دلیل طول عمر افراد فقیر نسبت به ثروتمندان

فقرایی که بیشتر از ثروتمندان عمر می کنند.

کد خبر: ۷۹۶۴۴۷

تاریخ: ۰۶ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۱۲:۵۲

به گزارش ایران اکونومیست؛ اینکه افراد چقدر سالم هستند و چقدر عمر می‌کنند، معمولاً به میزان دارایی آن‌ها ربط داده می‌شود، زیرا ثروت زمینه دسترسی آسان‌تر به آموزش، شغل مناسب، خوراک سالم و درمان را فراهم می‌کند.

اما بر اساس پژوهش جدیدی که در نشریه پزشکی نیوانگلند منتشر شده است، حتی فقیرترین افراد در کشورهایی مانند هلند و فرانسه معمولاً بیشتر از آمریکایی‌های ثروتمند عمر می‌کنند.

پژوهشگران در این پژوهش جدید، داده‌های حدود ۷۴ هزار نفر از آمریکا و ۱۶ کشور اروپایی را بررسی کردند. این افراد در سال ۲۰۱۰ بین ۵۰ تا ۸۵ سال سن داشتند و پژوهشگران وضعیت و نرخ زنده‌مانی آن‌ها را تا سال ۲۰۲۲ دنبال کردند.

در این پژوهش، اروپایی‌ها به سه گروه تقسیم شدند: شمال و غرب اروپا که شامل اتریش، بلژیک، دانمارک، فرانسه، آلمان، هلند، سوئد و سوئیس بود، جنوب اروپا که ایتالیا، پرتغال و اسپانیا را دربرمی‌گرفت و شرق اروپا که شامل جمهوری چک، استونی، مجارستان، لهستان و اسلوونی بود.

بر اساس داده‌های موجود، نرخ مرگ‌ومیر در آمریکا معادل ۶.۵ نفر در هر ۱۰۰۰ نفر بود. این رقم در شمال و غرب اروپا ۲.۹، در جنوب اروپا ۴.۹ و در شرق اروپا ۵.۸ نفر در هر ۱۰۰۰ نفر گزارش شده است.

رابطه بین سلامتی و ثروت

این پژوهش نشان می‌دهد که با وجود ارتباط میان ثروت و نرخ زنده‌مانی افراد، شکاف سلامتی بین ثروتمندترین و فقیرترین افراد در آمریکا از هر کشور اروپایی گسترده‌تر است.

فقرای آمریکایی پایین‌ترین نرخ‌ زنده‌مانی را در همه موارد داشتند و معمولاً زودتر از همتایان خود در اروپا می‌مردند. در این خصوص حتی ثروتمندان آمریکایی وضعیت بدتری نسبت به شهروندان اروپا داشتند.

نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که نرخ زنده‌مانی ثروتمندان آمریکایی از نرخ زنده‌مانی ثروتمندان جنوب اروپا پایین‌تر است. همچنین نرخ زنده‌مانی ثروتمندان آمریکایی از نرخ زنده‌مانی همه افراد در شمال و غرب اروپا، صرف‌نظر از میزان ثروت آن‌ها، پایین‌تر است.

بر اساس این پژوهش، نرخ زنده‌مانی ثروتمندان آمریکایی با نرخ زنده‌مانی فقیرترین افراد در شمال و غرب اروپا و همچنین شرق اروپا برابر است.

ایرین پاپانیکولاس، اقتصاددان در زمینه سلامت در دانشگاه براون آمریکا که مدیریت این پژوهش را برعهده داشته، بر این نظر است که یافته‌های این پژوهش یادآور این موضوع هستند که حتی ثروتمندان آمریکایی‌ از مشکلات سیستماتیک در کشورشان که به کاهش امید به زندگی در آن‌ها منجر شده است، مصون نیستند.

پژوهشگران بر این نظرند که آمریکایی‌ها و اروپایی‌های ساکن در غرب این قاره معمولاً نسبت به همتایان خود در سایر نقاط جهان پول بیشتری دارند، اما رابطه ثروت و سلامت فقط به میزان موجودی حساب بانکی افراد محدود نیست.

در آمریکا مهم این است که فرد نسبت به هم‌وطنان خود چقدر ثروتمندتر است. بر اساس این پژوهش، هم شکاف ثروت در آمریکا در مقایسه با دیگر کشورهای توسعه‌یافته بیشتر است، و هم این کشور دارای ساختارهای اجتماعی ضعیف‌تر و محدودیت دسترسی به خدمات بهداشتی است.

پژوهشگران بر این نظرند که این موضوع می‌تواند توضیح دهد چرا نرخ مرگ‌ومیر بین ثروتمندان و فقیران آمریکایی بیشتر است و چرا فقیرترین افراد در آمریکا زنده‌مانی نرخ بقا پایین‌تری نسبت به فقیرترین افراد در اروپا دارند.

سارا ماچادو، یکی از افرادی که در این پژوهش مشارکت داشته است، گفت رفع مشکلات بهداشتی فقط برای افراد آسیب‌پذیر ضرورت ندارد بلکه حتی ثروتمندترین افراد نیز از آن سود خواهند برد.

نقش زیرساخت‌های اجتماعی

مارتین مک‌کی، استاد بهداشت عمومی اروپا و رئیس پیشین انجمن بهداشت عمومی اروپا (EUPHA) بر این نظر است که اگرچه در این پژوهش، کشورهای اروپایی با یکدیگر مقایسه نشده‌اند، اما به دلیل اجرای برنامه‌های رفاهی در شمال و غرب اروپا، وضعیت فقرا در این مناطق بهتر است.

مک‌کی که در این پژوهش مشارکت نداشته است، به یورونیوز گفت دولت رفاه به همه افراد یک جامعه سود می‌رساند.

در این پژوهش عواملی مانند جنسیت، وضعیت تأهل، سطح تحصیلات، شهرنشینی یا روستانشینی، سیگار کشیدن و بیماری افراد نیز در نظر گرفته شده است.

توجه به این عوامل به پژوهشگران کمک کرد تا ارتباط مستقیم بین ثروت و نرخ زنده‌مانی افراد را بهتر درک کنند. البته آن‌ها به عوامل دیگری مانند نژاد و قومیت توجه نکرده اند که ممکن است در موضوع مورد پژوهش نقش داشته باشند.

مک‌کی گفت تقسیم افراد به چهار گروه ممکن است نتایج دقیقی به همراه نداشته باشد.

او گفت مساله اصلی در اروپا و آمریکا فقط به ۲۵ درصد بالای ثروتمندان محدود نمی‌شود بلکه باید به افزایش تعداد افرادی که در یک تا ۲ درصد بالترین سطح ثروت قرار می‌گیرند نیز توجه کرد.

پژوهشگرانی که در این پژوهش مشارکت داشته‌اند بر این نظرند که آمریکا اگر می‌خواهد امید به زندگی و رفاه را در بین شهروندان خود افزایش دهد، می‌تواند به آن‌سوی اقیانوس اطلس نگاه کند.

ماچادو گفت: «اگر به کشورهای دیگر نگاه کنید، نتایج بهتری مشاهده می‌شود و این یعنی ما می‌توانیم از آن‌ها یاد بگیریم و وضعیت خود را بهبود بخشیم.»