حسینی: ریل‌گذاری اولیه مذاکرات با آمریکا به خوبی صورت گرفته است

سخنگوی پیشین وزارت امور خارجه و سفیر اسبق کشورمان در ایتالیا گفت: با رصد اخبار می توان اذعان نمود این است که گفت‌وگوها با آمریکا بلحاظ شکلی و کلی و همچنین توافق طرفین بر تمرکز مذاکرات بر رفع تحریم‌ها و موضوع هسته‌ای، آغاز خوبی داشته و ریل گذاری اولیه بخوبی صورت گرفته است.

کد خبر: ۷۹۳۷۰۰

تاریخ: ۳۱ فروردين ۱۴۰۴ - ۱۰:۱۴

به گزارش خبرنگار سیاست خارجی ایران اکونومیست، دور دوم مذاکرات غیرمستقیم میان ایران و ایالات متحده با میانجیگری و واسطه‌گری پادشاهی عمان که ظهر روز گذشته در رم پایتخت ایتالیا آغاز شده بود، پس از نزدیک به ۴ ساعت مذاکره، با توافق بر سر آغاز مذاکرات فنی در چهارشنبه همین هفته (۳ اردیبهشت) به کار خود پایان داد. تهران و واشنگتن همچنین برای از سرگیری مذاکرات سیاسی در سطح روسای هیات‌ها در روز شنبه هفته آینده (۶ اردیبهشت) نیز توافق کردند. سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه کشورمان در پایان دور دوم مذاکرات گفت: «این بار هم جلسه خوبی بود و می‌توانم بگویم که روند مذاکرات رو به جلو است. ما این بار موفق شدیم در خصوص یک سری اصول و اهداف به تفاهم بهتری برسیم و نهایتاً قرار شد که مذاکرات ادامه پیدا کند و وارد مرحله بعد شود.»

«سیدمحمدعلی حسینی» سخنگوی پیشین وزارت امور خارجه و سفیر اسبق کشورمان در ایتالیا در گفت‌وگو با ایران اکونومیست و در پاسخ به این سوال که شاهد تداوم مذاکرات غیرمستقیم میان ایران و آمریکا هستیم، این روندی که در ١٠ روز گذشته آغاز شده و ادامه دارد، چه مسیری را طی کرده و آیا بر روی ریل درست تامین منافع ملی قرار دارد، گفت: آنچه با رصد اخبار می توان اذعان نمود این است که گفتگوها به لحاظ شکلی و کلی و همچنین توافق طرفین بر تمرکز مذاکرات بر رفع تحریم ها و موضوع هسته ای، آغاز خوبی داشته و ریل گذاری اولیه بخوبی صورت گرفته است. البته تناقض مکرر در مواضع و اظهارات مقامات آمریکایی در خصوص محتوا و چارچوب مذاکرات ، تردیدهایی را نسبت به صداقت طرف آمریکایی ایجاد کرده است؛ گرچه آنچه در پای میز مذاکره از جانب نماینده رسمی ایالات متحده مطرح می شود ، ملاک ارزیابی تیم ما خواهد بود. باتوجه به تجارب ذیقیمت تیم مذاکره کننده جمهوری اسلامی ایران و تعهد آنان نسبت به تلاش هدفمند و هوشیارانه برای تامین مصالح و منافع ملی کشورمان، اطمینان داریم تیم ما تا از ریل گذاری صحیح و روند درست مذاکرات اطمینان حاصل نکند, قدمی رو به جلو برنخواهد داشت.

آمریکا به اهداف خود در قبال ایران دست نیافته است

این تحلیلگر سیاست خارجی همچنین در پاسخ به این سوال که آیا از نظر شما ترامپ دور دوم با ترامپ دور اول تفاوت دارد و این تفاوت در قبال ایران چگونه شکل گرفته و آیا ناشی از شکست فشار حداکثری است، گفت: ببینید آمریکا در دولت‌های مختلف اعمال تحریم های حداکثری و باصطلاح خودشان، فلج کننده را با دو سه هدف اساسی دنبال می کردند: اول فروپاشی نظام جمهوری اسلامی، دوم رو در رو قرار دادن مردم و حاکمیت و سوم، در صورت عدم فروپاشی، مهار و یا تغییر سیاست‌های راهبردی و آرمان های مشخص و بارز نظام و تهی ساختن نظام از هویت ضداستعماری خویش و چهارم تضعیف و استیصال ایران در درون و در منطقه و فرامنطقه. آمریکایی ها علیرغم تلاش های شبانه روزی و صرف هزینه های گزاف و نجومی به هیچ‌یک از این اهداف دست نیافتند. بنا بر این عاقلانه آن است که رئیس جمهور آمریکا از رویکردهای سابق خود ضد ایران دوری گزیند و در محاسبات خود نسبت به ایران تجدید نظر جدی نماید.

وی افزود: در مجموع بین ترامپ دور اول و ترامپ دور دوم تفاوت محسوسی مشاهده نمی‌شود. همان رفتارها و ادبیات خاص و خود شیفتگی ایشان در این دوره هم قابل مشاهده است. شاید ایستادگی طرفهای مقابل آقای ترامپ با استفاده از تجربیات دور اول موجب تغییر رفتار ایشان گردد همچنانکه جمهوری اسلامی ایران با مواضع قاطع و صریحی که مقام معظم رهبری و سایر مقامات کشورمان در مقابل زیاده خواهی های آقای ترامپ در پیش از آغاز مذاکرات اتخاذ کردند او را وادار به عقب نشینی و تن دادن به موضوع هسته ای و رفع تحریم ها کردند. ایشان البته در اظهارات اخیر خود براین نکته تاکید می کند که ایران نباید دارای سلاح هسته ای شود، موضوعی که از ابتدا جمهوری اسلامی ایران صریحا تولید و انباشت و استفاده از آن را در عالیترین سطح مرجعیت سیاسی و دینی بارها مورد تاکید قرار داده و گزارش های رسمی و متعدد و مکرر آژانس‌ نیز صحت ادعای ایران دا مورد تایید قرار داده. لذا تفاوت در قبال ایران را باید در عمل و رفتارهای آقای ترامپ و تیم مورد اعتماد او در روند مذاکره و پس از آن مشاهده نمود. آقای ترامپ اگر واقعا عزم جدی برای موفقیت مذاکرات دارد ، با توجه به عهدشکنی های خود و خروج غیرمسئولانه از برجام، باید تلاش مضاعف عملی و قابل راستی آزمایی در جریان مذاکرات داشته باشد تا برای طرف ایرانی اطمینان لازم حاصل شود که ایشان از مسیر سابق خود فاصله گرفته و دستیابی به تفاهم مشترکی مورد توجه و اهتمام جدی وی می باشد.

مذاکرات با آمریکا باید محل اجماع و وفاق ملی شود

سخنگوی پیشین وزارت امور خارجه همچنین در پاسخ به این سوال که در زمان برجام شاهد برخی برخوردهای جناحی در رابطه با این توافق بودیم که آسیب‌های مشخصی را نیز به همراه داشت و ضربه خود را نیز علی رغم آنکه نمی‌توان از گناه نابخشودنی ترامپ نیز گذشت، به این توافق زد، در این دوره آیا می‌توانیم بگوییم که درس‌هایی را از آن دوره آموختیم و حالا برای آنکه دست مذاکره کنندگان را پر کنیم چه اقداماتی باید صورت بگیرد، گفت: چند نکته در این خصوص قابل طرح است؛ اول این که موضوعات مهمی (مانند ورود به همین مذاکرات کنونی) که مقامات عالی در راس نظام به مصلحت می بینند و در مورد آن تصمیمی اتخاذ می کنند که دولت و یا مسئولین ذیربط در آن ورود کنند باید محل اجماع و وفاق ملی شود نه منشاء اختلاف و دوقطبی شدن جامعه و مسئولین. دوم اینکه اگر مسئولیت اجرای امر مهمی مانند انجام همین مذاکرات بر عهده نهادی مانند وزارت خارجه قرار داده شده، مسئولین ذیربط در این وزارت هم باید در مقابل نقدهای فنی و منصفانه وحتی غیر منصفانه با سعه صدر و خویشتنداری برخورد و تعامل کنند و هم به هنگام تبیین مواضع و اقدامات خود، با حوصله، نهادهای قانونی مسئول و همچنین افکار عمومی در داخل و خارج از کشور را در جریان قرار دهند.

وی ادامه داد: بنابراین، حامیان و منتقدین یک قضیه باید با رعایت خطوط قرمزهای اخلاقی و شرعی و فنی به بررسی موضوعات بپردازند. اگر طرفین متعهد به چنین امری باشند و از زدن برچسب‌های ناجور و ناخوشایند اجتناب نمایند و صرفا به مصلحت کشور و منافع ملی بیاندیشند و رهنمودهای رهبر معظم را نصب العین خود قرار دهند، دچار دوقطبی های کاذب و خسارت بار نخواهیم شد و در مقابل دشمن نیز از موضع اقتداری برخاسته از وفاق و انسجام ملی برخوردار خواهیم شد. نکته سوم اینکه از بالا بردن سطح توقعات مردم از مذاکره و نتایج احتمالی آن باید جدا پرهیز شود. مسئولیت این امر در درجه اول بر عهده تیم مذاکره کننده و مسئولین ذیربط درجه اول قرار دارد. این چیزی است که در قضیه مذاکرات برجام رخ داد و سقف انتظارات و توقعات مردم توسط برخی از مسئولین ذیربط و غیر مرتبط بی جهت بسیار بالا برده شد؛ در صورتیکه برجام اگر صد در صد هم موفق می بود از عهده این همه توقع و انتظار بی پایه بر نمی آمد.