نگاهی به فیلم‌های برتر و ضعیف جشنواره کن ۲۰۲۵

منتقد روزنامه تایمز با مرور آثار مطرح جشنواره فیلم کن ۲۰۲۵، از درخشش فیلم‌هایی چون «سیرات» و «صدای سقوط» نوشته و در مقابل، از آثار ضعیفی چون «دو دادستان» و «یک روز ترک کن» انتقاد کرده است.

کد خبر: ۸۰۳۷۸۵

تاریخ: ۲۷ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۱۹:۳۶

به گزارش ایران اکونومیست از تارنمای روزنامه تایمز، کوین ماهر؛ منتقد سینمایی در یادداشتی برای روزنامه تایمز چاپ لندن نوشت: با آغاز جشنواره فیلم کن ۲۰۲۵، نگاه سینمادوستان و فعالان صنعت فیلم‌سازی بر فیلم‌هایی دوخته شده که می‌توانند به موفقیت‌هایی مانند فیلم «آنورا» در سال گذشته دست یابند. این فیلم ابتدا در کن معرفی شد و سپس به موفق‌ترین اثر اسکار بدل شد. حال، آثار مهمی چون «امیلیا پرز» و «جوهره» که آن‌ها نیز نخستین بار در کن به نمایش درآمدند، فرمول تازه‌ای برای آغاز فصل جوایز به حساب می‌آیند.

در فهرست فیلم‌های پرطرفدار امسال، آثار متنوعی به چشم می‌خورد؛ از نخستین تجربه کارگردانی اسکارلت جوهانسون با فیلم «النور بزرگ» و درام آلمانی «صدای سقوط» گرفته تا وسترن معاصر «ادینگتون» به کارگردانی آری آستر با بازی واکین فینیکس، و فیلم «دوستت دارم بمیر» از لین رمزی با حضور جنیفر لارنس و رابرت پتینسون.

سیرات (Sirât)

این فیلم اسپانیایی که توسط الیور لاکس ساخته شده، روایتی هنری و غیرمنتظره از پدری به‌نام لوییس (با بازی سرخی لوپس) است که به‌دنبال دختر گمشده‌اش به همراه پسر خردسالش به مراکش می‌رود. آن‌ها در میان مهمانی‌های زیرزمینی و کلاب‌های بیابانی به جست‌وجو می‌پردازند، اما به‌تدریج فضای فیلم به سوی فضایی آخرالزمانی، شبیه به «مدمکس» و فیلم‌های علمی‌تخیلی کلاسیک کشیده می‌شود. موسیقی الکترونیک فیلم، فضایی وهم‌آلود به آن داده و چرخش ناگهانی در خط داستانی، تجربه‌ای تماشایی و غیرقابل‌پیش‌بینی خلق کرده است.

صدای سقوط (Sound of Falling)

این فیلم حماسی و تلخ آلمانی، تا اینجا، یکی از شانس‌های اصلی دریافت نخل طلای کن به شمار می‌رود. فیلم که ساختار آن غیرخطی است، تاریخ یک قرن آلمان را در قالب داستان‌هایی از چهار خانواده در یک مزرعه در زاکسن آنهالت روایت می‌کند. در صحنه‌هایی هولناک، شاهد عقیم‌سازی خدمتکاران، خشونت خانوادگی، سوءاستفاده جنسی و خودکشی هستیم. ماسچا شیلینسکی؛ کارگردان فیلم، با تسلط کامل بر تصویر و تدوین، فضای گوتیک آلمان را با مهارت به نمایش گذاشته است.

دو دادستان (Two Prosecutors)

این درام تاریخی ساخته سرگئی لوزنیتسا، در اتحاد جماهیر شوروی سال ۱۹۳۷ و در اوج دوران وحشت استالینی می‌گذرد. فیلم ماجرای دادستانی جوان به‌نام کورنیف را دنبال می‌کند که درگیر پرونده یک استاد دانشگاه می‌شود. با وجود موضوع حساس، فیلم بیش از آن‌که دراماتیک باشد، به نمایش استعاری درها، راهروها و دروازه‌ها محدود شده و روندی کند و قابل‌پیش‌بینی دارد.

ماموریت غیرممکن: تسویه‌حساب نهایی (Mission: Impossible — The Final Reckoning)

تام کروز در هشتمین و آخرین قسمت مجموعه «ماموریت غیرممکن» یکی از بهترین اجراهایش را ارائه کرده است. سکانس تعقیب‌وگریز با هواپیمای دو بال در آفریقای جنوبی، یکی از چشمگیرترین صحنه‌های اکشن سال‌های اخیر به شمار می‌رود.

یک روز ترک کن (Leave One Day)

این موزیکال فرانسوی که داستان یک سرآشپز مشهور را روایت می‌کند، تلاش ناموفقی برای ساخت اثری در سبک فیلم «آنت» محسوب می‌شود. به گفته منتقدان، فیلم فاقد سبک و شخصیت‌پردازی مشخص است و جذابیتی ندارد.

تمام این آثار قرار است طی ماه‌های آینده در سینماهای بریتانیا اکران شوند.