ده‌ها کشته در ۲ روز؛ در سوریه چه می‌گذرد؟

درگیری‌های خشونت‌بار دروزی‌ها و بادیه‌نشینان در سوریه که به دخالت عناصر جولانی و حملات هوایی رژیم صهیونیستی منجر شد، بازتابی از چالش‌های امنیتی حاکمان جدید سوریه در تحکیم اقتدار مرکزی است.

کد خبر: ۸۲۱۰۱۱

تاریخ: ۲۵ تير ۱۴۰۴ - ۱۳:۳۹

به گزارش ایران اکونومیست، رسانه آمریکایی در مطلبی به بررسی موج جدیدی از خشونت‌های خونین در جنوب سوریه پرداخته و نوشته است که در این درگیری‌ها، بیش از ۱۰۰ نفر کشته شده‌اند.

روزنامه «نیویورک‌تایمز» می‌نویسد: درگیری‌ها عمدتاً بین بادیه‌نشینان و «دروزی‌ها» در استان «سویدا» رخ داده و یکی از مرگبارترین ناآرامی‌های فرقه‌ای در سال‌های اخیر را رقم زده است. این تنش‌ها به‌روشنی ضعف دولت جدید سوریه به سرکردگی «ابومحمد الجولانی» در اعمال حاکمیت در سراسر کشور را برجسته می‌سازد.

نیویورک‌تایمز اشاره می‌کند که آغاز درگیری به حمله و سرقت از یک مرد دروزی توسط اعضای یک قبیله بادیه‌نشین در بزرگراه اصلی سویدا بازمی‌گردد. این واقعه، به گزارش نهاد ناظر حقوق بشر سوریه مستقر در بریتانیا، باعث سلسله‌ای از حملات و آدم‌ربایی‌ها میان نیروهای دروزی و گروه‌های مسلح بادیه‌نشین شد که برخی از آن‌ها به دار و دسته جولانی نزدیک هستند.

با تشدید بحران، عناصر جولانی روز دوشنبه به منطقه اعزام شدند. اما به نوشته این گزارش، با توجه به بی‌اعتمادی عمیق نیروهای دروزی نسبت به دولت جدید، بسیاری از آن‌ها تصور کردند که ارتش برای حمایت از عشایر بدوی آمده است. در نتیجه، نیروهای دروزی برای مقابله با این عناصر بسیج شدند و درگیری‌های مستقیم آغاز شد. در همین حال، رژیم صهیونیستی نیز با انجام موجی از حملات هوایی علیه مواضع عناصر جولانی، در این درگیری‌ها دخالت کرد.

عناصر جولانی در حال شلیک راکت به‌سوی سویدا

بدبینی دروزی‌ها به دار و دسته جولانی

نیویورک‌تایمز به نقل از نهاد ناظر حقوق‌بشر سوریه می‌نویسد که در این درگیری‌ها دست‌کم ۱۳۵ نفر طی ۴۸ ساعت کشته شده‌اند، از جمله ۲ کودک. همچنین، این نهاد اعلام کرده است که ۱۹ نفر از قربانیان توسط عناصر جولانی به‌صورت میدانی اعدام شده‌اند. دمشق در پاسخ به این گزارش‌ها، واکنشی نشان نداده است.

این گزارش توضیح می‌دهد که اقلیت مذهبی دروزی که حدود سه درصد از جمعیت سوریه را تشکیل می‌دهند، در طول جنگ ۱۴ ساله، چندین گروه نظامی برای دفاع از خود تشکیل داده‌اند؛ هم در برابر حکومت وقت و هم در برابر گروه‌های افراط‌گرایی که آن‌ها را مرتد می‌دانند. این نیروها طی سال‌ها کنترل عملی استان سویدا را در دست داشته‌اند؛ استانی که قلب منطقه دروزی‌نشین و نقطه‌ای راهبردی در مرز اردن و نزدیک به اراضی اشغالی فلسطین به‌شمار می‌رود.

پس از خروج «بشار اسد» از سوریه در دسامبر گذشته، دولت جدید سوریه مذاکراتی را با رهبران دروزی آغاز کرد تا آن‌ها را به ادغام در ارتش جدید ترغیب کند. این روند از نظر مقامات دولت جدید، برای تثبیت اقتدارشان در جنوب کشور حیاتی تلقی می‌شود. با این حال، رهبران دروزی نسبت به وعده‌های جولانی برای حفظ حقوق اقلیت‌ها بدبین هستند.

نیویورک‌تایمز اشاره می‌کند که جولانی و برخی از مقام‌های دولتش پیش‌تر با القاعده ارتباط داشته‌اند.

رسانه آمریکایی همچنین نقش رژیم صهیونیستی را در این درگیری‌ها بررسی کرده است. به نوشته این گزارش، رژیم صهیونیستی ۲ هدف اصلی از دخالت در جنوب سوریه دارد: مهار نیروهای ضدصهیونیست در مرزهای سوریه و محافظت از اقلیت دروزی که با این رژیم روابط نزدیکی دارند.

از زمان فروپاشی حکومت اسد، رژیم صهیونیستی کنترل مناطق تحت نظارت سازمان ملل در جنوب سوریه را به‌دست گرفته، به دمشق نفوذ کرده تا نیروهای ضدصهیونیستی را بازداشت کند و صدها حمله هوایی علیه اهدافی در سراسر سوریه انجام داده است.

نیروهای مسلح دروزی در سویدا

مخالفت دروزی‌ها با اقدامات رژیم صهیونیستی

این گزارش می‌افزاید که رژیم اشغالگر از دروزی‌های سوریه به‌عنوان متحدی بالقوه در برابر گروه‌های متخاصم با خود در بلندی‌های جولان استفاده می‌کند. با این حال، بسیاری از رهبران دروزی در سوریه مخالف دخالت رژیم صهیونیستی در امور آن‌ها هستند.

در بخش دیگری از گزارش، نیویورک‌تایمز تأکید می‌کند که این درگیری‌ها سومین موج از خشونت‌های فرقه‌ای در سوریه از زمان سقوط حکومت اسد است. در ماه مارس، درگیری‌هایی در ساحل سوریه آغاز شد که در پی آن بیش از ۱۰۰۰ نفر- عمدتاً از اقلیت علوی - کشته شدند. در ماه مه نیز، بیش از ۳۹ نفر، عمدتاً دروزی، طی ۲ روز در نزدیکی دمشق کشته شدند.

آنچه «وزارت کشور» سوریه نامیده می‌شود، این ناآرامی‌ها را یک «تشدید خطرناک» توصیف کرده و غیبت نهادهای رسمی دولتی را عامل اصلی بی‌نظمی، ناامنی و ناتوانی جامعه محلی در مهار بحران دانسته است.

در نهایت، تصویری که رسانه آمریکایی از سوریه بعد از اسد ترسیم می‌کند، بسیار نگران‌کننده است؛ کشوری که شورشیان حاکم بر آن درگیر تلاش‌های دشوار برای تحکیم قدرت، مقابله با شکاف‌های فرقه‌ای و دخالت‌های خارجی است.