هوش مصنوعی می‌تواند فرهنگ‌های به حاشیه رفته را زنده کند

گروهی از متخصصان فناوری، پژوهشگران و مدافعان فرهنگ به توانایی هوش مصنوعی در حفظ و بازیابی فرهنگ‌های به حاشیه رفته پرداخته‌اند.

کد خبر: ۸۰۲۴۶۴

تاریخ: ۲۳ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۰۲:۳۱

به گزارش ایران اکونومیست، فناوری‌های جدید و نویدبخش هوش مصنوعی برای حفاظت و حراست از سنت‌ها و میراث فرهنگی جوامع به حاشیه رانده‌شده یا بومی از جمله زبان، رسوم، سنت‌های شفاهی و خرد اجتماعی در حال توسعه هستند.

به نقل از یورک الرت، این پیشرفت‌ها متخصصان صنعت را بر آن داشته است تا پتانسیل سیستم‌های هوش مصنوعی آگاه از فرهنگ را برجسته کنند. این کار می‌تواند تضمین کند که سنت‌های منحصربه‌فرد نه تنها به خاطر سپرده می‌شوند، بلکه به نسل‌های آینده انتقال می‌یابند و بازآفرینی می‌شوند. کارشناسان می‌گویند برای ادامه این روند مثبت، شرکت‌های فناوری باید اطمینان حاصل کنند که سیستم‌های در حال توسعه مبتنی بر هوش مصنوعی، نماینده فرهنگ‌های گوناگون هستند و پلی را بین فرهنگ‌ها می‌سازند.

گروهی از متخصصان فناوری، پژوهشگران و مدافعان فرهنگ در کتاب «هوش مصنوعی برای جامعه» که به زودی منتشر می‌شود، بررسی کرده‌اند که چگونه هوش مصنوعی می‌تواند میراث‌هایی را که ممکن است در معرض خطر از بین رفتن باشند، حفظ کند. آنها این موضوع را برجسته کرده‌اند که وقتی هوش مصنوعی با همکاری جوامع ساخته شود، چگونه می‌تواند به انتقال سنت‌ها در طول نسل‌ها کمک کند.

نویسندگان این کتاب، توسعه‌دهندگان هوش مصنوعی را تشویق کرده‌اند تا فراتر از عملکرد فکر کنند و در نظر بگیرند که چگونه سیستم‌های ساخت آنها می‌توانند ریشه‌ها، سنت‌ها و ارزش‌های فرهنگی گوناگون را منعکس کنند. آنها به جای اعمال یک رویکرد یکسان برای همه، از متخصصان فناوری خواسته‌اند که با متخصصان فرهنگی و جوامع همکاری نزدیکی داشته باشند تا فناوری‌هایی را توسعه دهند که بتوانند با سنت‌ها و دیدگاه‌های منطقه‌ای هر جامعه سازگار شوند.

یک نمونه از این کار، همکاری بین «دانشگاه هاوارد» و «گوگل» و ایجاد مجموعه داده‌های گفتاری نمایان‌گر زبان بومی آمریکایی آفریقایی‌تبار است. اگرچه این مجموعه داده‌ها هنوز در محصولات ادغام نشده‌اند اما این منابع پتانسیل بالایی را در بهبود سیستم‌های تشخیص صدا برای مردم آمریکایی آفریقایی‌تبار و اطمینان از پاسخ دقیق سیستم‌ها ارائه می‌دهند.

هوش مصنوعی برای محافظت از زبان‌های بومی در معرض خطر انقراض نیز توسعه داده شده است. یونسکو تخمین می‌زند که ۳۰۰۰ زبان در قرن آینده در معرض خطر نابودی کامل هستند. این آمار معادل یک زبان در هر دو هفته است.

یکی از زبان‌های در معرض خطر، زبان مائوری است اما شرکت «Te Hiku Media» در نیوزیلند یک مدل هوش مصنوعی پیشگامانه را با هدف حفظ و احیای این زبان توسعه داده است. این نرم‌افزار که توسط متخصصان فناوری مائوری ساخته شده، با هدف اطمینان از زنده ماندن زبان مائوری در رویارویی با جهانی شدن و سلطه زبان انگلیسی طراحی شده است.

کتاب «هوش مصنوعی برای جامعه» چالش‌هایی را نیز بررسی می‌کند که ممکن است هنگام پردازش محتوای فرهنگی توسط فناوری‌های هوش مصنوعی فاقد زمینه مناسب ایجاد شوند. به عنوان مثال، سیستم‌های تشخیص چهره در جمعیت‌های گوناگون ناسازگاری‌هایی را نشان داده‌اند و مولدهای تصویر گاهی اوقات خانه‌ها، سنت‌ها یا لباس‌ها را به اشتباه نمایش داده‌اند. این مشکلات بر نیاز به فناوری‌هایی تأکید دارند که توسط افرادی با قابلیت درک ظرافت‌های فرهنگ‌های مربوطه شکل می‌گیرند.

«هوش مصنوعی برای جامعه» می‌گوید که هوش مصنوعی نویدبخش آینده زبان و زبان‌شناسی است. چالش‌هایی مانند خروجی‌های زبانی «چت‌جی‌پی‌تی»(ChatGPT) که بی‌روح توصیف می‌شوند، وجود دارد که باید بر آنها غلبه کرد. علاوه بر این، نویسندگان معتقدند این خطر وجود دارد که زبان‌های احیاشده به مخلوقات هوش مصنوعی تبدیل شوند و ادامه شکل تاریخی خود نباشند.