مشکل اصلی سیستم آموزش و پرورش نمره محور بودن است

معلم نمونه کشوری از استان چهارمحال بختیاری گفت: مشکل اصلی سیستم آموزش و پرورش فعلی این است که گفتمان غالب بین معلمان، دانش‌آموزان و خانواده‌ها موفقیت محور است؛ یعنی بر بهبود نمره تأکید می شود، اما این امر شدنی نیست؛ چراکه نمی‌توان انتظار داشت همه دانش‌آموزان در سیستم آموزشی معدل بالایی کسب کنند.

کد خبر: ۸۰۰۱۱۴

تاریخ: ۱۶ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۱۳:۲۳

عیسی مرادی که فعالیت خود در آموزش و پرورش را از سال ۱۳۸۳ به عنوان معلم (دبیر ریاضی) در روستایی در منطقه پشتکوه فلارد آغاز کرده است، روز سه‌شنبه در گفت‌وگو با خبرنگار گروه جامعه ایران اکونومیست اظهار کرد: حدود ۱۰ سال به عنوان دبیر ریاضی سابقه تدریس دارم و نزدیک به ۱۱ سال است که مشاور هستم. در این مدت هم در حوزه آموزشی و هم در حوزه پرورشی فعالیت کرده‌ام و از هر دو زاویه به دانش‌آموزان نگاه می‌کنم.

این معلم ادامه داد: تلاش من در چند سال گذشته، چه در آموزش خانواده‌ها، چه در جلسات با همکاران و دانش‌آموزان، این بوده که گفتمان را به سمت سلامت محور سوق دهیم؛ یعنی اولویت دادن به سلامت دانش‌آموز، دلیل اینکه مسیر متفاوتی را انتخاب کرده‌ایم همین موضوع بوده است.

مشاور مدرسه استان چهارمحال بختیاری یاد آور شد: سعی کردیم ارتباط نزدیک‌تری با دانش‌آموزان برقرار کنیم تا همه آن‌ها در مدرسه احساس شایستگی داشته باشند، نباید فقط یک قشر خاصی از مدرسه احساس موفقیت کند و بقیه سرخورده شوند، یک مدرسه ایده‌آل مدرسه‌ای است که همه بچه‌ها حس کنند دیده می‌شوند و ارزش دارند.

وی که بیشتر سابقه کاریش در مناطق محروم و روستایی است با بیان اینکه ارتباط قلب تدریس است گفت: اگر نتوانید ارتباط درست با دانش‌آموز برقرار کنید، تدریس مؤثر نخواهد بود، طبیعتاً در حرفه مشاوره اهمیت ارتباط بسیار بیشتر می‌شود.

این معلم نمونه کشوری ادامه داد: در مدرسه از هر ابزاری استفاده می‌کنم تا به دانش‌آموزان نزدیک شوم، مثلاً بچه‌های راهنمایی علاقه زیادی به ورزش دارند؛ ما مناسبت‌های مختلف مشاوره‌ای را همراه با بازی‌های متنوع برگزار کردیم تا مباحث اجتماعی، سلامت روان، مسابقات مختلف و ارزش‌ها پوشش داده شود. این کار باعث می‌شود بچه‌ها علاقه‌مندتر شوند و ارتباط ما شکل گیرد.

مرادی خاطر نشان کرد: وقتی چنین ارتباطی ایجاد شود، اگر مشکلی پیش بیاید، دانش آموزان راحت‌تر اعتماد می‌کنند، صمیمیت ایجاد می‌شود و مشاور به آنها نزدیک‌تر خواهد بود تا مسائلشان را بهتر مطرح کنند.

وی در پاسخ به این پرسش که اگر می‌توانست به گذشته بازگردد، آیا بازهم معلمی را انتخاب می‌کرد یا خیر، گفت: من واقعاً به این شغل علاقه دارم؛ تدریس را دوست دارم. البته مشکلاتی طی سال‌ها پیش آمده اما باز هم ارتباط با دانش‌آموزان برای من لذت‌بخش است، البته سختی‌های کار بیشتر شده که کمی انگیزه آدم را کم می‌کند ولی من معلم بودن را همیشه با علاقه انتخاب کرده‌ام.