استاد حشمت‌پور و مریم میرزاخانی هم در چارچوب ارزیابی‌های کلیشه‌ای ما نمی‌گنجند

وزیر علوم، تحقیقات و فناوری با انتقاد از نظام ارزیابی دانشگاهی فعلی گفت: اگر بخواهیم بر اساس معیارهای رسمی و مهندسی‌شده امروز استاد حشمت‌پور را ارزیابی کنیم، شاید او حتی واجد شرایط ارتقا نمی‌بود و بزرگانی مانند او و مریم میرزاخانی در چارچوب این ارزیابی‌های کلیشه‌ای نمی‌گنجند.

کد خبر: ۸۰۳۴۱۸

تاریخ: ۲۵ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۱۱:۲۰

به گزارش روز پنجشنبه گروه علمی ایران اکونومیست از وزارت علوم، حسین سیمایی با حضور در آیین گرامیداشت استاد فقید فلسفه و حکمت اسلامی؛ محمدحسین حشمت‌پور که در حاشیه سی‌وششمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران با حضور سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و احمد مسجد جامعی قائم مقام دایرةالمعارف بزرگ اسلامی و شمار زیادی از چهره‌های فرهنگی همچون مصطفی ملکیان و نجفقلی حبیبی همراه بود، در سخنانی ضمن عرض تسلیت به جامعه علمی و فرهنگی کشور و خانواده استاد، ایشان را فردی امین، دقیق و بصیر دانست.

وزیر علوم با اشاره به جایگاه برجسته علمی و اخلاقی استاد حشمت‌پور گفت: مرحوم حشمت‌پور شخصیتی وارسته، عارف و معلمی فلسفه‌دان بود که زیست ساده و خصلت‌های اخلاقی او همگان را تحت تأثیر قرار می‌داد. نگاه ایشان به فلسفه، نگاهی برای تعالی انسان بود و فلسفه را مقدمه‌ای برای رسیدن به حقیقت می‌دانست.

حکمت اسلامی، محتاجِ حاملانی امین، دقیق و بصیر مانند استاد حشمت‌پور است

وی تأکید کرد: فلسفه اسلامی نیازمند انسان‌هایی است که سه ویژگی اساسی را با هم دارا باشند: عشق به تحقیق، دقت علمی، و امانت‌داری. استاد حشمت‌پور هر سه ویژگی را در بالاترین سطح داشت. اگر مطلبی را نمی‌دانست، صادقانه می‌گفت و اگر موضوعی را می‌خواست نقل کند، با وسواس علمی و دقت بسیار آن را مستند می‌کرد.

سیمایی افزود: در دورانی که بسیاری حوصله تحقیق عمیق را ندارند، دقت استاد در ارجاع‌دهی و تلاش برای دستیابی به منابع اصیل، نشان از وارستگی علمی ایشان دارد. او هرگز به سنت فلسفی تعصب نداشت و تنها به دنبال حقیقت بود؛ حقیقتی که از مسیر مواجهه و تفکر حاصل می‌شود.

وی گفت: مرحوم حشمت‌پور علاقه خاصی به متون کهن داشت، متونی که متولی مشخصی نداشتند و اغلب به فراموشی سپرده شده بودند. او با شجاعت به سراغ این منابع رفت، حتی وقتی که ادبیات زمانه و تفاسیر کلاسیک آن‌ها را نادیده گرفته بودند. این اقدام او مصداقی از ایثار علمی و حفظ میراث فلسفی کشور است.

وزیر علوم با تاکید بر اینکه نظام آموزش عالی کشور مدیون حفظ میراث کهن فلسفه در ایران است، اظهار داشت: روش تدریس استاد حشمت‌پور صرفاً انتقال مفاهیم نبود، بلکه ایشان حامل تفکر بود.

سیمایی با انتقاد از نظام ارزیابی دانشگاهی فعلی گفت: اگر بخواهیم بر اساس معیارهای رسمی و مهندسی‌شده امروز استاد حشمت‌پور را ارزیابی کنیم، شاید او حتی واجد شرایط ارتقا نمی‌بود. ارزیابی‌های ما به قدری کلیشه‌ای و محدود به موضوعات تخصصی و فرم‌های اداری است که بسیاری از بزرگان ما، مانند مرحوم حشمت‌پور یا حتی چهره‌هایی چون مریم میرزاخانی، در همان چارچوب نمی‌گنجند و نظام اداری و استخدامی ما نیاز به بازنگری جدی دارد.

وی تاکیدکرد: نباید با تبعیض‌های ساختاری، فرصت شکوفایی را از اساتید و دانشجویان بگیریم. اگر بخواهیم استعدادهایی همچون استاد حشمت‌پور در آینده نیز پرورش یابند، باید این نظم ناکارآمد را با همدلی و همفکری اصلاح کنیم.

وی در پایان سخنان خود گفت: ما صرفاً توانستیم ایشان را ببینیم، نه اینکه او را درک کنیم. جایگاه او والاتر از آن بود که به‌سادگی شناخته شود. امیدواریم نسل‌های جدید، مسیر ایشان را ادامه دهند و همان نگاه ژرف به علم و تفکر را دنبال کنند.