تلاش سئول برای تنش‌زدایی با پیونگ‌یانگ زیر سایه نفوذ روسیه

با وجود تمایل دولت جدید کره جنوبی برای کاهش تنش با کره شمالی، نزدیکی فزاینده پیونگ‌یانگ به مسکو و تغییرات راهبردی در منطقه، امکان‌پذیری گشایش‌های دیپلماتیک را با تردید مواجه کرده است.

کد خبر: ۸۱۶۴۹۱

تاریخ: ۱۱ تير ۱۴۰۴ - ۱۸:۱۱

به گزارش عصر چهارشنبه ایران اکونومیست از تارنمای تحلیلی نشنال اینترست، لی جائه-میونگ رئیس‌جمهور جدید کره جنوبی، در سخنرانی مراسم تحلیف خود تنها یک‌بار به کره شمالی اشاره کرد و ضمن تأکید بر ضرورت باز نگه‌داشتن مسیر گفت‌وگو، از توان بازدارندگی سئول برابر تهدیدهای هسته‌ای و نظامی سخن گفت، اما برنامه مشخصی برای تعامل دیپلماتیک گسترده با پیونگ‌یانگ ارائه نکرد.

سیاست لی در قبال کره شمالی شباهت زیادی به رؤسای‌جمهور پیشین جریان چپ‌میانه دارد: تمرکز بر تفاهم، همکاری و تنش‌زدایی. در همین راستا، وی دستور توقف پخش تبلیغات صوتی در مرز کره شمالی را صادر کرده و در پی راهی قانونی برای ممنوعیت ارسال شب‌نامه‌ها به آن کشور است. همچنین انتظار می‌رود توافق نظامی سال ۲۰۱۸ (۱۳۹۷ شمسی) با کره شمالی را که دولت پیشین لغو کرده بود، احیا کند.

با این حال، برخی محدودیت‌ها همچنان پابرجاست. نیروهای نظامی کره جنوبی در منطقه غیرنظامی باقی می‌مانند و در کنار ادامه همکاری دفاعی با آمریکا، برنامه‌های توسعه صنایع نظامی این کشور نیز با قدرت ادامه دارد. لی همچنین در تلاش برای حفظ همکاری با ژاپن، دیداری با نخست‌وزیر آن کشور انجام داده است.

اما معادلات منطقه‌ای تغییر کرده‌اند. از زمان حمله روسیه به اوکراین، کره شمالی با ارسال موشک، گلوله‌های توپخانه، نیروهای رزمی و حتی کارگران فنی برای تولید پهپاد، به شریک نظامی-صنعتی مهمی برای مسکو بدل شده است. این همکاری باعث شکستن عملی تحریم‌های سازمان ملل شده و پیونگ‌یانگ را از نظر راهبردی در موقعیتی قدرتمندتر از دهه‌های گذشته قرار داده است.

گزارش‌های سازمان ملل حاکی از آن است که شهرهایی در کره شمالی که در ارتباط با صادرات نظامی به روسیه هستند، توسعه‌یافته‌تر شده‌اند. در عین حال، پیونگ‌یانگ مواضع راهبردی خود را تغییر داده و از هدف وحدت با کره جنوبی فاصله گرفته است، به‌گونه‌ای که اکنون سئول را کشوری خارجی تلقی می‌کند.

در چنین شرایطی، دولت لی با چالشی جدی مواجه است؛ کره شمالی تمایلی به مذاکرات جدی با آمریکا ندارد و روابط با کره جنوبی نیز در اولویت راهبردی پیونگ‌یانگ نیست. با توجه به تمرکز قدرت‌های جهانی بر بحران‌های خاورمیانه و شرق اروپا، و همچنین پیچیدگی روابط اقتصادی و سیاسی سئول با واشنگتن و پکن، سیاست کره جنوبی در قبال همسایه شمالی احتمالاً در وضعیتی ثابت و کم‌تحرک باقی خواهد ماند.