ایجاد شبهه نسبت به تصمیمات مصلحت محور، خلاف مصلحت نظام است

رئیس دفتر عقیدتی سیاسی فرماندهی معظّم کل قوا، با اشاره به جایگاه «مصلحت» در تصمیم گیری‌های رهبران الهی و پیامدهای منفی عدم توجه به فلسفه تمسک رهبران دینی به مصلحت، گفت: خواص ناآگاه یا معاند با اعتراض یا تردید و ایجاد شبهه نسبت به تصمیمات مصلحت محور رهبران الهی باعث کاهش اقتدار رهبری می‌شوند که خود این مسئله از محرمات قطعی و خلاف مصلحت نظام است.

کد خبر: ۷۹۸۴۶۸

تاریخ: ۱۳ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۱۶:۰۴

به گزارش ایران اکونومیست از دفتر عقیدتی سیاسی فرماندهی کل قوا، حجت الاسلام و المسلمین علی سعیدی، در گفت و گویی، اظهار داشت: یکی از مسائل و پدیده‌های مهم در سیره و سنت رهبران الهی چه در عصر نبوت یا امامت و یا غیبت و در دوران انقلاب اسلامی توجه و تمسک به مصلحت در شرایط خاصی برای صیانت از کیان اسلام و مصالح عالیه مردم بوده است، حضرت امام (ره) می‌فرماید: «مصلحت نظام از امور مهمّه ای است که گاهی غفلت از آن موجب شکست اسلام عزیز می‌گردد».

رئیس دفتر عقیدتی سیاسی فرماندهی معظّم کل قوا تصریح کرد: مرحوم میرزای قمی در کتاب قوانین می‌نویسد: منظور از مصلحت دفع ضرر و جلب منفعت دینی و دنیوی است. تمسک به مصلحت توسط پیامبر (صلی الله علیه و آله) در صلح حدیبیه، تفاوت عملکرد ایشان در مکه با مدینه، برخورد ایشان با مسجد ضرار و ده‌ها مصداق دیگر و یا ترک جنگ توسط علی(علیه السّلام) در دوران خلفا و یا صلح امام حسن(علیه السّلام) و یا قیام امام حسین (علیه السّلام) و عملکرد متفاوت امام صادق(علیه السّلام) و امام رضا (علیه السّلام) با ائمه پیشین از مصادیق تمسک به مصلحت می‌باشد.

وی افزود: امّا از آنجا که تمسک به مصلحت توسط رهبران الهی ممکن است، متفاوت با روال جاری تدابیر قبلی باشد. برخی افراد به علل مختلف از جمله ضعف شناخت رهبری یا ناتوانی در تحلیل مسائل زبان به اعتراض باز نموده و از مرحله سؤال بالاتر رفته و باعث پیامدهایی می‌شوندکه همان اقدام، مصداق خلاف مصلحت می‌باشد.

حجت الاسلام و المسلمین سعیدی خاطرنشان کرد: اعتراض به صلح حدیبیه و یا سؤال در مورد نوع عملکرد امام علی (علیه السّلام) در دوران خلفا و یا اعتراض به صلح امام مجتبی و یا اعتراض به پذیرش قطعنامه ۵۹۸ از سوی امام از جمله مصادیق اعتراض خلاف مصلحت باشد. چه بسا عدم توجه به مصلحت در تدبیر رهبران الهی زمینه ساز فجایعی شود که برای اسلام خسارت بار بوده همانند پدیده خوارج و جنگ نهروان که محصول عدم درک درست از رهبری و مصلحت سنجی ایشان بوده است.

۱۰ پیامد منفی عدم درک خواص در قبال تمسک رهبران الهی به مصلحت

وی با اشاره به نخستین پیامد منفی عدم درک خواص در قبال تمسک رهبران الهی به مصلحت افزود: «تضعیف جایگاه رهبری» نخستین پیامد منفی عدم درک خواص در قبال تمسک رهبران الهی به مصلحت است و خواص ناآگاه یا معاند با اعتراض یا تردید و ایجاد شبهه نسبت به تصمیمات مصلحت محور رهبران الهی باعث کاهش اقتدار رهبری می‌شوند که خود این مسئله از محرمات قطعی و خلاف مصلحت نظام است.

رئیس دفتر عقیدتی سیاسی فرماندهی معظّم کل قوا با اشاره به دومین پیامد منفی عدم درک خواص در قبال تمسک رهبران الهی به مصلحت گفت: «ایجاد بدبینی و تکثیر شایعات» دومین پیامد منفی عدم درک خواص در قبال تمسک رهبران الهی به مصلحت است و بی‌اطلاعی خواص از تمسک به مصلحت موجب نشر شایعات و بدبینی نسبت به راهبردهای کلان رهبران الهی و ایجاد تحیر و تردید در مردم می‌گردد.

وی از «فراهم شدن بستر اختلاف و دو قطبی سازی‌های کاذب» به عنوان سومین پیامد منفی عدم درک خواص در قبال تمسک رهبران الهی به مصلحت نام برد و گفت: نداشتن تحلیل و فهم عمیق از تصمیمات رهبران الهی، باعث دلسردی برخی پیروان، اختلاف و انشقاق در صف نیروهای مؤمن و پیدایش فرقه‌ها و گروه‌ها و دو قطبی‌های کاذب می گردد.

حجت الاسلام و المسلمین سعیدی با اشاره به چهارمین پیامد منفی عدم درک خواص در قبال تمسک رهبران الهی به مصلحت تصریح کرد: «تقویت جبهه دشمن و تضعیف جبهه حق» چهارمین پیامد منفی عدم درک خواص در قبال تمسک رهبران الهی به مصلحت است و عدم درک خواص نسبت به فلسفه تمسک به مصلحت، توسط رهبران الهی، باعث تقویت دشمن و تضعیف موضع جبهه حق شده و زمینه ساز تزلزل عوامل حضور در خط مقدم و اجرای تدبیر می‌شود.

وی با اشاره به اینکه «تقلیل تصمیمات راهبردی به ملاحظات شخصی یا سیاسی» پنجمین پیامد منفی عدم درک خواص در قبال تمسک رهبران الهی به مصلحت است، اظهار کرد: فقدان و ضعف بصیرت خواص در تحلیل همه جانبه تصمیم رهبران الهی در تمسک به مصلحت، زمینه ساز کج فهمی و تنزل تصمیمات به مصلحت گرایی شخصی می‌گردد.

رئیس دفتر عقیدتی سیاسی فرماندهی معظّم کل قوا با اشاره به ششمین منفی عدم درک خواص در قبال تمسک رهبران الهی به مصلحت گفت: «مانع تراشی در مسیر تحقق اهداف بلند مدت» ششمین پیامد منفی عدم درک خواص در قبال تمسک رهبران الهی به مصلحت است و عدم فهم و همراهی خواص روند تدریجی تحقق اهداف را کند نموده و موجب تأخیر در دستیابی به آرمان‌ها یا عدم دستیابی به اهداف می‌شود.

وی از «عدم همراهی در بزنگاه‌های تاریخی» به عنوان هفتمین پیامد منفی عدم درک خواص در قبال تمسک رهبران الهی به مصلحت نام برد و تصریح کرد: نادانی و جهل خواص نسبت به فلسفه تمسک به مصلحت و عمق راهبردی رهبران الهی سبب عدم حضور آنان در مواقع حساس و فرصت سوزی شده که در بسیاری موارد قابل جبران نخواهد بود.

حجت الاسلام و المسلمین سعیدی با اشاره به اینکه «تضعیف چهره‌های متعهد و ولایتمدار» هشتمین پیامد منفی عدم درک خواص در این زمینه است، گفت: فقدان درک درست از فلسفه تمسک به مصلحت توسط رهبران الهی، باعث تضعیف چهره‌های متعهد و ولایتمدار که درصدد اجرای صحیح تدبیر رهبری هستند می‌شود.

وی خاطرنشان کرد: «شکل‌گیری بدعت در سنت تحلیل رهبری دینی» نهمین پیامد منفی عدم درک خواص در قبال تمسک رهبران الهی به مصلحت است و خواص ناآگاه و سطحی نگر با برداشت غلط از راهبرد رهبران دینی، الگویی غلط و بدعت گونه را به نسل‌های بعدی منتقل می‌کنند.

رئیس دفتر عقیدتی سیاسی فرماندهی معظّم کل قوا با اشاره به «خلط بین عوامل زمینه ساز مصلحت و چهره‌های مجری تدابیر» به عنوان دهمین پیامد منفی عدم درک خواص در قبال تمسک رهبران الهی به مصلحت گفت: از دیگر پیامدهای منفی عدم درک درست فلسفه تمسک مصلحت توسط رهبران الهی، زمینه ساز اشتباه و خلط بین جریان‌ها و عواملی که با اقدامات و ترک فعل آنها در بستر زمان زمینه ساز مصلحت گرایی شده با کسانی که در زمان تمسک به مصلحت درصدد تحقق صحیح آن هستند می‌شود. نباید با درک ناصحیح از شرایط خاص حرکت انقلاب و تبدیل تهدید به فرصت، زمینه تضعیف چهره‌های انقلابی، پیشکسوت و چهره‌هایی که در خط مقدم درصدد تحقق اهداف نظام هستند را فراهم نمود.

وی بیان کرد: امروز حرکت انقلاب در شرایط حساسی قرار دارد که هر گونه حرکتی که به انسجام و وحدت ملی خدشه ای وارد نماید و زمینه سازی تضعیف عواملی که درصدد اجرای تدابیر هستند قطعاً، حرکتی برخلاف مصالح نظام و باعث تقویت جبهه دشمن خواهد شد.

حجت الاسلام و المسلمین سعیدی در پایان گفت: آنچه که امروز مشاهده می شود این است که از جمله تدابیر هوشمندانه رهبر معظّم انقلاب تبدیل تهدید به فرصت در راستای صیانت از مصالح نظام و مردم می باشدکه درک این حقیقت بسیار مهم است.