کارشناس دفاعی- امنیتی: رژیم صهیونی در درازمدت کم می‌آورد

«علی‌اکبر حسنوند» کارشناس دفاعی و امنیتی، معتقد است استراتژی اساسی ایران در برابر تهاجم وحشیانه رژیم صهیونیستی به کشورمان که از سحرگاه جمعه ۲۳ خرداد آغاز شده، ضمن جلب افکار عمومی دنیا، ایستادگی و استقامت است زیرا آنها در درازمدت کم می‌آورند.

کد خبر: ۸۱۳۰۴۳

تاریخ: ۲۷ خرداد ۱۴۰۴ - ۱۱:۲۱

به گزارش ایران اکونومیست، بامداد جمعه ۲۳ خردادماه در پی حمله تروریستی رژیم صهیونی به تهران و تعدادی از شهرهای کشور، شماری از فرماندهان نظامی، دانشمندان و مردم غیرنظامی به شهادت رسیدند.

جمهوری اسلامی ایران در پاسخ به حمله وحشیانه رژیم صهیونیستی، از آن زمان تاکنون عملیات وعده صادق ۳ را با شلیک دهها فروند موشک‌ به سمت سرزمین‌های اشغالی آغاز کرده است. با توجه به تداوم حملات این رژیم به مناطق مختلف کشور و پاسخ ایران، پرسشی که مطرح می‌شود این است که چه استراتژی باید در برابر چنین رژیم منفوری در پیش گرفت؟ هر یک از کارشناسان حوزه دفاعی و امنیتی در این زمینه نظری دارند. «علی‌اکبر حسن‌وند» دانش‌آموخته دانشگاه عالی دفاع ملی در این زمینه پاسخگوی پرسش‌های پژوهشگر ایران اکونومیست بود.

ایران اکونومیست: در حالی ایران وارد مذاکره با آمریکا شده بود و این مسیر به خوبی طی می‌شد، با ناگاه شاهد حمله رژیم صهیونیستی بودیم، انگیزه صهیونیست‌ها از راه‌اندازی تهاجم علیه اهداف نظامی و غیرنظامی ایران چه بود؟

_ با توجه به اینکه رژیم صهیونیستی دچار مشکلات داخلی شده، تلاش می‌کرد تنش‌ها را با ایران افزایش دهد تا به نوعی پیامدهای درگیرهای داخلی دامن‌گیرش نشود؛ از جمله پرونده مرتبط به مسائل مالی و احزابی مخالفی که می‌خواهند «نتانیاهو» را بازخواست کرده و برکنار کنند؛ بنابراین یک تاکتیکی بود تا با ایجاد این تنش‌ها، درگیرهای داخلی را کمتر کند؛ البته این سطح پایین مساله است؛ در سطح کلان، اسرائیل می‌خواهد قدرت کاملی در منطقه برای اهداف خود داشته باشد تا برنامه‌هایش را پیاده کند.

در فلسطین کسی با او مقابله نمی‌کرد جز محور مقاومت، از سوی دیگر کاری کردند تا محور مقاومت را از بین ببرند؛ براین اساس جنگ ترکیبی راه انداختند. نگاه کنید، مدل اجرای جنگ آن‌ها چه با ما و چه با حزب‌الله بر مبنای جاسوسی و اطلاعاتی بود. ضربه آن‌ها به حزب‌الله کاملاً جاسوسی بود هر چند به لحاظ قوانین بین‌المللی و قوانین ژنو، پذیرفته شده نیست و جز جنایت جنگی محسوب می‌شود اما آن‌ها قائل به این چیزها نیستند و معمولا هر زمان که می‌خواستند اسرائیل را محکوم کنند، از طریق لابی که داشتند؛ کاری کردند که آمریکا طرفشان را گرفته و مساله را برطرف کنند.

محور مقاومت برای آن‌ها خطر بود براین اساس شروع کردند به زدن محور مقاومت که متاسفانه در بین بازیگران منطقه مثل ترکیه و عربستان رقابتی بوجود آمد و از این موضوع سوء استفاده کردند، در سوریه بیشتر از اینکه اسرائیل دخیل باشد، ترکیه دخیل بود.

هدف نتانیاهو از حمله به ایران کم کردن تنش‌های داخلی و حفظ قدرت خود است

همچنین از ابزارهای دیگری برای اختلاف انداختن استفاده کردند، مثلاً برای اینکه حزب‌الله را از سر راه بردارند، کاری کردند که در مقابل ملت لبنان قرار گیرد؛ یک مرتبه دولت لبنان اعلام کرد، می‌خواهم مذاکره کنم؛ در شرایطی که دولت لبنان می‌خواهد مذاکره کند، حزب‌الله چه کاری باید انجام دهد؟ اگر جنگ کند، در مقابل افکار عمومی ایستاده براین اساس مجبور است به قول معروف به این مساله تن دهد.

همه این‌ها جزئی از جنگ ترکیبی است. به این ترتیب حزب‌الله را کنار زدند اما یادمان باشد هنوز خط‌مشی و اهداف حزب‌الله، ناامن کردن شهرک‌های شمالی اسرائیل است همان طور که هنوز این منطقه ناامن است یعنی اسرائیلی‌ها به شمال فلسطین اشغالی برنگشته‌اند و این همان هدف حزب‌الله است. در این شرایط به حماس فشار وارد شد و در محور مقاومت فقط یمن مانده بود، براین اساس آمریکا را وادار کردند اما نتوانست با یمن درگیر شود براین اساس عقب‌نشینی کرد.

به فکر دیگری افتادند و به زعم خودشان باید سر مار را می‌زدند. شروع کردند به ایران فشار بیاورند آن‌ هم با موضوع سلاح‌های هسته‌ای در حالی که جامعه اطلاعاتی آمریکا و کنگره به ریاست جمهوری گزارش داده بود که ایران هیچ‌گونه تهدید سلاح هسته‌ای ندارد، یعنی جامعه اطلاعاتی آمریکا به یقین رسیده بود که این قضیه منتفی است و ایران دنبال سلاح هسته‌ای نیست با این حال لابی صهیونیست شروع شد که ایران به سمت سلاح هسته‌ای رفته و در این زمینه تبلیغات کرد که باید جلوی این مساله گرفته شود.

ایران وارد مذاکره شد البته با تاکتیک‌های خودش، به نوعی گفت نمی‌خواهیم در زمین شما بازی کنیم، در حالی که آمریکا شروع به تهدید کرد؛ در عین با تهدید دوباره می‌گفت باید مذاکره کنید

براین اساس فشارهای آمریکا شروع شد که ایران باید به میز مذاکره بیاید، بدون اینکه نامه ترامپ دست ایران برسد همان طور که یک روزنامه خارجی از تعبیر «نامه سوخته» استفاده کرد. ترامپ پیش از اینکه نامه‌ای به دست سران ایرانی برساند در اخبار عمومی این مساله را مطرح کرد تا ایران را در برابر افکار عمومی قرار دهد که آمریکا می‌خواهد مذاکره کند و در حالی که خیلی‌ها خواهان مذاکره با آمریکا هستند، ایران تمایلی به مذاکره ندارد اما ایران وارد مذاکره شد البته با تاکتیک‌های خودش، به نوعی گفت نمی‌خواهیم در زمین شما بازی کنیم، درحالی که آمریکا شروع به تهدید کرد؛ در عین با تهدید دوباره می‌گفت باید مذاکره کنید.

در همین تهدیدها می‌گوید اسرائیل قصد حمله به ایران را دارد ما جلوی آن را گرفته‌ایم. همه این اتفاق‌ها سبب شد تا دچار غافلگیری شویم، از همان شب حمله اسرائیل تا ظهر سردرگم بودیم زیرا درگیر یک جنگ ترکیبی شده بودیم، یعنی جنگی که در آن جاسوسی و مباحث فناوری نقش داشت.

جاسوس‌ها چه کسانی بودند؟ حزب کومله، سازمان منافقین و بهایی‌ها؛ در کنار جنگ ترکیبی، جنگ شناختی داریم، مثلاً با پدیده قاچاق سازمان یافته به اسم کولبری هم مواجه هستیم

جاسوس‌ها چه کسانی بودند؟ حزب کومله، سازمان منافقین و بهایی‌ها؛ در کنار جنگ ترکیبی، جنگ شناختی داریم، مثلاً با پدیده قاچاق سازمان یافته به اسم کولبری هم مواجه هستیم. مشکلی که اکنون داریم با اینهاست در حالی که از همه استان‌ها کشور برای کولبری می‌روند؛ پلیس به یک کولبر مشکوک می‌شود، می‌خواهد او را بگیرد، فرار می‌کند یا می‌خواهد مقابله کند، می‌گویند فلان کولبر را کشتند دیگر نمی‌دانند که همراه او چه بوده و چه تهدیدی برای کشور داشته است. این جنگ شناختی است که در افکار عمومی تاثیر می‌گذارند و در مورد کسانی حرف می‌زنند که برای منافع ملی ما مضر هستند و طرفدار هم پیدا می‌کنند که این‌ها انسان‌های ضعیفی هستند در حالی که بخشی از کولبری تهدیدهای امنیتی برای کشور دارد.

ایران اکونومیست: آیا لازم نبود به لحاظ شغلی و تامین امرار معاش برای آن‌ها فکری می‌شد که اکنون به عنوان تهدید به آن‌ها نگاه نشود؟

در مساله مدیریت کلان جامعه، مباحث تئوری با عملی متفاوت می‌شود، به عنوان مثال در مورد کولبرها، آن‌ها دنبال کالاهایی هستند که در بازار طرفداران زیادی دارد و از سوی دیگر جزء کالای گران به شمار می‌آیند؛ براین اساس وقتی به آن‌ها می‌گویی آیا حاضر هستی در شغلی مشغول‌شوی با حقوق ۳۰ میلیون تومانی اما دیگر کولبری نکنی، حاضر به این کار نیستند چون آنچه از کولبری بدست می‌آورند بیش از این مبلغ است یا سوخت‌بران سیستان و بلوچستان. حالا ببنید همین افراد در افکار عمومی طرفدار دارند و این همان جنگ شناختی است، این در حالی است که این افراد هیچ تخصص و هنری ندارند بنابراین به کارهای غیرمولد و مضر روی می‌آورند.

ایران اکونومیست: با وجود همه این تعاریف و حجم درگیری‌های اخیر چه سناریوهایی پیش روست؟

اکنون اسرائیل در تلاش است تا آمریکا را وارد جنگ کند که اگر آمریکا وارد جنگ شود، تنش‌ها افزایش می‌یابد.

ایران اکونومیست: شما فکر می‌کنید این احتمال وجود دارد که آمریکا وارد جنگ با ایران شود؟

اگر آمریکا عاقل باشد وارد این جنگ نمی‌شود اما اگر عاقل نباشد، مطمئنا درگیری بیشتر خواهد شد.

ایران اکونومیست: آیا ورود بازیگرانی دیگر در سطوح منطقه‌ای و بین‌المللی به درگیری‌های اخیر وجود دارد؟

اکنون کاری می‌کنند که فرانسه، آلمان، ایتالیا و انگلستان وارد عمل شوند در واقع یک اجماع از قدرت‌های منطقه نه افکار عمومی.

ایران اکونومیست: راهکار چیست و ایران در این شرایط چه راهبردی را باید پیش گیرد؟

راهکار ایران در این شرایط این است که افکار عمومی دنیا را ضمن آگاه‌سازی با خود در مقابل دولت‌ها همراه کند. در این اجماع‌سازی باید روسیه و چین را نیز با خود هماهنگ کند هر چند مواضع روسیه و چین مشخص است و آن‌ها با ایران موافق هستند اما در عین حال باید بدانیم نباید دل به آن‌ها ببندیم چون آن‌ها هم دنبال منافع ملی خود هستند براین اساس ضرورت دارد افکار عمومی دنیا را با خود همراه کنیم.

ضربه‌ای که زدند، سخت بود. وقتی می‌آیند تعداد زیادی از فرماندهان رده بالا را ترور می‌کنند ما هم باید جواب متناسب با آن را بدهیم. رژیم صهیونیستی آنچنان اطلاعات داشته که مسئولانش در یونان به سر می‌برند؛ براین اساس در شرایط کنونی استراتژی ایران باید همین باشد تا زمانی که خواستیم مبادله کنیم، بگوییم چه به دست آوردیم؛ آن‌ها فوردو و نطنز را زدند، ما باید مشابه آن‌ها را بزنیم، روابط بین‌الملل متقابل است باید ضرری که بر ما وارد کردند را به آنها وارد کنیم.

ایران اکونومیست: جریان بازی با اعدادی که اسرائیل راه انداخته چیست؟ اینکه می‌گوید این جنگ ۶ روز ادامه دارد بعد می‌گوید ۱۶ روز.

می‌خواهد افکار عمومی خودش را آرام کند، این طور نیست که باید ۱۰ روز ادامه دهد یا بیشتر یا کمتر، حضرت آقا در یک جمله فرمودند که سیاست کلی نظام این است که آن‌ها شروع کردند ما تمام می‌کنیم. توان اسرائیل اینقدر نیست که بایستد و توان درگیری طولانی را ندارد. یکی از ابزارهایی که ما داریم استفاده از افکار عمومی دنیا و جلب حمایت‌ دولت‌های جهانی است، همان طور که گفته شده یکی از این حمایت‌ها، حمایت چین و روسیه است هر چند نباید به آن‌ها دل ببندیم و باید روی توانمندی خودمان حساب کنیم.

ما باید انسجام داخلی داشته باشیم در حالی که عده‌ای مباحث سیاسی خود را مطرح می‌کنند الان بحث جناح‌ها و گلایه‌های سیاسی نیست

ایران اکونومیست: سخن آخر.

باید بدانیم، سیستم ما دینی است، در سیستم دینی در شرایط جنگ بسیار به صبر اشاره و توصیه شده است؛ آیاتی داریم از حضرت رسول(ص) که می‌گوید این آیه مرا پیر کرد، «شَیَّبَتْنِی هُودٌ». استقامت ما باعث پیروزی ما می‌شود. دین و ادبیات و آنچه ایدئولوژی ما می‌گوید این است که استقامت ما باعث پیروزی ما می‌شود. در مراسم غدیر دیدید یا در مثال مشابه آن حضور حضرت آقا در نماز جمعه، مردم با همه داشته‌هایشان آمدند. این ملت پای کارند، ما باید انسجام داخلی داشته باشیم در حالی که عده‌ای مباحث سیاسی خود را مطرح می‌کنند الان بحث جناح‌ها و گلایه‌های سیاسی نیست. جنگ با اسرائیل شروع شده و ما شروع‌کننده نبودیم؛ آن‌ها ضربه سختی زدند و باید جبران کنیم و برای این جبران، به استقامت نیاز داریم؛ سخت است در شرایطی که انفجار اتفاق می‌افتد، خانواده‌ها نگران می‌شوند اما باید مقاومت کرد تا بتوانیم به نتیجه برسیم.

رژیم صهیونی در درازمدت کم می‌آورد. درست است در شب اول ضربه خوردیم اما در شب دوم برتری خود را به دست آوردیم. وزیر دفاع اسرائیل آمد گفت فردا شب تهران خواهد سوخت و یک مرتبه نفت شهران با پرتابه آتش گرفت آن هم به واسطه جاسوسی اما ما پالایشگاه حیفا را زدیم، تاثیر کدام بیشتر است؟ ۸۰ درصد انرژی اسرائیل از طریق این پالایشگاه تامین می‌شود؛ براین اساس این رژیم نمی‌تواند در مدت زمان طولانی دوام آورد. معنای محور مقاومت یعنی این، مفهومش این است که در مقابل کسی که زیاده‌خواهی می‌کند، مقاومت کنیم؛ براین اساس چنانچه صبر کنیم ان‌شاءالله به حول قوه الهی پیروزی با ما خواهد بود.