آیینی برای ثمینه باغچه‌بان

مهاجرانی: نکوداشت‌ها باید تکثیر و تکرار شوند

سخنگوی دولت در آیین نکوداشت ثمینه باغچه‌بان نویسنده و مترجم کشور گفت: این گونه بزرگان بی نیاز از مراسم بزرگداشت هستند اما نکوداشت‌ها باید به جهت یادآوری خودمان تکثیر و تکرار شوند.

کد خبر: ۷۸۹۶۶۱

تاریخ: ۲۱ فروردين ۱۴۰۴ - ۲۱:۰۲

به گزارش ایران اکونومیست، آیین نکوداشت ثمینه باغچه بان دختر جبار باغچه بان شامگاه پنج‌شنبه ۲۱ فروردین با حضور زهرا بهروز آذر معاون رئیس‌جمهور در امور زنان، فاطمه‌ مهاجرانی سخنگوی دولت، علی ربیعی دستیار اجتماعی رئیس جمهور و هنردوستان ناشنوا در خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار شد.

ربیعی در این مراسم با بیان اینکه ثمینه باغچه بان در روزگار خویش پیشتاز بود گفت: مدیریت، آموزش، ترجمه و مشارکت در خدمت به ناشنوایان از جمله تلاش های این بانوی برجسته بوده است. مسیری که با عشق به کودکان و در سایه پدر به شایستگی طی شد.

فاطمه مهاجرانی سخنگوی دولت نیز اظهارداشت: بسیار خوشحالم و باعث افتخار من است که در جمع و مراسم گرامیداشت مقام یک معلم حضور دارم.
وی افزود: بعضی از فامیلی ها خیلی بامسماست، خود باغچه فضایی برای رشد و تربیت گیاهان ایجاد می کند و کار یک باغچه بان مهیاکردن محیط برای رشد است و این کاری است که خانواده باغچه بان برای آموزش ایران زمین کردند، آن‌ها باغچه‌بان همه گلهایی هستند که در خانواده آموزشی ایران رشد می کنند.

وی با اشاره به برگزاری این نکوداشت ادامه داد: حتما آدم های این چنینی بی نیازمند از چنین مراسم هایی هستند اما برگزاری بزرگداشت از این جهت مهم است که ما یاد بگیریم و بگوییم جامعه قدردان آنهاست. اینگونه مراسمات باید تکثیر و تکرار شوند، آدم هایی از جنس باغچه بان الگوی کرامت و رشد انسان‌ها هستند.
وی در پایان پیام رئیس جمهور تقدیم به ثمینه باغچه‌بان را قرائت کرد.

نوش آفرین انصاری نویسنده کشور نیز گفت: جلسه ای است مالامال از احساس، به عنوان قدیمی ترین دوست ثمینه مطالبی را باید عرض کنم.
وی با ذکر خاطراتی از دوران کودکی با ثمینه افزود: زمانی که دخترش مریم گفت مادرم دوست دارد به ایران بازگردد خیلی خوشحال شدم و گفتم جای شما ایران است، گفتم سعی می کنم شما را با افراد بزرگی آشنا کنم و من دروازه و پنجره ای برای آشنایی ایشان با ایران پس از ۴۰ سال بودم.

ثمینه باغچه بان نیز سخنان کوتاهش را با شعری از سعدی آغاز کرد: منت خدای عزوجل... و سپس شعری از مولوی خواند.

وی گفت: روزی به این خوبی در عمرم نداشتم، با زحمت بی دریغ و از راه عشق و علاقه برای ناشنوایان عمرم را گذاشتم، راه پدرم و خواهرم را رفتم و از این راه خوشحالم.

مریم پیرنظر دختر ثمینه باغچه‌بان نیز ضمن تشکر از برگزارکنندگان مراسم مادرش را بانویی خستگی ناپذیر خواند.

قرار بود در این مراسم مستند ثمینه باغچه‌بان اکران شود که به دلیل مخالفت یکی از تولیدکنندگان اجازه پخش نیافت و اکران انجام نشد.

سارا کریمان کارگردان این مستند گفت: این فیلم با همکاری سخاوتمندانه ثمینه ساخته شده بود. دوست‌داشتم امروز فیلم به نمایش در آید خیلی منتظر چنین لحظه ای بودم اما متاسفانه نشد.

وی افزود: من دائما در اندیشه زنان بزرگ و تاثیرگذار ایران بودم به سراغ نوش آفرین انصاری رفتم که ثمینه را به من معرفی کردند، به سختی توانستم آن همه بزرگی را در ۵۳ دقیقه بگنجانم، با ما همکاری زیادی از طرف مدیران شد و ۳ سال فرایند و زمان ساخت فیلم طول کشید.

همچنین در پایان تنها شاگرد زنده یاد جبار باغچه بان روی سن آمد و عرض ادب کرد و مراسم با تجلیل از ثمینه باغچه‌بان و برش کیک تولد او که همزمان با پنجم فروردین بوده به پایان رسید.

ثمینه باغچه‌بان ۵ فروردینِ ۱۳۰۶ در تبریز متولد شد، در سال ۱۳۴۱ در پی تاسیس شورای کتاب کودک، فعالیت خود را در آن جا آغاز کرد. دو کتاب «پل چوبی» و «نوروزها و بادبادک‌ها» به قلم او از کتاب‌های برگزیده شورای کتاب کودک است.

از کارهای شایان توجه او که با کمک یونیسف انجام پذیرفت، ارائه ترانه فولکلوریک «دویدم و دویدم» در قالب کتاب و تهیه ویدئوی آن به زبان اشاره است که پلی بین کودکان ناشنوا و شنوا شد. این کتاب به زبان انگلیسی و اسپانیایی برگردان شده است.

او در معرفی فعالیت‌ها و پیشرفت‌های چشم‌گیر ایران در زمینه توانبخشی ناشنوایان در کنفرانس‌های جهانی، نوشتن کتاب‌هایی درباره آموزش و پرورش ناشنوایان، آموزش زبان فارسی به غیرفارسی زبانان و برگردان آثاری در زمینه آموزش ناشنوایان، اختلالات گفتاری و ناگویایی به زبان فارسی نقشی بسیار موثر داشت.

در سال ۱۹۷۷ از سوی Clarke School Fellowship For The Middle East USA یک بورس تحصیلی به نام ثمینه باغچه‌بان نام گذاری شد.

از دیگر آثار او کتاب‌های «جم جمک برگ خزون» ، «آفتاب مهتاب چه رنگه» و کتاب «روشنگر تاریکی‌ها » (در باره پدرش جبار باغچه بان) اشاره کرد.