کارگردان پاسخ داد

راز موفقیت «پایتخت» چیست؟

سیروس مقدم راز موفقیت «پایتخت ۷» را در این دانست که بسیار نزدیک به مردم و مشکلات آنهاست.

کد خبر: ۷۹۴۶۱۷

تاریخ: ۰۱ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۱۷:۴۵

به گزارش ایران اکونومیست، سیروس مقدم کارگردان پایتخت گفت: پدیده عظیمی مانند «پایتخت» لازم است که روی آن کارشناسی و دانشگاهی شود. جامعه ما نشان داده است که در بحرانی‌ترین شرایط، خانواده حرف اول را می‌زند. در سریال پایتخت همه اجزای ارتباطی یک خانواده ایرانی کنار هم قرار گرفته است و در حقیقت برگرفته از زندگی هر ایرانی است.

این کارگردان به حرفهایش اضافه کرد، سکانس معروف «پایتخت» (بحث نقی و بهتاش) را ۵۰ بار دیدم. آخرین بار هم با خانواده‌ام دیدم و باز همان حس را به من داد. از خودم پرسیدم چرا این سکانس تاثیرگذار است؟ دلیل این است که تمام اعضای این سکانس نقش خود را درست بازی می‌کنند هما برای اولین بار طغیان می‌کند فهیمه برای نخستین بار صصدایش را بالا می‌برد و از طرفی زمانی که تنش بالا می‌گرفت، بچه کوچکی در آن سکانس نبود.

من هرگز نتوانستم حق را به یکی از آنها ـ بهتاش یا نقی ـ بدهم و هر دو نماینده نسل خود بودند و از نگاه خود حرف می زنند.

سیروس مقدم تاکید کرد: راز موفقیت «پایتخت» در این است که بسیار نزدیک به مردم و مشکلات جامعه است.

او در بخشی از صحبت‌هایش یادآور شد، «پایتخت» متکی به جرقه ذهن و خلاقیت محسن تنابنده است. همه ما شامل تیم سازنده، مدیران و حتی مردمی که سریال را می‌بینند تلاش کردیم تا با این توپ (سریال) بهترین گل را بزنیم. من یادم است ۱۵ سال قبل وقتی ایده «پایتخت»ی که آن زمان اسم دیگری داشت توسط تورج اصلانی از طریق محسن تنابنده به خانم غفوری پیشنهاد شد، به حدی ما را جذب کرد که به سرعت توافق اتفاق افتاد و آقای تنابنده مشغول شد که از آن سریال دربیاورد.

کارگردان سریال پایتخت در این گفت‌وگو همچنین به نبود علیرضا خمسه در فصل‌های اخیر «پایتخت» اشاره کرد و گفت: «دلتنگ باباپنجعلی هستم.»

مقدم در پاسخ به اینکه آیا بخش‌هایی از «پایتخت» درگیر ممیزی شده است؟ تصریح کرد: نه تنها در این «پایتخت» بلکه در تمام فصل‌های پایتخت، وقتی ایده و خلقش توسط محسن تنابنده اتفاق می‌افتد، پایانی برایش متصور نیستیم. تیم دوم که اجزای تشکیل‌دهنده پایتخت هستند، به این مخلوق پر و بال می‌دهند. در «پایتخت ۷» جرقه شهاب سنگ را داشتیم و قرار بود در تاجیکستان گره‌گشایی شود اما وقتی قصه جلو رفت و ما به مشهد رفتیم و رحمت نمی‌توانست مقابل فهیمه قسم دروغ بخورد، قصه تمام می‌شد و لزومی نداشت که به تاجیکستان برویم و ادامه آن همان آب بستن می‌شد که دوستان پرهیز دارند. بعضی از قسمت‌ها را هم خودمان درآوردیم؛ چراکه به هر دلیلی راضی نبودیم.

ادامه دارد.