حرف‌های یک سینماگر از تلفات پنهان جنگ و راه‌های کم شدن استرس جامعه

تهیه‌کننده فیلم «سینما متروپل» با بیان اینکه اکران این فیلم را در روزهای جنگ و پس از آن به عنوان هدف اصلی قصه فیلم دنبال می‌کند، گفت: در شرایطی که ذهن بسیاری از مردم پر از پرسش و تحلیل از جنگ ۱۲ روزه است، نباید فکر کنیم که فقط فیلم‌های طنز می‌توانند حال مردم را خوب کنند.

کد خبر: ۸۲۰۱۵۷

تاریخ: ۲۳ تير ۱۴۰۴ - ۱۲:۲۹

حامد حسینی که از مدت‌ها قبل در پی اکران فیلم «سینما متروپل» به کارگردانی محمدعلی باشه‌آهنگر است، در گفت وگویی با ایران اکونومیست بیان کرد: در زمان جنگ اسرائیل با ایران با یک تصمیم جمعی به این نتیجه رسیدیم که «سینما متروپل» را  با توجه به قصه‌ آن که به زمان جنگ بسیار نزدیک است اکران کنیم، بخصوص آنکه یکی از نشانه‌های زنده بودن شهر در چنین مواقعی فعالیت مکان‌هایی مثل سینما است.

بیشتر بخوانید:

تدارک اکران بهاری برای «سینما متروپل»

او افزود: برای اکران این فیلم، معتقد بودیم تاثیر بیلبوردهای شهری از خود فیلم بیشتر خواهد بود، پس طراحی برای معرفی فیلم را برهمین مبنا قرار دادیم تا نشانه‌های حیات سینما در شهر مشخص باشد. این اتفاق در حال عملی شدن بود و تلویزیون هم برای پخش تیزرها موافقت کرد. شهرداری تهران هم قرار بود برای نصب بیلبوردها پای کار باشد اما در نهایت هماهنگی لازم برای انجام این کار صورت نگرفت و اگر تبلیغات شهری فیلم انجام نمی‌شد ماموریت اصلی فیلم به سرانجام نرسیده بود، چون هدف اصلی ما از اکران‌ «سینما متروپل» در دوران جنگ این بود که علاوه بر دیده شدن فیلمی که داستانش به این مقطع نزدیک بود، زنده بودن شهر با بیلبوردها نمایان شود. برنامه‌ریزی‌ها به نتیجه نرسید و فعلاً هم گویا پخش «سینما متروپل» از اولویت خارج شده است.

وی با ابراز تعجب از اینکه تمام تلاش‌ها برای اکران این فیلم نتیجه عکس می‌دهد، در حالی که همین روزهای فعلی هم زمانی مناسب برای اکران «سینما متروپل» است، بیان کرد:‌ روز دوم یا سوم جنگ با همکارانمان فکر می‌کردیم که چه کاری باید انجام دهیم، چون کار ما سینماست و اصلا کار دیگری بلد نیستیم. می‌دانم که حتماً عده‌ای در دنیا می‌خواهند قصه این جنگ ۱۲ روزه را جور دیگر روایت کنند و ما هم باید دست به کار شویم؛ بخصوص آنکه ما نسل‌های مختلفی در جامعه داریم که شاید برعکس برخی تصورها نسل جوان‌تر جامعه ایران یا همان نسل زد واکنش درستی نسبت به جنگ نشان داد. اگر می‌خواهیم روایت درستی از این جنگ داشته باشیم باید روایت درستی از این نسل هم داشته باشیم چرا که نسل زد در این جنگ از خیلی نسل‌های دیگر درست‌تر و جلوتر حرکت کرد ولی من نمی‌دانم در همین سینما آیا ساخت فیلم برای این نسل در اولویت قرار می‌گیرد یا خیر!؟

حسینی همچنین گفت: اگر امروز هر کسی در هر شاخه‌ی کاری و مسئولیتی خود، حواسش به مردم باشد و بنا را بر این بگذارد که اضطراب و نگرانی مردم کمتر شود آن وقت در شرایط بحران خیلی از امور منظم‌تر و بهتر مدیریت می‌شوند. زندگی در کمبود آرامش می‌تواند تبعات اجتماعی، فرهنگی و خانوادگی سنگینی را تحمیل کند. اگر از کارشناسان مربوطه سوال شود که این جنگ چه میزان استرس در جمعیت ۹۰ میلیونی وارد کرد و از هر انسانی چند ساعت عمر کم شد، عدد قابل توجهی بدست می‌آید که اینها همه از تلفات پنهان جنگ است.

وی ادامه داد: یکی از مشکلات امروز ما این است که از داشته‌هایمان خوب استفاده نمی‌کنیم؛ مثلاً در حوزه سینما باید به این مسئله دقت کنیم که در شرایط فعلی الزاماً فیلم کمدی نمی‌تواند حال مردم را خوب کند، چون ذهن این مردم بعد از یک جنگ ۱۲ روزه و بعد از اتفاق‌هایی که پشت سر گذاشته‌اند پر از سوال است. مردم الان دنبال پاسخ، تحلیلِ درست و حل مسئله هستند. در این اوضاع آنچه بتواند مردم را به اندیشه برساند و ذهن آن‌ها را آرام کند، می‌تواند به جامعه بحران زده ما کمک کند و ما باید ببینیم در سینما چه کاری می‌توانیم انجام دهیم که به خوب شدن حال مردم کمک کند.