چه نکات ایمنی باید در جایگاه‌های سوخت رعایت شود؟

معاون آموزش دانشکده آتش‌نشانی تهران با تأکید بر لزوم رعایت اصول ایمنی در جایگاه‌های عرضه بنزین و گاز گفت: رعایت فاصله، نصب علائم هشدار، پیاده‌کردن سرنشینان پیش از سوخت‌گیری و استفاده از متصدیان دارای صلاحیت از جمله موارد حیاتی برای پیشگیری از حوادث است.

کد خبر: ۸۰۸۷۷۱

تاریخ: ۰۸ خرداد ۱۴۰۴ - ۰۸:۴۱

محمدرضا مرشددوست در گفت‌وگو با ایران اکونومیست، جایگاه‌های سوخت را به سه بخش تقسیم کرد و گفت: در جایگاه‌های بنزین و CNG، سه مسئله مهم مطرح است؛ اول ساختمان و حریم جایگاه، دوم متصدیان و کارگران فعال در پمپ، و سوم رانندگانی که قصد سوخت‌گیری دارند.

وی با اشاره به ماده ۸۳ آیین‌نامه ایمنی جایگاه‌های سوخت عنوان کرد: کارفرما مکلف است تمهیدات لازم را برای نظارت بر رانندگان خودرو فراهم کرده و پیش از ورود به جایگاه عرضه سوخت گاز طبیعی فشرده، تمامی سرنشینان خودرو باید پیاده شده و در محل مخصوص استقرار یابند؛ تنها پس از خروج کامل سرنشینان، اجازه عرضه سوخت داده می‌شود.

معاون آموزش دانشکده آتش‌نشانی با اشاره به لزوم استفاده از متصدیان آموزش‌دیده در جایگاه‌های سوخت، گفت: متصدیان به دو دسته تقسیم می‌شوند؛ متصدیان مجرب  و متصدیان مجاز. هر فردی را نمی‌توان برای کار در پمپ بنزین منصوب کرد.  در تعریف متصدی مجرب در آیین نامه  آمده است کارگری که از آموزش، دانش فنی، مهارت و تجربه لازم برای نظارت یا انجام کار ایمن در امور محوله برخوردار باشد و در ادامه در مورد کارگر مجاز تأکید شده است که کارگری مجرب است که دارای مجوزهای معتبر، کتبی و رسمی از مراجع دارای صلاحیت برای انجام کار مشخص باشد.

مرشد دوست هشدار داد در صورتی که فرد فاقد صلاحیت در جایگاه حضور داشته باشد، در صورت وقوع حادثه‌ای نظیر آتش‌سوزی، روند تخلیه خودروها، استفاده از خاموش کننده‌ها و امدادرسانی با مشکل مواجه خواهد شد.

به گفته وی، متصدیان صلاحیت دار معمولاً به عنوان سرپرست شیفت عمل می‌کنند و کارگران مجاز نیز در کنار پمپ فعالیت دارند.

وی با اشاره به موضوع مهم نصب علائم ایمنی در جایگاه‌ها، ادامه داد: جایگاه‌هایی که به استانداردها پایبند هستند، علائم ایمنی از جمله تابلوهای هشدار سیگار ممنوع و استفاده از تلفن همراه ممنوع را نصب کرده‌اند؛ اما در بسیاری از جایگاه‌های نقاط فرعی یا برخی شهرستان‌ها، این علائم یا وجود ندارد یا به درستی نصب نشده‌اند. این در حالیست که استفاده از تلفن همراه حین سوخت‌گیری، یکی از چالش‌های جدی ما است و حوادث مختلفی را مشاهده کردیم.

مرشددوست خاطرنشان کرد: علامت‌گذاری مسیر ورود و خروج، تابلوهای راهنمای سوخت‌گیری و هشدارهای دیگر نقش مؤثری در کاهش خطرات دارد. از سوی دیگر، لازم است کارفرما و متصدیان در جایگاه‌ها، برای شرایط اضطراری برنامه مشخصی داشته باشند. مثلاً اگر به هر دلیل خودرویی آتش بگیرد، صف خودروهای پشت سر، مردم در حال انتظار و نحوه تخلیه آن‌ها باید از قبل پیش‌بینی شده باشد. همچنین در صورت گسترش آتش‌سوزی، اقدامات سریع برای جلوگیری از رسیدن آتش به مخزن سوخت که البته ایمنی بالایی دارد، باید انجام شود.

او افزود: متصدیان باید استفاده صحیح از خاموش کننده‌های دستی را تمرین کرده و در شرایط بحرانی، دقیقاً طبق دستور العمل‌های ایمنی عمل کنند. خاموش‌کننده وسیله‌ای حیاتی است و استفاده نادرست از آن می‌تواند شرایط را وخیم‌تر کند.

مرشد دوست همچنین درباره سوخت‌گیری غیر ایمن نیز هشدار داد و گفت: سوخت مایع نباید در ظروف یا بطری‌ها عرضه شود و حتماً باید در باک خودرو ریخته شود. برخی افراد با موتورسیکلت یا همراه با بطری در صندوق عقب مراجعه می‌کنند، در حالی که این کار به شدت خطرناک و ممنوع است. متصدیان باید نسبت به جلوگیری از این تخلف اشراف کامل داشته باشند.

وی در پایان با اشاره به ماده ۲۰ آیین‌نامه ایمنی جایگاه های سوخت، عنوان کرد: نازل دستگاه توزیع کننده سوخت، باید سالم و مجهز به قطع کن جریان باشد به نحوی که در زمان سوخت گیری و به محض پر شدن باک، جریان نازل سوخت قطع شود.