مشاهدات اندیشمند عراقی از ایران در ساعت های آغاز حمله؛ چرا ایرانی‌ها نترسیدند؟

مدیر مرکز مطالعات راهبردی «الاتحاد» عراق که در شب حمله رژیم صهیونیستی به ایران در تهران حضور داشته، در یادداشتی اختصاصی از تجربه زیسته خود در روزهای بحرانی اخیر ایران گفته و دلیل آرامش و اعتماد مردم ایران در برابر تهدیدات امنیتی را تحلیل کرده است.

کد خبر: ۸۱۲۶۱۹

تاریخ: ۲۶ خرداد ۱۴۰۴ - ۱۶:۱۱

به گزارش ایران اکونومیست، دکتر «محمود الهاشمی» مدیر مرکز الاتحاد عراق، در یادداشتی ارسالی برای ایران اکونومیست با عنوان «تازه از ایران برگشتم با جواب یک سوال بزرگ»، به بررسی واکنش مردم ایران در جریان حمله اخیر رژیم صهیونیستی پرداخته است.

وی می‌نویسد: «تا شب دوم جنگ در ایران ماندیم؛ شبی که صدای موشک و پدافند هوایی شنیده می‌شد اما مردم آرام به زندگی خود ادامه می‌دادند و پس از سفر اخیرمان به ایران، ما از یکدیگر پرسیدیم: چرا مردم ایران، با وجود صدای انفجارها و حملات، هیچ اضطرابی از خود نشان ندادند؟»

به گفته الهاشمی، حمله اسرائیل به ایران در شامگاه جمعه تصادفی نبود و دو هفته پیش از آن، رسانه‌ها مملو از تهدیدات درباره حمله به تأسیسات هسته‌ای ایران شده بودند. وی تأکید می‌کند که در لحظه حمله، همراه با گروهی از روزنامه‌نگاران در هتلی در تهران و در نزدیکی یکی از اهداف نظامی بود.

وی در ادامه می‌نویسد: «صبح روز بعد، به خیابان‌ها، فروشگاه‌ها و پارک‌های عمومی رفتیم تا واکنش مردم را ببینیم. نه مغازه‌ای بسته بود، نه خانه‌ای، و نه صفی برای خرید. مردم به زندگی عادی ادامه می‌دادند.» او توصیف می‌کند که در پارک‌های تهران، جوانان در حال بازی تنیس روی میز، فوتبال پنج‌نفره و بدمینتون بودند و گروه‌هایی با سماور و چای دور هم جمع شده بودند. در شب دوم، با وجود شنیدن صدای موشک و پدافند، هیچ آژیر خطری شنیده نشد، هیچ‌کس به پناهگاه نرفت و حتی به مهمانان خارجی نیز چنین دستوری داده نشد.

الهاشمی ادامه می‌دهد: «صبح یکشنبه، با اتوبوس راهی مرز مهران شدیم. مسیر ۱۲ ساعته‌ای که فرصت مناسبی برای مشاهده دقیق اوضاع داخلی ایران فراهم کرد. در طول مسیر، خیابان‌ها پر از خودرو، مساجد پرجمعیت و شهرها در حال آماده‌سازی جشن عید غدیر بودند.»

وی با اشاره به روشن بودن تمامی چراغ‌های خیابان‌ها و پارک‌ها، از نظم و زیرساخت‌های جاده‌ای ایران نیز تمجید می‌کند و می‌گوید: «اتوبوسی که ما را حمل می‌کرد، در جاده‌هایی آسفالت‌شده و منظم حرکت می‌کرد و تابلوهای راهنمایی دقیق و پرمعنا هر چند ده متر دیده می‌شدند. ورود و خروج از مرز نیز تنها ۲۰ دقیقه طول کشید.»

الهاشمی در ایران

او در پایان، با مطرح کردن پرسشی کلیدی، به پاسخ‌های دریافت‌شده از مردم و تجربه شخصی خود اشاره می‌کند؛ «چرا مردم ایران، با وجود صدای انفجارها و حملات، اضطراب از خود نشان ندادند؟»

وی دلایل این عکس‌العمل را اینگونه برمی‌شمارد: اعتماد مردم به دولت و مدیریت کشورشان، فرهنگ اسلامی و ایمان به سرنوشت، خودکفایی ایران در تأمین نیازهایش از منابع داخلی، باور به مقاومت و وظیفه شرعی در دفاع از فلسطین، صبر، بردباری و روحیه مقاوم ملت ایران، وسعت زیاد جغرافیایی ایران نسبت به سرزمین اشغالی و عشق مردم به سرزمین و تاریخ کهن خود که به آنان قدرت و ایستادگی می‌دهد.

الهاشمی همچنین این پرسش را مطرح می‌کند که «چرا صهیونیست‌ها با شنیدن هر آژیر، وحشت‌زده شده و به سوی پناهگاه‌ها می‌گریزند؟»

پاسخ وی چنین است: «چون شهرک‌نشینان صهیونیست هیچ ارتباط عمیقی با سرزمینی که در آن هستند ندارند؛ نه تاریخی دارند و نه میراثی. آن‌ها تنها مهاجرانی هستند که با ادعاها و دروغ‌ها از نقاط مختلف جهان به سرزمین‌های اشغالی آورده شده‌اند.»