خورشید گرفتگی کامل، پرندگان را در سکوت فرو برد

در خلال خورشید گرفتگی کامل سال ۲۰۲۴ که توجه دوستداران فضا در سراسر آمریکای شمالی را به خود جلب کرد، اتفاقی نیز در مورد پرندگان در حال رخ دادن بود که قابل توجه است.

کد خبر: ۷۸۹۵۰۴

تاریخ: ۲۱ فروردين ۱۴۰۴ - ۱۴:۲۱

به گزارش ایران اکونومیست، دانشمندان با استفاده از داده‌های ۳۴۴ دستگاه نظارتی موسوم به هایکوباکس (Haikuboxes)، تغییر غیرمنتظره‌ای در آوازخوانی پرندگان در طول خورشید گرفتگی ثبت کردند. محققان موفق شدند از این جعبه‌ها برای جمع‌آوری شواهد واضحی مبنی بر واکنش پرندگان به این رویداد آسمانی استفاده کنند.

به نقل از اسپیس، دیوید مان (David Mann)، نویسنده اصلی این مطالعه می‌گوید: شواهد حاکی از آن است که پرندگان در طول یک خورشید گرفتگی کامل سکوت می‌کنند یا رفتارهای شبانه از خود نشان می‌دهند. مطالعه ما نشان می‌دهد که به طور متوسط، پرندگان در طول و بلافاصله بعد از گرفتگی کامل ساکت می‌شوند، اما ما همچنین آموختیم که این رفتار به شدت با درجه تاریکی ایجاد شده در نتیجه‌ی گرفتگی مرتبط است.

مان افزود: اولین نگاه سریع ما به داده‌های هایکوباکس، تنها چند ساعت پس از کسوف، افت زیادی در آواز پرندگان در زمان اوج کلیت را نشان داد. زمانی که عمیق‌تر به داده‌ها پرداختیم و مکان‌هایی را که ممکن است انسان‌ها بر رفتار پرندگان تأثیر گذاشته‌اند حذف کنیم، ماجرای بسیار پیچیده‌تری را شاهدیم.

مان می‌گوید این گروه طیف وسیعی از واکنش‌های پرندگان را بسته به گونه و مکان مشاهده کردند. به عنوان مثال، چرخ‌ریسک‌های آمریکایی (Chickadees) تا مدتی در مکانی در نیویورک ساکت بودند، اما در حین و بلافاصله بعد از گرفتگی کامل در مکانی در ورمونت، صداهای آنها افزایش یافت. پرنده رابین آمریکایی به آواز خواندن در کنتاکی ادامه داد، در حالی که سهره زرد کاج‌نشین در طول کسوف کاملا در سکوت فرو رفت.

مان می‌گوید: تغییر در پاسخ پرندگان و تفاوت‌ در مکان‌های مختلف شگفت انگیز بود. ما واقعاً نمی‌دانیم که چرا پرندگان در طول خورشید گرفتگی واکنش‌های متفاوتی به تاریکی کامل نشان دادند. علیرغم بررسی عواملی مانند دما، پوشش ابر و سرعت باد، ما هیچ رابطه معنی داری با تغییرات نرخ صدا پیدا نکردیم. این نشان می‌دهد که تاریکی کامل ناگهانی و تغییرات مرتبط در باد و دما، محرک‌های اصلی تغییرات رفتاری مشاهده شده بودند.

مان اظهار داشت: یافته‌های ما می‌تواند به تحقیقات آینده در مورد تأثیرات آلودگی نوری و تغییرات ناگهانی در سطوح نور بر رفتار پرندگان کمک کند. علاوه بر این، ثابت می‌کند که وقتی قدرت علم را با فناوری هوشمند ترکیب می‌کنیم، می‌توانیم چیزهای شگفت‌انگیزی در مورد حیات وحش بیاموزیم بدون اینکه مزاحمتی برای آنها ایجاد کنیم.