حسین‌پور: چرا استاندار نباید قدرت تصمیم‌گیری برای توسعه استان خود را داشته باشد؟

یکی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه تمرکززدایی یعنی اعتماد به کسانی که از دل مردم و مشکلات‌شان تصمیم می‌گیرند، عنوان کرد: باید اختیار اولویت‌بندی پروژه‌ها و هدایت منابع بر مبنای آمایش سرزمین به استانداران داده شود؛ نه اینکه اختیارات و قدرت‌ها را در برج های بلند پایتخت محصور کنیم.

کد خبر: ۸۰۴۱۱۸

تاریخ: ۲۸ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۱۲:۳۶

به گزارش ایران اکونومیست، کمال حسین‌پور نماینده مردم پیرانشهر و سردشت در مجلس شورای اسلامی در جلسه روز یکشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۴ صحن مجلس در نطق میان‌دستور خود با انتقاد از تمرکزگرایی در نظام تصمیم‌گیری کشور، خواستار تمرکززدایی واقعی و واگذاری اختیارات به مدیران محلی شد و گفت: وقتی از تهران و از پشت میزهای بلند درباره کوهستان‌های سردشت یا دشت‌های پیرانشهر تصمیم‌گیری می‌شود، حاصل چیزی جز پروژه‌های ناتمام و توسعه‌های بی‌اثر نخواهد بود. همچنین آمایش یعنی شناخت ظرفیت‌ها، نیازها و استعدادهای هر منطقه. یعنی درک این موضوع که سردشت با انگور سیاهش شناخته می‌شود نه با صنایع فولاد. یعنی هر منطقه توسعه مخصوص به خود را دارد، اما این شناخت از راهروهای بی پایان پایتخت به دست نمی‌آید.

وی افزود: استانداران و فرمانداران به مقاماتی تشریفاتی و بی‌اختیار تبدیل شده‌اند؛ چرا استاندار نباید قدرت تصمیم‌گیری برای توسعه استان خود را داشته باشد؟ چرا برای هر تصمیم کوچک باید نامه‌نگاری‌ها به پایتخت صورت گیرد؟ چرا فرماندار باید برای تعمیر یک جاده روستایی منتظر تاییدیه از وزارتخانه‌ها باشد که صدها کیلومتر دورتر و بی‌خبر از شرایط محلی هستند؟ چرا استاندار نباید قدرت داشته باشد تا برای توسعه استان خود با منابع و ظرفیت‌های بومی تصمیم بگیرد؟

این نماینده مجلس تاکید کرد: ما نیازمند تمرکززدایی واقعی هستیم؛ باید اختیارات را به مدیرانی بدهیم که نه از پشت میز بلکه از دل مردم و مشکلاتشان تصمیم می‌گیرند؛ آنها باید قدرت داشته باشند تا به مشکلات مردم با سرعت و دقت پاسخ دهند، نه آنکه برای هر اقدام کوچکی درگیر بروکراسی سنگین و مجوزهای پایتخت باشند.

حسین‌پور با بیان اینکه تمرکززدایی یعنی اعتماد به کسانی که از دل مردم و مشکلات‌شان تصمیم می‌گیرند، عنوان کرد: باید اختیار اولویت‌بندی پروژه‌ها و هدایت منابع بر مبنای آمایش سرزمین به استانداران داده شود؛ نه اینکه اختیارات و قدرت‌ها را در برج های بلند پایتخت محصور کنیم.

وی همچنین در بخش دیگری از نطق خود خواستار پرداخت حقابه کشاورزان حوزه انتخابی خود شد و از دولت خواست برنامه عملی برای جبران خسارات کشاورزان ارائه دهد.