نسل‌کشی با مجوز دیپلماتیک؛ بروکسل در برابر جنایات غزه سکوت می‌کند

با وجود کشتارهای گسترده در مراکز توزیع کمک‌ها در غزه، اتحادیه اروپا همچنان رژیم صهیونیستی را شریک اصلی خود در روند کمک‌رسانی می‌داند. این تعلل در محکوم‌سازی و نبود اقدامات تنبیهی، عملاً به‌معنای پاداش‌دادن به استعمارگری و نسل‌کشی در سرزمین‌های اشغالی است.

کد خبر: ۸۲۲۲۹۸

تاریخ: ۲۸ تير ۱۴۰۴ - ۲۳:۳۴

به گزارش ایران اکونومیست، رسانه انگلیسی در مطلبی با اشاره به نقش رژیم صهیونیستی و «صندوق بشردوستانه غزه» در تداوم خشونت‌ها علیه فلسطینیان، گزارش می‌دهد که بروکسل نه‌تنها در برابر این جنایات سکوت کرده، بلکه با واگذاری توزیع کمک‌ها به تل‌آویو، راه را برای استمرار نسل‌کشی هموار کرده است.

به گزارش «میدل‌ایست مانیتور»، رژیم صهیونیستی و صندوق - به اصطلاح - بشردوستانه غزه روند توزیع کمک‌ها را به یک صحنه مرگبار و هولناک تبدیل کرده‌اند. برخلاف اظهارات این نهادها، آمار و ارقام نشان می‌دهد از میان ۸۷۵ فلسطینی که از زمان آغاز به‌کار مراکز توزیع کشته شده‌اند، ۶۷۴ نفر در اطراف مکان‌های صندوق بشردوستانه غزه به شهادت رسیده‌اند.

در روز جمعه، ۲۱ فلسطینی بر اثر ازدحام جمعیت در یک مرکز توزیع وابسته به این صندوق آمریکایی در خان‌یونس شهید شدند. این صندوق، مسئولیت حادثه را متوجه حماس دانست و اعلام کرد که «عوامل حاضر در میان جمعیت مسلح و وابسته به حماس بوده و باعث ایجاد این ازدحام شدند.»

اما شاهدان فلسطینی روایت متفاوتی ارائه داده‌اند. آن‌ها گفته‌اند هزاران نفر در محل تجمع کرده بودند و دروازه‌های این مرکز بسته بود. به گفته آن‌ها: «آمریکایی‌ها برای متفرق کردن جمعیت گاز اشک‌آور شلیک کردند که باعث وحشت و هجوم جمعیت شد و بسیاری از مردم در اثر فشار جمعیت جان باختند.»

مراکز توزیع کمک‌های به اصطلاح بشردوستانه

وزارت بهداشت غزه اعلام کرده این نخستین‌بار است که فلسطینی‌ها بر اثر خفگی و ازدحام جمعیت در یک مرکز توزیع کشته می‌شوند. نشریه انگلیسی این پرسش را مطرح می‌کند که جامعه جهانی واقعاً به کدام روایت پایبند است؟

عبارت مبهم و تهدیدآمیز «عوامل حاضر در میان جمعیت» که از سوی صندوق شردوستانه غزه مطرح شده، گرچه از نظر اعتبار محتوایی بی‌ارزش است، اما همچنان روایت امنیتی رژیم صهیونیستی را تقویت می‌کند و موجب تداوم نسل‌کشی در غزه می‌شود. این صندوق نه‌تنها در ارتکاب نسل‌کشی سهیم است، بلکه به تداوم آن نیز دامن می‌زند.

با وجود برخی انتقادات از این صندوق آمریکایی، جامعه جهانی هنوز جایگزینی برای «آژانس امدادرسانی و کاریابی برای آوارگان فلسطینی» موسوم به «آنروا» ارائه نکرده است. اتحادیه اروپا عملاً مسئولیت توزیع کمک‌ها را به رژیم صهیونیستی واگذار کرده است. «کایا کالاس» مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا پس از اعلام توافق با این رژیم برای گشایش گذرگاه‌ها و مسیرهای کمک‌رسانی گفت: «ما روی اسرائیل حساب می‌کنیم که همه اقدامات توافق‌شده را اجرا کند. هدف ما مجازات اسرائیل نیست؛ هدف، واقعاً بهبود وضعیت در غزه است.»

به گزارش نشریه انگلیسی، با توجه به فاجعه انسانی کنونی در غزه، این پرسش مطرح است که چرا اتحادیه اروپا نمی‌خواهد رژیم اشغالگر را به‌خاطر نسل‌کشی مجازات کند؟ چرا تلاشی برای یافتن جایگزینی که بتواند کمک‌های بشردوستانه را به‌صورت امن به دست مردم برساند، صورت نمی‌گیرد؟ بدون اقدامات تنبیهی و بدون پاسخ‌گویی در برابر نسل‌کشی، و بدون جایگزین‌هایی برای صندوق آمریکایی، سایت‌های توزیع کمک‌های بشردوستانه به نقش خود در تداوم نسل‌کشی ادامه خواهند داد.

روایت صندوق آمریکایی همچنان روایت امنیتی رژیم کودک‌کش را زنده نگه می‌دارد و اتحادیه اروپا نه‌تنها این پیوند را زیر سؤال نمی‌برد، بلکه آن را ذره‌ای به چالش نمی‌کشد. وضعیت انسانی در غزه برای اتحادیه اروپا صرفاً موضوعی سیاسی است و به نظر می‌رسد که نسل‌کشی در این منطقه برای آن‌ها به یک «روال عادی» تبدیل شده است. نشریه انگلیسی می‌نویسد: «اتحادیه اروپا چگونه می‌تواند بدون اقدامات تنبیهی، مفهوم توقف نسل‌کشی را درک کند؟ چگونه می‌تواند رساندن کمک‌های بشردوستانه به غزه را تضمین کند، در حالی‌که هیچ تلاشی برای مقابله با عوامل واقعی محدودکننده نمی‌کند، یعنی خود اسرائیل، نسل‌کشی و صندوق بشردوستانه غزه.»

بر اساس این گزارش، رژیم صهیونیستی دیگر نیازی ندارد مانند روزهای آغاز نسل‌کشی در غزه، مرتب روایت امنیتی خود را تکرار کند. این پیام کاملاً در میان متحدان بین‌المللی رژیم اشغالگر مورد پذیرش واقع شده است. اما یادآوری‌های مداوم صندوق بشردوستانه غزه مانند مقصر دانستن «عوامل ناشناس» برای کشتارها در مراکز توزیع کمک می‌کند تا این روایت همچنان تداوم یابد و به توجیه حضور این صندوق و خشونت علیه مردم فلسطین ادامه دهد.

در همین حال، اتحادیه اروپا نیز ترجیح می‌دهد از مواجهه با واقعیت طفره برود. همان‌طور که کالاس گفت: «هدف مجازات اسرائیل نیست». اما نکته اینجاست که فقدان مجازات برای استعمارگر، در واقع تشویق آن است.