تعطیلی موزه‌های «واتیکان» تا انتخاب پاپ جدید

موزه‌های واتیکان، از جمله کلیسای سیستین، برای مدت نامعلومی به منظور برگزاری مجمع انتخاب پاپ جدید تعطیل شدند.

کد خبر: ۷۹۸۰۴۳

تاریخ: ۰۹ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۱۶:۵۷

به گزارش ایران اکونومیست، موزه‌های واتیکان، که شامل کلیسای سیستین نیز می‌شود، به دلیل آماده‌سازی  واتیکان برای گردهمایی کاردینال‌ها برای انتخاب پاپ جدید پس از درگذشت پاپ فرانسیس، به روی عموم بسته شد.

«آرت‌نیوز» نوشت، واتیکان تاریخ مشخصی برای بازگشایی این جاذبه‌ها اعلام نکرده است؛ چراکه هیچ زمان معینی برای این انتخابات، که به‌طور رسمی کانکلیو (مجمع کاردینال‌ها) نام دارد، مشخص نشده است. برخی از این مجمع‌ها هفته‌ها طول کشیده‌اند. طولانی‌ترین آن‌ها در تاریخ پاپ‌ها تقریباً سه سال به درازا انجامید، هرچند مجمع‌های امروزی، مانند آن‌هایی که به انتخاب پاپ فرانسیس و پاپ بندیکت شانزدهم انجامید، کمتر از یک هفته طول کشیدند. پاپ فرانسیس شنبه گذشته به خاک سپرده شد و طبق گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، یک دوره ۹روزه عزاداری پیش از آغاز مجمع کاردینال‌ها الزامی است.

موزه‌های واتیکان مجموعه‌ای چندصد ساله از آثار هنری و اشیای تاریخی را در بر می‌گیرند، از جمله گنجینه‌هایی از نقاشی‌ها و مجسمه‌های رنسانس و باروک و همچنین آثار مدرن از هنرمندانی چون «پل گوگن»، «سالوادور دالی» و «پابلو پیکاسو» را شامل می‌شود. مجموعه‌ای از سازه‌های تاریخی واتیکان، مانند «اتاق‌های رافائل» که به دلیل نقاشی‌های دیواری اثر رافائل هنرمند دوره رنسانس با این نام، نام‌گذاری شده‌اند، از پر بازدیدترین جاذبه‌های فرهنگی در جهان هستند. طبق گزارش‌های واتیکان، در سال ۲۰۲۴، حدود ۶.۸ میلیون نفر از این موزه‌ها بازدید کردند. پاپ جدید نه تنها مسئول هدایت کلیسای کاتولیک خواهد بود، بلکه مالک رسمی این املاک وسیع نیز خواهد شد.

«پاپ فرانسیس» به دلیل اصول ساده‌زیستی و نوع‌دوستی‌اش و نیز مواضع صریحش علیه شر جنگ و اشغال، چهره‌ای محبوب، هم درون کلیسای کاتولیک و هم خارج از آن بود. او همچنین، با توجه به معیارهای امروزی، حضوری چشمگیر در دنیای هنر داشت؛ در سال ۲۰۲۴، او نخستین پاپی بود که از بینال ونیز بازدید کرد.

همچنین در دوران پاپ فرانسیس، برای نخستین‌بار در واتیکان گفت‌وگو درباره بازگرداندن اشیای دوران استعمار که در مجموعه موزه‌های واتیکان نگهداری می‌شوند، آغاز شد. او سه قطعه از مجسمه‌های پارتنون را که به مدت دو قرن در مجموعه واتیکان نگهداری می‌شدند، به یونان بازگرداند و در نخستین اظهارنظر عمومی خود در این باره، بازگرداندن این اشیاء را «اقدامی درست» نامید که مؤسسات، در صورت امکان باید انجام دهند.