استفاده از سوسک‌های سایبورگ برای زنده‌یابی در بلایای طبیعی

به گفته محققان، سوسک‌های سایبورگ با قابلیت کنترل از راه دور می‌توانند در بلایای طبیعی به دنبال بازماندگان بگردند.

کد خبر: ۸۱۷۷۰۰

تاریخ: ۱۷ تير ۱۴۰۴ - ۲۱:۰۵

به گزارش ایران اکونومیست، یک تیم تحقیقاتی توانایی هدایت سوسک‌های سایبورگ از راه دور را با استفاده از کنترل‌کننده‌های بازی‌های ویدئویی نشان داد.

به نقل از آی‌ای، سوسک‌های سیاه معمولی به «حشرات سایبورگ» تبدیل شده‌اند که قادر به کمک به ماموریت‌های جستجو و نجات هستند.

محققان دانشگاه کوئینزلند(Queensland)، سوسک‌های سایبورگ را به کوله پشتی‌های ریزتراشه‌ای مجهز کرده‌اند. جالب اینجاست که این تیم توانایی هدایت این سوسک‌ها را از راه دور با استفاده از کنترل‌کننده‌های بازی‌های ویدئویی نشان داد.

از آنجایی که در پی وقوع بلایای ویرانگر مانند ریزش ساختمان یا ریزش معدن، هر ثانیه برای نجات جان انسان‌ها مهم است، این قهرمانان کوچک می‌توانند زمان لازم برای یافتن بازماندگان پس از بلایای طبیعی را به طور چشمگیری کاهش دهند و به طور بالقوه آنها را در عرض چند ساعت به جای چند روز پیدا کنند.

دکتر تانگ وو-دوان(Thang Vo-Doan) که رهبری این کار را بر عهده داشت، بر مزایای ذاتی این نجات‌دهندگان شش‌پا تأکید کرد و گفت: سوسک‌ها دارای استعدادهای طبیعی زیادی هستند که آنها را به استاد بالا رفتن و مانور دادن در فضاهای کوچک و پیچیده مانند آوارهای متراکم تبدیل می‌کند، یعنی فضاهایی که پیمایش آنها برای ربات‌ها دشوار است.

وی افزود: پروژه آنها از این استعدادها استفاده می‌کند و کنترل‌های قابل برنامه‌ریزی را به آنها اضافه می‌کند که امکان هدایت دقیق جهت را بدون تأثیر بر طول عمر سوسک فراهم می‌کند.

سوسک‌هایی با کوله پشتی‌های قابل جابجایی

واژه «سایبورگ»(cyborg) مخفف « سایبرنتیک ارگانیسم»(cybernetic organism) است و به موجودی متشکل از اجزای زنده (بیولوژیکی) و مصنوعی (فنی) اشاره دارد.

وو-دوان و دستیار تحقیقاتی‌اش، لاچلان فیتزجرالد(Lachlan Fitzgerald) در این کار جدید از سوسک‌های تیره یا زوفوباس موریو(Zophobas morio) استفاده کردند. آنها نشان دادند که این سوسک‌ها را می‌توان با استفاده از این کوله پشتی‌های قابل جابجایی از راه دور هدایت کرد.

این کوله پشتی‌ها با وادار کردن سوسک‌ها به حرکت در جهات خاص کار می‌کنند. آنها این کار را با استفاده از الکترودهایی انجام می‌دهند که شاخک‌های حشره یا بال‌های جلویی سخت‌شده‌ آن را که «بالچه» نامیده می‌شوند، تحریک می‌کنند.

فیتزجرالد می‌گوید: در حالی که ربات‌ها در این مقیاس در حرکت پیشرفت‌هایی داشته‌اند، انتقال از سطوح افقی به دیوارها همچنان یک چالش بزرگ برای آنهاست.

وی خاطرنشان کرد که حشرات سایبورگ به طور طبیعی دارای پاهای فعال و قابلیت‌های حسگری لازم برای دسترسی به هر منطقه‌ای در مناطق فاجعه‌زده هستند.

علاوه بر این، آخرین تحقیقات این تیم ثابت می‌کند که این سوسک‌ها را می‌توان از پهلو و حتی روی دیوارهای عمودی هدایت کرد.

اگرچه آزمایش‌های اولیه‌ بالا رفتن به یک منبع تغذیه سیمی متکی بودند، اما این سوسک‌ها همچنین ثابت کرده‌اند که می‌توانند در حالی که یک باتری به سنگینی وزن بدن خودشان حمل می‌کنند، از سطوح بالا بروند.

پیشرفت‌های بیشتری مورد نیاز است

آینده این فناوری حتی امیدوارکننده‌تر است. محققان به طور فعال در حال اصلاح طرح‌هایی برای دوربین‌های مینیاتوری و سیستم‌های قدرت فشرده هستند.

این پیشرفت‌ها، تحرک و تطبیق‌پذیری سوسک‌ها را بیشتر افزایش می‌دهد و آنها را به پیشاهنگان ارزشمندی برای تیم‌های نجات تبدیل می‌کنند.

وو-دوان گفت: اگر افرادی زیر حجم زیادی از آوار گرفتار شده باشند، شما می‌خواهید بتوانید آنها را در اسرع وقت پیدا کنید و شروع به برنامه‌ریزی برای بیرون آوردن آنها کنید. بنابراین هدف نهایی ما توسعه ابزاری است که بتواند به راحتی در محیط‌های چالش‌برانگیز حرکت کند، افراد را پیدا کند و درک روشنی از مراحل بعدی لازم را در اختیار امدادگران قرار دهد.

این تیم قصد دارد این فناوری باورنکردنی را ظرف پنج سال آینده در یک موقعیت واقعی آزمایش کند.

این پیشرفت بخشی از موج گسترده‌تر علاقه به فناوری سایبورگ با کاربردهای متنوع آن است.

سال گذشته بود که محققان دانشگاه فناوری نانیانگ(Nanyang) در سنگاپور یک سامانه خودکار را توسعه دادند که سوسک‌ها را در عرض یک دقیقه به «سوسک‌های سایبورگ» تبدیل می‌کرد.

این دستگاه، دستگاه‌های الکترونیکی تحریک و ارتباطی قابل حمل را برای کنترل از راه دور در کارهای تخصصی، مانند عملیات جستجو و نجات به سوسک‌های منفرد متصل می‌کند.

علاوه بر این، رباتیک بیوهیبریدی شاهد تبدیل یک گیاه ونوس مگس‌خوار زنده به یک بازوی رباتیک سایبورگ بوده است که قادر به گرفتن ظریف اشیاء کوچک است و جایگزینی مناسب برای سایر گیره‌های الکترونیکی ارائه می‌دهد.

این پژوهش جدید به تازگی در مجله Advanced Science منتشر شده است.