است و پیامدهای فرامرزی گسترده‌ای دارد.

وی گفت: پیامدهای تغییرات اقلیمی شدید و گسترده است. آنها هم بر اکوسیستم‌های طبیعی و هم بر جمعیت‌های انسانی تأثیر می‌گذارند. این پیامدها، تهدید فوری و وجودی ناشی از تغییرات اقلیمی را برجسته می‌کنند.

مجمع عمومی سازمان ملل در سال ۲۰۲۳ خواستار نظر دادگاه لاهه در خصوص تغییرات اقلیمی شده بود و اکنون نظر رئیس این دادگاه به دنبال یک ابتکار قانونی به رهبری کشورهای جزیره‌ای کوچک که در برابر افزایش سطح دریا آسیب‌پذیر هستند، ارائه شده است.

ایواساوا تأیید کرد که کشورها طبق قوانین بین‌المللی محیط زیست و حقوق بشر موظف به جلوگیری از آسیب قابل توجه به سیستم آب و هوایی هستند. این تعهدات شامل وظایف مربوط به بررسی دقیق، همکاری و سازگاری تحت معاهدات کلیدی آب و هوایی مانند کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد تغییرات اقلیمی، پروتکل کیوتو و توافق پاریس است.

او تأکید کرد که کشورها باید اقدامات نظارتی مناسبی را برای اطمینان از کاهش «عمیق، سریع و پایدار» انتشار گازهای گلخانه‌ای اتخاذ کنند و تأکید کرد که تلاش‌های ناهماهنگ ملی کافی نیست و این امر الزام قانونی برای همکاری بین‌المللی را تقویت می‌کند.

ایواساوا اذعان کرد که اثرات نامطلوب تغییرات اقلیمی «ممکن است به طور قابل توجهی» به حقوق اساسی بشر مانند حق زندگی، سلامت، آب، غذا و مسکن آسیب برساند و همچنین تأکید کرد که حق داشتن یک محیط پاک، سالم و پایدار جدا از بهره‌مندی از سایر حقوق بشر نیست.

او گفت: برای تضمین بهره‌مندی مؤثر از حقوق بشر، کشورها باید اقداماتی را برای حفاظت از سیستم آب و هوایی و سایر بخش‌های محیط زیست انجام دهند. طبق قانون بین‌المللی حقوق بشر، کشورها موظفند اقدامات لازم را در این زمینه انجام دهند.

او اظهار داشت که بحران آب و هوا فراتر از یک چالش حقوقی صرف است و این موضوع را یک مشکل وجودی با ابعاد جهانی توصیف کرد که همه اشکال حیات و سلامت سیاره ما را به خطر می‌اندازد.

ایواساوا ادامه داد که کشورها همچنان وظیفه دارند که اقداماتی از جمله توقف رفتارهای مضر، تضمین عدم تکرار و جبران خسارت انجام دهند و هرگونه نقض تعهدات اقلیمی یک «عمل غیرقانونی» بین‌المللی است.