پادشاه اردن در پارلمان اروپا: حملات اسرائیل به ایران تهدیدی جدی برای کل منطقه است

پادشاه اردن در نطق رسمی خود در پارلمان اروپا ضمن هشدار درباره تبعات حملات اخیر رژیم صهیونیستی به ایران، نسبت به سقوط اخلاقی جهان و سکوت جامعه بین‌الملل در قبال فجایع غزه به شدت انتقاد کرد و خواستار بازگشت به ارزش‌های انسانی مشترک شد.

کد خبر: ۸۱۳۱۵۷

تاریخ: ۲۷ خرداد ۱۴۰۴ - ۱۴:۵۹

به گزارش ایران اکونومیست، «عبدالله دوم» پادشاه اردن روز سه‌شنبه در سخنرانی خود در صحن پارلمان اروپا در شهر استراسبورگ فرانسه، هشدار داد که حملات رژیم صهیونیستی به ایران تهدیدی جدی برای شعله‌ور شدن تنش‌ها در خاورمیانه و فراتر از آن است.

طبق گزارش روزنامه الرأی، او با اشاره به رویدادهای جهانی اخیر، از جمله پاندمی کرونا، جنگ اوکراین، درگیری‌های غزه و تازه‌ترین حملات رژیم صهیونیستی به ایران، گفت: ما در موجی بی‌پایان از آشفتگی‌های سیاسی، فناوری و اقتصادی گرفتار شده‌ایم که احساس می‌کنیم جهان، قطب‌نمای اخلاقی خود را از دست داده است.

عبدالله دوم خاطرنشان کرد: زمانی که جهان، ارزش‌های اخلاقی‌اش را از دست می‌دهد، قدرت تشخیص حق از باطل نیز از میان می‌رود و اینجاست که بذر درگیری‌ها کاشته می‌شود.

او تاکید کرد که جنگ‌ها تنها بر سر سرزمین‌ها نیست، بلکه جدالی بر سر جهان‌بینی‌ها، ایده‌ها و ارزش‌هایی است که آینده را شکل می‌دهند.

وی با تمجید از تجربه اروپا در بازسازی پس از جنگ جهانی دوم، آن را نمونه‌ای از اولویت‌دادن به کرامت انسانی و قانون بر قدرت و انتقام دانست.

پادشاه اردن در ادامه با اشاره به ارزش‌های مشترک در ادیان اسلام، مسیحیت و یهودیت، از جمله عدالت، رحمت، برابری و حمایت از کودکان، فقرا و محیط زیست، خواستار بازگشت به این اصول به عنوان راهی برای عبور از بحران‌های جاری شد.

عبدالله دوم در ادامه به وضعیت غزه اشاره کرد و گفت: امروز شاهد افولی اخلاقی جهانی هستیم که چهره‌ای شرم‌آور از انسانیت را به نمایش گذاشته است. نمونه‌ آشکار آن، غزه است که جهان آن را رها کرده و فرصت‌های متوالی برای حمایت از آن را از دست داده است.

او با یادآوری حملات رژیم صهیونیستی به بیمارستان‌ها در نوار غزه که خشم جهانی را برانگیخت، تأکید کرد: چگونه ممکن است آنچه زمانی جنایت تلقی می‌شد، امروز تا این اندازه عادی جلوه کند که حتی دیگر از آن سخنی به میان نمی‌آید؟

وی در پایان هشدار داد: زمانی که جامعه جهانی نتواند شکاف میان گفتار و کردار را پر کند، ارزش‌های والا تبدیل به ادعاهای پوچ می‌شوند. راه پیشرفت حقیقی از فناوری یا سیاست نمی‌گذرد، بلکه از انتخاب‌هایی می‌گذرد که ما هر روز، به‌عنوان انسان انجام می‌دهیم.