ضرورت تکیه بر توان داخلی برای تولید و تعمیر وسایل پرونده

رئیس سازمان هواپیمایی کشوری گفت: تولید، تعمیر و تأمین قطعات یدکی مورد نیاز وسایل پرنده باید با تکیه بر توان و ظرفیت داخلی انجام شود.

کد خبر: ۷۹۲۷۶۴

تاریخ: ۲۸ فروردين ۱۴۰۴ - ۱۲:۵۱

به گزارش ایران اکونومیست از سازمان هواپیمایی کشوری، حسین پورفرزانه روز پنجشنبه در نشست هم‌اندیشی رئیس سازمان هواپیمایی کشوری با معاونان فنی-مهندسی و مدیران تدارکات فنی شرکت‌های هواپیمایی، هلی‌کوپتری و مراکز آموزش پروازی با اشاره به چهار رکن اساسی صنعت هوانوردی شامل «ناوگان»، «فرودگاه»، «صنعت پشتیبان» و «نیروی انسانی متخصص»، افزود: توسعه این صنعت با رشد همگن و موزون ارکان یادشده میسر خواهد شد.

وی ضمن تاکید بر ضرورت تقویت صنعت پشتیبان، اظهار کرد: برای فعال‌سازی هرچه بیشتر این صنعت در حوزه هوانوردی، لازم است با تکیه بر توان و ظرفیت داخلی نسبت به تولید، تعمیر و تأمین قطعات یدکی مورد نیاز وسایل پرنده اقدام شود.

پورفرزانه ضمن تشریح برنامه سازمان هواپیمایی کشوری در خصوص ایجاد «مرکز اقتصاد دانش‌بنیان و مقابله با تحریم»، از شرکت‌های هواپیمایی، هلی‌کوپتری و مراکز آموزش پروازی خواست نیازهایی را که تأمین آنها به‌نوعی وابسته به خارج از کشور است، به‌منظور تجمیع و تحلیل، به این سازمان اعلام کنند.

در ادامه، برنامه زمان‌بندی سازمان هواپیمایی کشوری برای راهبری و مدیریت تولید و تعمیر قطعات یدکی مورد استفاده در وسایل پرنده تشریح شد.

دریافت، تجمیع و تحلیل نیازمندی‌های صنعت، شناسایی توان و ظرفیت شرکت‌های دانش‌بنیان، دانشگاه‌ها و مراکز طراحی و ساخت داخلی، همچنین شناسایی و مذاکره با سرمایه‌گذاران حوزه هوانوردی به‌منظور تأمین سرمایه لازم برای تولید یا تعمیرکنندگان داخلی، از جمله کلیات برنامه مزبور به شمار می‌رود.

برقراری ارتباط بین شرکت‌های بهره‌بردار صنعت هوایی، تولیدکنندگان، تعمیرکاران، تأمین‌کنندگان داخلی و سرمایه‌گذاران این حوزه و پیگیری رفع نیازهای صنعت با بهره‌مندی از توان و ظرفیت داخلی نیز از دیگر محورهای برنامه زمان‌بندی سازمان هواپیمایی کشوری است.

براساس این گزارش، در ادامه این نشست، نمایندگان شرکت‌های حاضر ضمن استقبال از ایجاد مرکز اقتصاد دانش‌بنیان و تأکید بر اقدامات و برنامه‌های ارائه‌شده، مواردی را به‌عنوان پیشنهاد مطرح کرده و خواستار همکاری مشترک ایرلاین‌ها در خصوص تهیه و تأمین قطعات به‌صورت اشتراکی، نظارت جدی سازمان بر تأمین‌کنندگان داخلی، تعیین نرخ‌نامه و فهرست بها برای مراکز تعمیراتی، همچنین سیاست‌گذاری در خصوص اعطای مجوزها و راهبری مراکز تعمیر و تولید از سوی سازمان و بر مبنای نیازسنجی‌های انجام‌شده شدند.