به بهانه اتفاقات دیدار فوتسال بانوان ایران و ویتنام؛ مصلحتی که اخلاق را زیر پاگذاشت!

اتفاقات دیدار دیروز تیم ملی فوتسال بانوان مقابل ویتنام و تلاش تیم کشورمان برای باختن و گل خوردن، نشانگر روی سیاه و دور از جوانمردی ورزش بود.

کد خبر: ۸۰۲۲۷۸

تاریخ: ۲۲ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۱۷:۳۵

به گزارش عصر دوشنبه ایران اکونومیست، تیم ملی فوتسال بانوان کشورمان دیروز در سومین دیدار در مرحله گروهی قهرمانی آسیا برابر ویتنام به تساوی رسید و به عنوان تیم دوم راهی مرحله بعد شد. با شنیدن این خبر همه لب به تقدیر از دختران ایران هم می‌گشایند و به آنها موفقیت در کسب صعود به مرحله حذفی را تبریک می‌گویند. با این حال وقتی پشت پرده این تساوی مشخص شود، شاید نظرها متفاوت شود.

تیم ملی فوتسال در بازی با ویتنام برای پیروزی تلاش نکرد و طوری بازی کرد که نتیجه را حتی واگذار کند، البته در آن سوی زمین هم ویتنام همان هدف ایران را در پیش گرفته بود. آنها هم برای باختن و نبردن به بازی آمده بودند، اصرار بازیکنان به تلاش برای گل خوردن و گل نزدن، شاید یکی از کمدی‌ترین صحنه‌های ثبت شده در بازی ایران و ویتنام بود.

با این حال مربیان دو تیم با مرور مسیرشان در مرحله حذفی به این نتیجه رسیده بودند که شکست در این مسابقه به جای پیروزی، آنها را سمت آسان‌تر و کم چالش‌تر جدول برای رسیدن به فینال و مراحل بالاتر قرار می‌دهد. به همین خاطر بازیکنان ایران و ویتنام تلاش زیادی برای گل خوردن و گل نزدن انجام دادند، تلاشی که البته نتیجه‌ای نداشت تا ایران و ویتنام با تساوی بدون گل بازی را تمام کنند.

پس از این بازی تیم فوتسال بانوان ایران به دلیل تفاضل گل کمتر در رده دوم قرار گرفت و ویتنامی‌ها عصبی از اینکه باید در ۲ بازی قبلی کمتر گل می‌زدند تا اینطور به خاطر زدن گل بیشتر در رده اول قرار نگیرند و به سمت سخت‌تر جدول نروند!

سبک بازی تیم ملی فوتسال بانوان مقابل ویتنام قطعا در صورت قهرمانی این تیم در آسیا، روی جام یک لکه خواهد انداخت، اینکه فوتسالیست‌های کشورمان به جای ارائه بازی خودشان، برای نتیجه نگرفتن تلاش کنند، جای افتخاری ندارد و با مرام و منش پهلوانی که همواره در صحبت‎‌هایمان آن را سرلوحه قرار داده‎‌ایم، سنخیتی ندارد.

نزدیک به ۸ ماه پیش هم بار دیگر ورزش ایران گرفتار چنین اتفاقی بود؛ جایی که در مهرماه سال گذشته تیم ملی فوتسال مردان در آخرین بازی مرحله گروهی انتخابی جام جهانی ۲۰۲۴ در بازی با فرانسه برای نبردن و باختن به میدان رفته بود تا به سمت سخت جدول مرحله حذفی نرود. تیم ملی فوتسال در آن بازی به هدفش رسید و به سمت آسان جدول حذفی رفت اما با شکست مقابل مراکش در اولین گام در مرحله حذفی، خداحافظی زودهنگامی با این مسابقات داشت!

آن نمایش با انتقادهای زیادی روبرو شد و یکی از تندترین انتقادها را میگل رودریگو سرمربی اسپانیایی تیم ملی تایلند داشت که با پستی در اینستاگرام نوشت:« همه مسئولان فدراسیون‌های ایران و فرانسه که امروز در مقابل من در جایگاه بودند و بازیکنان هر دو تیم که در زمین بودند، ورزش را بی‌حرمت کردند. در طول عمرتان دیگر نباید پای‌تان را در سالن فوتسال بگذارید. شما نماینده همه چیزهایی هستید که برخلاف بازی جوانمردانه و ارزش‌های یک ورزشکار سطح جهانی است. وقتی دوباره سرود ملی کشورتان را می‌شنوید صورت‌تان باید از شرم سرخ شود! شما نفرت انگیز هستید و احترام من را به عنوان همکار و ورزشکار از دست دادید.»

حال پس از گذشت ۸ ماه از آن تجربه عجیب در جام جهانی ازبکستان، این بار تیم ملی فوتسال زنان چنین مسیری را در چین پیش گرفت. این در حالی است که ورزش ایران قبل از آنکه به مدال و سکو اولویت داده شود، بر ارزش‌های فرهنگی و پهلوانی که سابقه کهنی دارد، تاکید شده است. مدال و افتخاری ارزشمند و قابل ستایش شمرده می‌شود که همراه با روحیه جوانمردی و پهلوانی باشد.

با توجه به چنین پیشنیه و تاکیدی، ورزش ایران نمی‌تواند هیچ‌گونه نقطه اشتراکی با نمایشی که در سالن فوتسال شهر هوهوت چین در بازی تیم ملی بانوان با تیم ویتنام ثبت شد، داشته باشد. این سبک بازی با شعار فدراسیون جهانی فوتبال که بر FAIR Play( بازی جوانمردانه) تاکید دارد، نیز در تضاد و منافات است.

ضروری است که برای گسترش مرام و منش پهلوانی و همچنین جلوگیری از آبروریزی در میادین بین‌المللی، جلوی چنین اتفاقات شرم‌آوری که میانه‌ای با تاریخ کهن ورزش ایران ندارد، گرفته شود و اجازه داده نشود تا چنین تصمیماتی به حیثیت ورزش ایران ضربه بزند. اتفاق ۸ ماه پیش در بخارای ازبکستان و دیروز در هوهوت چین، زنگ خطر را برای فراموشی اصالت ورزش ایران به صدا درآورد و باید آن را شنید و جلوی باب شدن چنین تصمیم‌هایی را گرفت.از مسئولان فدراسیون فوتبال و وزارت ورزش انتظار می‌رود با برخورد با چنین اتفاقاتی اجازه تکرار آن را که می‌تواند حیثیت ورزش ایران را در میادین بین‌المللی لکه‌دار کند، ندهند.