تغییر در درمان سرطان سینه با فناوری نانو

هر ساله بیش از ۲.۳ میلیون زن در سراسر جهان به سرطان سینه مبتلا می‌شوند. مقاله‌ای که به تازگی در مجله Personalized Medicine منتشر شده، به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه نانوذرات می‌توانند درک و درمان این بیماری را متحول کنند.

کد خبر: ۷۹۹۹۱۳

تاریخ: ۱۶ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۰۹:۱۱

به گزارش روز سه‌شنبه گروه علمی ایران اکونومیست از ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، جوزفین بی. اوهلر، دانشجوی پزشکی دانشگاه جیمز کوک، به همراه دکتر هوگو آلبرشت از مرکز نوآوری داروسازی دانشگاه استرالیای جنوبی این مقاله را تألیف کرده‌اند که به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه فناوری نانو می‌تواند مراقبت از سرطان را دقیق‌تر، شخصی‌سازی‌شده‌تر و مؤثرتر کند.

اوهلر در این خصوص اظهار داشت: در حالی که درمان سرطان سینه پیشرفت‌های زیادی کرده است، هنوز به روش‌های بهتری برای رساندن درمان به طور مستقیم به تومور و کاهش عوارض جانبی نیاز داریم.

وی همچنین از اینکه شاهد همکاری دانشمندان از کشورهای مختلف برای یافتن روش‌های هوشمندتر و هدفمندتر در تشخیص و درمان سرطان بود، بسیار الهام گرفته است.

اوهلر ادامه داد: این مقاله توضیح می‌دهد که نانوذرات از طریق هدف‌گذاری غیرمستقیم، با استفاده از رگ‌های خونی نشت‌کننده، در بافت سرطانی جمع می‌شوند، یا از طریق هدف‌گذاری فعال که در آن به مارکرهای سلول‌های سرطانی متصل می‌شوند، به تومورها می‌رسند.

این رویکرد امکان هدف‌گذاری دقیق سلول‌های سرطانی را فراهم می‌آورد، در حالی که تماس سلول‌های سالم کاهش می‌یابد. این روش همچنین به محققان این امکان را می‌دهد که داده‌هایی از تومور جمع‌آوری کنند، که می‌تواند در سفارشی‌سازی درمان برای هر بیمار کمک کند.

این مقاله به نقش نانوذرات در ایمنی‌درمانی نیز پرداخته است، رویکردی که به سیستم ایمنی کمک می‌کند تا سرطان را شناسایی کرده و به آن حمله کند. استفاده از نانوذرات برای تقویت عملکرد سیستم ایمنی در مقابله با سرطان، به‌ویژه با عوارض جانبی کمتر نسبت به درمان‌های سنتی، توجه زیادی را جلب کرده است.

با این حال، هنوز چالش‌هایی وجود دارد که این فناوری‌ها باید پیش از استفاده گسترده حل شوند، از جمله تولید مقیاس بزرگ نانوذرات، درک نحوه توزیع آن‌ها در بدن و اخذ مجوزهای نظارتی که باید به آن پرداخته شود.

اوهلر می‌گوید: درمان‌های مبتنی بر نانوذرات نیاز به آزمایشات دقیق قبل از استفاده بر روی بیماران دارند، اما برخی از آن‌ها در حال حاضر در آزمایشات بالینی هستند و چند مورد هم تأیید شده‌اند. پیشرفت‌های واقعی در حال وقوع است.