«ایلانِ» بدون ماسک

با وجود زمزمه‌های فراوانی که در ماه گذشته میلادی درباره وجود اختلاف میان ترامپ و ماسک در رسانه‌های داخلی آمریکا وجود داشت، اما جدایی آرام و مسالمت‌آمیز ثروتمندترین فرد جهان از دولت ترامپ که در هفته گذشته اتفاق افتاد، نوید یک طلاق توافقی و مسالمت‌آمیز با رگه‌هایی از دلخوری را می‌داد و کمتر کسی گمان می‌برد تنها چند روز پس از آن پیام شفقت‌آمیز پایان همکاری که ترامپ از آن به عنوان اتمام مأموریت ویژه یاد کرده بود، مناسبات تا این اندازه دگرگون شود.

کد خبر: ۸۰۹۸۸۳

تاریخ: ۱۷ خرداد ۱۴۰۴ - ۰۹:۰۰

به گزارش ایران اکونومیست، مجتبی خاتونی در یادداشتی در روزنامه قدس درباره بگومگوهای اخیر رئیس‌جمهور آمریکا با بزرگ‌ترین حامی‌اش نوشت: فقط یک هفته لازم بود تا واقعیت جاری در روابط سیاسی میان دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده و بدون اغراق، بزرگ‌ترین حامی و همپیمانش در عرصه داخلی آمریکا، یعنی ایلان ماسک بر همگان تا اندازه زیادی روشن شود.
تنها یک روز پس از آن جدایی ظاهراً دوستانه، ایلان ماسک با انتشار پیامی تند و تیز، لایحه بودجه ارسالی به کنگره از سوی دولت ترامپ را به باد انتقاد گرفته و آن را زمینه‌ساز بروز یک بحران بزرگ اقتصادی در کشور دانست. همین امر کافی بود تا ترامپ که کمترین انتقادی از خود و دولتش را برنمی‌تابد، به اشکال مختلفی از صریح تا تلویحی، با همان لحن کنایه‌آمیز همیشگی به نوازش همپیمان سابق بپردازد.
ترامپ انتقادهای ماسک را ناشی از حذف یارانه و رانت فروش اجباری خودروهای برقی دانست (اشاره به تسلای تحت مالکیت ماسک) و در مقابل، ماسک با یادآوری نقش خود در پیروزی ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری اخیر، به‌وضوح از شکست‌خورده بودن وی در مقابل دموکرات‌ها سخن گفت، اما ترامپ باز هم با اشاراتی کنایی از ذوق‌مرگ شدن ماسک از حضور در اتاق بیضی کاخ‌سفید و بادمجان زیر چشم او (به عنوان نماد بازنده و کتک‌خور بودنش) یاد کرد و همین جا بود که ایلان، پرونده «جفری ایپشتین» را رو کرد!
پرونده‌ای درخصوص تجارت بردگان جنسی، آن هم زیر سن قانونی برای سران کشورهای مختلف جهان که همواره شک و شبهاتی درباره دخالت و انتفاع ترامپ در آن به چشم و گوش می‌رسید اما گویا لازم نبود خیلی به آن پرداخته شود.
یک سلسله مدعیات و اسناد صوتی، تصویری و شاهدان که همگی نشانه‌هایی نه چندان محکمه‌پسند برای ارتباط مستقیم ترامپ با خزانه‌دار اسرار اصحاب قدرت (همان جفری ایپشتین) را به نمایش عمومی می‌گذاشت، کافی بود تا از دونالد حراف و پرانرژی، در آخرین جلسه رسمی، یک رئیس‌جمهور کم‌حرف و مبادی آداب بسازد.
در یادداشتی که چند روز پیش در همین ستون منتشر شد، نوشتم که ماسک، هزینه زیادی خرج قدرت‌یابی دوباره ترامپ کرد و در این راه، نه تنها منفعت چندانی بدست نیاورد که یک شبکه متحد از دشمنان و بدخواهان در میان سیاستمداران و سرمایه‌داران و حتی مردم آمریکا را برای خود دست و پا کرده و آینده سخت‌تری را در ادوار ریاست جمهوری پیش روی آمریکا تجربه خواهد کرد.
اما از منظر مقابل، ماسک بذر مشروعیت حقوقی و مقبولیت سیاسی حضور خود در کاخ‌سفید را آن هم پس از تک دوره چهارساله جاری ترامپ کاشته و برای اهدافی به مراتب بلندپروازانه‌تر آماده می‌شود. این ادعا با یک توییت از او تا حدی تأیید می‌شود؛ آنجا که به‌صراحت و در اثنای همین تک و پاتک رسانه‌ای و در حالی که مشاوران ترامپ، این یهودی‌زاده سفیدپوست متولد آفریقای جنوبی را یک خارجی غیرقانونی و مستحق اخراج از کشور می‌نامند، می‌گوید: «آیا وقت آن نرسیده که یک حزب سیاسی جدید در آمریکا ایجاد کنیم که درواقع ۸۰درصد طبقه متوسط را نمایندگی کند؟ ترامپ سه و نیم سال دیگر به عنوان رئیس‌جمهور باقی خواهد ماند اما من بیش از ۴۰سال دیگر خواهم بود...».