«معلمان راه عشق»

ای قلم، به رقص آی و ای دل، به خروش! که هنگام سرودن نغمه‌ای آسمانی است؛ نغمه‌ای در رثای سروقامتانی که از تبار نور بودند و از سلاله‌ عشق.

کد خبر: ۸۰۳۹۹۰

تاریخ: ۲۸ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۰۹:۳۵

امروز، نه برای مرثیه که برای تجلیل از حماسه‌ای سترگ گردهم آمده‌ایم؛ حماسه‌ ۵۹ شهید دانشجومعلم استان تهران، ستارگانی که در آسمان علم و ایثار درخشیدند و راه را برای آیندگان روشن ساختند.

مگر می‌شود از شهید گفت و دل به پرواز در نیاورد؟ مگر می‌شود از مقام شامخ شهید سخن راند و اشک شوق از دیدگان جاری نساخت؟ شهید، آیه‌ای است از جنس نور، قصیده‌ای است به رنگ خون، و تابلویی است بی‌مثال از عشق و ایثار. شهید، زنده‌ترین زندگان است و شاهد بر اعمال ما. او، نه تنها نمرده است بلکه حیاتی جاودانه یافته و در جوار رحمت حق متنعم است.

و اما شهدای دانشجومعلم… اینان، ققنوسانی بودند که از خاکستر جهل و تباهی بال گشودند و به اوج آسمان علم و معرفت پرواز کردند. آنان نه فقط دانش‌آموزان دیروز و معلمان فردای این مرز و بوم بلکه طلایه‌داران عشق و ایثار بودند. اینان، با کوله‌باری از علم و ایمان، از کلاس‌های درس به سنگرهای نبرد شتافتند و در دفاع از خاک و ناموس این وطن جانفشانی کردند.

آری، از کلاس درس! همان کلاس‌هایی که قرار بود در آن چراغ دانش بیفروزند و مشعل هدایت در دست گیرند. همان کلاس‌هایی که قرار بود در آن آینده‌سازان این مملکت را تربیت کنند و نسل فردا را با علم و اخلاق آشنا سازند. اما چه شد؟ ندای «هل من ناصر ینصرنی» امام عشق، آنان را از درس و بحث جدا کرد و به میدان جهاد کشاند. آنان با لبیک به این ندای آسمانی، درس ایثار و فداکاری را به جهانیان آموختند و نشان دادند که عشق به وطن بالاتر از هر علم و دانشی است.

اینان نه فقط اساتید آینده بلکه سرداران بی‌ادعای جبهه‌های حق علیه باطل بودند. آنان با سلاح علم و ایمان به مصاف دشمن تا دندان مسلح رفتند و با خون خود درخت انقلاب را آبیاری کردند. آنان با شهادت خود، درس غیرت و مردانگی را به نسل‌های بعد از خود آموختند و ثابت کردند که مرگ با عزت بهتر از زندگی با ذلت است.

چه زیبا سروده‌اند که:

از خون جوانان وطن لاله دمیده

از ماتم سرو قدشان، سرو خمیده

به راستی، این لاله‌های سرخ از خون کدام جوان روییده‌اند؟ این سروهای خمیده در فراق کدام قامت رعنا سر به زیر افکنده‌اند؟ بی‌شک این لاله‌ها از خون پاک همین شهدای دانشجومعلم روییده‌اند و این سروها در فراق قامت استوار آنان کمر خم کرده‌اند.

ای شهدای دانشجومعلم! ای ستارگان آسمان ایثار! ما امروز در اینجا گردهم آمده‌ایم تا یاد شما را گرامی بداریم و به روح بلندتان درود بفرستیم. ما آمده‌ایم تا با شما پیمان ببندیم که راهتان را ادامه خواهیم داد و از آرمان‌هایتان پاسداری خواهیم کرد.

ما به شما قول می‌دهیم که سنگر علم و دانش را رها نخواهیم کرد و در تربیت نسل آینده، از هیچ تلاشی فروگذار نخواهیم کرد. ما به شما قول می‌دهیم که اجازه نخواهیم داد خون شما پایمال شود و نامتان از یادها برود.

ای شهدای دانشجومعلم! شما زنده‌اید و در قلب ما جای دارید. نامتان تا ابد بر تارک این سرزمین خواهد درخشید و یاد و خاطره‌تان همواره الهام‌بخش ما خواهد بود.

در پایان سر تعظیم فرود می‌آورم در برابر عظمت شهدای والامقام از خداوند متعال علو درجات را برایشان مسئلت دارم.

روحشان شاد و یادشان گرامی باد.

*مدیر حوزه ریاست دانشگاه فرهنگیان استان تهران