کنسرسیوم غنی‌سازی؛ آزموده را آزمودن خطاست

استاد دانشگاه صنعتی امیرکبیر و رییس اسبق سازمان انرژی اتمی ایران نوشت: تجربه کنسرسیوم شاه آن هم در خارج از ایران به ما نشان داد که مشارکت در کنسرسیوم غنی‌سازی به ویژه در خارج از ایران الزاما تهیه سوخت نیروگاه‌های اتمی در موقع نیاز را توجیه نمی‌کند یا به بیان دیگر عضویت در کنسرسیوم ضامن Assurance of supply سوخت در موقع نیاز نیست.

کد خبر: ۸۱۱۳۷۷

تاریخ: ۲۱ خرداد ۱۴۰۴ - ۱۵:۱۱

به گزارش سیاست خارجی ایران اکونومیست، رضا امراللهی، استاد دانشگاه صنعتی امیرکبیر و رییس اسبق سازمان انرژی اتمی ایران در یادداشتی با عنوان «کنسرسیوم غنی‌سازی؛ آزموده را آزمودن خطاست» نوشت: شاید همه مردم عزیز ایران به ویژه جوانان کشورمان به یاد نیاورند که ایران قبل از پیروزی انقلاب اسلامی با فرانسه و چهار کشور اروپایی برای تهیه سوخت نیروگاه‌های اسمی کشورهایشان، کنسرسیومی را در فرانسه بنا نهادند که به کارخانه «غنی‌سازی اردیف» مشهور شد و ایران در سال ۱۳۵۴ برای عضویت در کارخانه اردیف به فرانسه دو میلیارد دلار وام داد.

وی افزود: قرار بود ایران بتواند برای ۱۰ نیروگاه اتمی که بعدا احداث خواهد کرد، حق برداشت سوخت از این کارخانه را داشته باشد. پس از پیروزی انقلاب بدون هیچ دلیلی فرانسه ساخت نیروگاه اتمی در حال ساخت در دارخوین را رها کرد و رفت. پس از مدتی مدیران شرکت کنسرسیوم اردیف و مقامات دولتی فرانسه به اینجانب که نماینده و صاحب سهام ایران در آن کارخانه بودم، اعلام کردند که علیرغم قراداد موجود و پول پرداخت شده برای سوخت نیروگاه اتمی، اورانیومی تحویل نخواهند داد.

این استاد دانشگاه ادامه داد: فرانسه توجیه می‌کرد شما که نفت دارید، برای چه نیروگاه اتمی می‌خواهید در حالی که ۳ سال بود که در کنار رود کارون مشغول ساخت نیروگاه اتمی بود و درست در همان زمان بیش از ۹۰ درصد برق فرانسه از نیروگاه‌های اتمی گرفته می‌شد و در پاسخ ما که چرا قبل از شراکت و پول گرفتن از ایران و شروع به همکاری و ساخت کارخانه این حرف‌ها را نگفتید و بعد از ۵ سال و این‌همه خسارت این حرف‌ها را می‌زنید، سکوت کرده و پاسخی نداشتند.

امراللهی در پایان نوشت: اینجا بود که ایران معنی کنسرسیوم غنی سازی اورانیوم آن‌هم در خارج کشور را فهمید و متوجه شد که «آزموده را آزمودن خطاست». تجربه کنسرسیوم شاه آن هم در خارج از ایران به ما نشان داد که مشارکت در کنسرسیوم غنی‌سازی به ویژه در خارج از ایران الزاما تهیه سوخت نیروگاه‌های اتمی در موقع نیاز را توجیه نمی‌کند یا به بیان دیگر عضویت در کنسرسیوم ضامن Assurance of supply سوخت در موقع نیاز نیست. امروز و پس از سی و چند سال می‌گویم همین تجربه گرانبها بود که ما را به ساخت صنعت غنی‌سازی در کشور رهنمون شد. در یک کلام آزموده را آزمودن خطاست…