مهم‌ترین جلوه جنگ ۱۲ روزه میان ایران و رژیم صهیونیستی چه بود؟

یک کارشناس مسائل بین‌الملل گفت که دشمن تصور می‌کرد با حملات اولیه یک شورش بزرگ در ایران اتفاق بیفتد ولی طرح دشمن به دلیل عدم حمایت مردم از این اقدامات، خنثی شد.

کد خبر: ۸۱۵۲۷۵

تاریخ: ۰۹ تير ۱۴۰۴ - ۱۷:۴۸

«نوذر شفیعی» کارشناس مسائل بین‌الملل در گفت‌وگو با ایران اکونومیست با اشاره به حمایت مردم از دفاع نیروهای مسلح در مقابل تجاوز رژیم صهیونیستی به کشور و مراکز هسته‌ای و نظامی گفت: به طور کلی امروزه دولت‌ها بر روی سرمایه اجتماعی‌شان که مردم و اعتماد عمومی به دولت‌ها و حکومت‌هاست، حساب ویژه باز می‌کنند.

وی گفت که این سرمایه اجتماعی گاهی ناشی از احساس تعلق ملت به سرزمینش است و گاهی ناشی از احساس تعلق به دولتش. به ویژه آن قسمتی که ناشی از احساس تعلق ملت به دولت است متاثر از کارکرد دولت‌هاست، یعنی وقتی دولت خدماتی را به ملت ارائه می‌دهد و دولت کارآمد است، مردم هم برای حفظ آن دولت تلاش می‌کنند.

راهپیمایی خشم و نصر در ایران

واکنش مردم ایران نسبت به جنگ ۱۲ روزه  «استثنایی» بود

این کارشناس مسائل بین‌الملل واکنش مردم ایران نسبت به جنگ ۱۲ روزه رژیم صهیونیستی علیه کشورمان را واکنشی «استثنایی» دانست و گفت: دشمن تصمیم داشت مردم را از دولت و حکومت جدا  کند، شاید امید اصلی‌اش هم همین بود. آنها بیش از آنکه بر روی اقدامات نظامی اثربخش تمرکز داشته باشند، امیدوار بودند که قطبی شدن جامعه و فعال شدن شکاف‌های سیاسی اجتماعی اثر بخش باشد و این مساله را هم به روشنی در مواضع و اقدامات‌شات بیان کردند،‌ اما این اتفاق نیفتاد.

شفیعی درباره دلایل محقق نشدن خواست و انتظار رژیم اسرائیل برای همراه کردن مردم و شوراندن آنها علیه حاکمیت در شرایط فعلی گفت: مردم نسبت به سرزمین خود احساس تعلق کردند و نگران بودند و هستند، اتفاقاتی بیفتد که موجب آسیب جبران ناپذیر به سرزمین و موجودیت‌ آن شود و بحثی هویتی در میان بود. دلیل دیگر که مردم با دشمن علیرغم برخی مشکلات و ناملایمات همراهی نکردند این بود که بخش قابل توجهی از مردم نسبت به دولت هم احساس تعلق و همراهی نشان دادند و با نوعی با این رفتار به دولت و حاکمیت اعلام کردند که برای تجدیدنظر در برنامه‌های و سیاست‌های به نفع امنیت و رفاه و آرامش مردم هنوز هم زمان هست.

وی خاطرنشان کرد: اگر بخشی از اتحاد مردم در مقابله با دشمن را ناشی از احساس تعلق به حکومت بدانیم در این رفتار انتظاراتی معطوف به آینده وجود دارد و این طور بیان می‌کند که با اصلاح سیاست‌ها و برنامه‌ریزی‌هایش به برخی نارسایی‌ها پاسخ دهد. در نتیجه اگر قرار باشد مجدد این وحدت و اتحاد نظر در بین مردم حفظ شود، فکر می‌کنم که احساس تعلق به سرزمین جاری است ولی بخش مربوط به دولت بستگی دارد که دولت تا کجا بتواند به نارسایی‌ها و خواست قاطبه مردم پاسخ دهد.

تجمع مردم تهران در حمایت از نیروهای مسلح

مهم‌ترین جلوه جنگ ۱۲ روزه میان ایران و رژیم صهیونیستی، حمایت ملت و پای کار ماندن آن‌ها بود

شفیعی گفت: مردم رویکرد و رفتار دولت در مواجهه با مسائل مختلف حتی در شرایط فعلی را درک می‌کنند. مردم می‌دانند که دولت الان در شرایط آسیب‌زا و حملات اطلاعاتی و امنیتی است، این طور نیست که انتظار داشته باشند همین حال رویکردها و تصمیمات تغییر کند، اما انتظار دارند در فرایند نه چندان طولانی با در نظر گرفتن شرایط حال جامعه در این مسیر گام بردارد. یک سری نیازها فوری است، از جمله کنترل قیمت‌ها و تامین امنیت داخلی در شهرها و محلات و غیره. اما برخی نیازها و انتظارات مربوط به میان مدت و بلندمدت است که مردم انتظارات‌شان معطوف به این دوره از زمان است. صرف نظر از این که همین جنگ باید درس عبرت باشد برای کشور که چگونه با وجود برخی ناملایمات و سختی‌ها در این سطح باز هم مردم در کنار دولت ایستادند.

این کارشناس مسائل بین‌الملل تصریح کرد: روشن است که در آینده دیگر نمی‌شود خدمات یک طرفه باشد و باید دولت و حکومت به این مساله توجه کنند و در جهت حفظ وحدت سیاسی و اجتماعی بیشتر گام برداشته شود و به ویژه برای رفع مشکلات اقتصادی گام‌های موثر برداشته شود؛ مهم است دولت ارزش ایستادگی و حمایت ملت را در درک کند.

وی گفت: مهم‌ترین جلوه جنگ ۱۲ روزه میان ایران و رژیم صهیونیستی، حمایت ملت و پای کار ماندن آن‌ها بود. دشمن تصور می‌کرد با اقدامات اولیه که انجام داد در قالب شهادت فرماندهان نظامی سپاه و دانشمندان هسته‌ای یک شورش بزرگ در ایران اتفاق بیفتد ولی این اتفاق نیفتاد. آنچه مسلم است طرح دشمن در این زمینه به دلیل عدم حمایت مردم خنثی شد و همراهی نکردن مردم با دشمن بیانگر جلوه همراهی آنها با حاکمیت است و این پدیده مهمی بود که در این ۱۲ روز شاهد بودیم. فقط تصور کنید همزمان با حملات رژیم صهیونیستی، ناآرامی‌هایی هم در داخل رخ می‌داد آن وقت دیگر شرایط قابل کنترل نبود، بنابراین آنچه در این مدت اتفاق افتاد قطعا یک پدیده مهم سیاسی اجتماعی بود که توسط مردم در مواجهه با دشمن رقم خورد و دولت و حکومت باید قدر آن را بدانند.