راهکارهای کلیدی برای کاهش مواجهه با ریزپلاستیک‌ها

ریزپلاستیک‌ها همه جا وجود دارند و حتی در کبد، خون و مغز انسان هم مشاهده شده‌اند و اجتناب از آن‌ها تقریبا غیرممکن است اما برخی اقدامات می‌تواند میزان مواجهه با این ذرات را کاهش دهد.

کد خبر: ۷۹۰۵۶۵

تاریخ: ۲۴ فروردين ۱۴۰۴ - ۱۵:۰۹

به گزارش ایران اکونومیست، «شری میسون»، پژوهشگر آلودگی آب‌ شیرین در دانشگاه گانون پنسیلوانیا توصیه می‌کند افراد با شناسایی منابع پلاستیک در زندگی روزمره و یافتن راه‌هایی برای کاهش استفاده از آن‌ها، میزان مواجهه خود با ریزپلاستیک‌ها را محدود کنند.

مقاله جدیدی که اخیرا در مجله پزشکی مغز ‌Brain Medicine‌ منتشر شد، راهکارهایی کلیدی برای کاهش مواجهه با ریزپلاستیک‌ها پیشنهاد کرده است.

از مصرف مواد غذایی فوق فراوری‌شده اجتناب کنید

غذاهای فوق‌فراوری‌شده نسبت به غذاهای کم‌فراوری‌شده ریزپلاستیک‌های بیشتری دارند. یک مطالعه نشان داد در تمام ۱۶ محصول پروتئینی که متخصصان نمونه‌برداری کردند، ریزپلاستیک‌ وجود داشت. از میان محصولات آزمایش‌شده، میگوهای سوخاری بیشترین ذرات پلاستیک را داشتند. ناگت‌های مرغ بسیار فراوری‌شده هم نسبت به سینه مرغ معمولی، در هر گرم ۳۰ برابر بیشتر ریزپلاستیک داشتند.

قاعده کلی این است که هرچه غذا بیشتر فراوری‌شده یا فوق‌فراوری‌شده باشد، میکرو و نانو پلاستیک‌های بیشتری از آن آزاد می‌شود.

ریزپلاستیک‌ها ممکن است حتی در کابینت ادویه‌های شما نیز پنهان باشند. یک مطالعه در سال ۲۰۲۳ مقدار زیادی پلاستیک در نمک پیدا کرد. این مطالعه هفت نوع نمک از جمله نمک خوراکی، نمک دریا و نمک صورتی هیمالیا را تجزیه و تحلیل کرد. هر نمک مقدار قابل اندازه‌گیری ریزپلاستیک‌ داشت اما نمک صورتی هیمالیایی درشت و نمک سیاه، بیشترین ریزپلاستیک‌ها و نمک یددار، کمترین ریزپلاستیک را داشتند.

استفاده از چای کیسه‌ای با بسته‌بندی پلاستیکی را کنار بگذارید

یک عدد چای‌ کیسه‌ای نایلونی می‌تواند بیش از ۱۱ میلیارد ذره ریزپلاستیک و سه میلیارد ذره نانوپلاستیک آزاد کند.

دم کردن برگ چای یکی از راه‌های اجتناب از مشکلات مربوط به چای‌های کیسه‌ای است. کیسه‌های چای‌ تهیه شده از سلولز که یک ماده تجزیه‌پذیرست نیز بسیار ایمن‌تر از پلاستیک‌ هستند. به علاوه این مزیت را دارند که به چای کمک می‌کنند مواد مضر دیگر مانند فلزات سنگین را هم جذب کند.

آب لوله‌کشی بنوشید

به گزارش ایندیپندنت، شری میسون می‌گوید که نوشیدن آب معدنی ممکن است هزاران ذره میکروسکوپی پلاستیک وارد بدن کند. در واقع، آب در بطری پلاستیکی بزرگ‌ترین منبع ورود ریزپلاستیک‌ها به بدن است.

متخصصان آمریکایی دریافته‌اند که یک لیتر آب معدنی به طور متوسط حاوی حدود ۲۴۰ هزار ذره پلاستیک است که بیشتر آن‌ها نانوپلاستیک‌ها هستند. یعنی آنقدر ریزند که به‌سختی قابل‌مشاهده‌اند و معمولا با چشم غیرمسلح دیده نمی‌شوند.

البته ممکن است در آب لوله‌کشی هم ریزپلاستیک‌ وجود داشته باشند اما مقدار آن حتما کمتر است. کارشناسان هشدار می‌دهند که جوشاندن و فیلتر کردن آب هم اگرچه می‌تواند تا ۹۰ درصد ذرات پلاستیک موجود در آب آشامیدنی را حذف کند اما این فرایند ممکن است مواد شیمیایی سمی به آب منتقل کند.

غذا را در ظروف شیشه‌ای در مایکروویو بگذارید

یک مطالعه‌ نشان داد که گرم‌ کردن غذا در عرض فقط سه دقیقه در ظروف پلاستیکی، به ‌ازای هر سانتی‌متر مربع آن، می‌تواند بیش از چهار میلیون ذره ریزپلاستیک و دو میلیارد ذره نانوپلاستیک آزاد کند. حرارت، ریزپلاستیک‌ها را منتقل می‌کند زیرا گرما باعث می‌شود ریزپلاستیک‌ها جابه‌جا شوند.

بنابراین باید از قرار دادن غذاهای داغ در ظروف بسته‌بندی پلاستیکی و از قرار دادن آن‌ها در معرض نور خورشید یا محیط‌های گرم خودداری کنید. دیگر عواملی که می‌توانند باعث آزاد شدن پلاستیک شوند، محصولات اسیدی مانند آبمیوه‌ها و همچنین غذاهای چرب‌ هستند.

اجتناب از ظروف پلاستیکی برای مواد غذایی

استفاده از پلاستیک اغلب اجتناب‌ناپذیر است اما برای کاهش تماس مواد غذایی با پلاستیک‌ها روش‌های زیادی وجود دارد. یکی از این روش‌ها استفاده از ظروف غیرپلاستیکی است. کارشناسان توصیه می‌کنند که به جای انتخاب مواد غذایی که در ظروف پلاستیکی بسته‌بندی شده‌اند، سراغ گزینه‌های جایگزین بروید مثل انتخاب کره بادام‌زمینی که در یک ظرف شیشه‌ای فروخته می‌شود.

شری میسون می‌گوید: هر چیزی که در پلاستیک بسته‌بندی شده باشد از آن ریزپلاستیک‌هایی آزاد می‌شود که ممکن است وارد مواد غذایی شوند.

کنسرو و نوشیدنی‌های پاکتی هم یکی دیگر از مسیرهای آلودگی پلاستیکی برای انسان‌ است.