عبداللهی: درآمد تخت جمشید صرف بهبود وضعیت آن شود

نماینده مرودشت در مجلس با طرح این پرسش که چرا تخت جمشید مورد بی‌مهری قرار گرفته است، گفت: طی سال‌های متمادی شاهد کم‌توجهی و بی‌مهری آشکار به تخت جمشید بوده‌ایم. این بی‌توجهی در تخصیص ناکافی بودجه برای مرمت، نگهداری و معرفی شایسته این میراث جهانی نیز به وضوح قابل مشاهده است.

کد خبر: ۷۸۸۸۶۰

تاریخ: ۲۰ فروردين ۱۴۰۴ - ۱۲:۱۹

به گزارش ایران اکونومیست، اسفندیار عبداللهی در جلسه علنی امروز مجلس در نطق میان دستور خود گفت: آیا از این واقعیت آگاهید که سفره مردم نه تنها کوچک شده، بلکه به کلی جمع شده است؟ آیا می‌دانید که این کوچک شدن سفره‌ها موجب افزایش آسیب‌های اجتماعی شده است؟ مردمی که با جان و دل و عشق و علاقه پای نظام ایستاده‌اند، جز تأمین معیشت زندگی هیچ خواسته‌ای ندارند.

وی با اشاره به مشکلات معیشتی و اقتصادی مردم گفت: رهبر معظم انقلاب با درایتی مثال‌زدنی، سال جاری را به نام «سرمایه‌گذاری برای تولید» مزین فرمودند. این شعار نقشه راهی روشن برای حل مشکلات اقتصادی کشور است. در این راستا، منطقه مرودشت، ارسنجان و پاسارگاد با داشتن ظرفیت‌های بالقوه فراوان در حوزه‌های مختلف می‌تواند نقش مهمی در تحقق این شعار ایفا کند. این منطقه با پیشینه‌ای بس کهن، در روزگاری نه چندان دور، قطب کشاورزی این مرز و بوم محسوب می‌شود تا آنجا که بین ۳۰ تا ۴۰ درصد گندم مورد نیاز کشور از مزارع پربرکت این ناحیه تأمین می‌شود.

این نماینده مجلس با اشاره به مشکلات کشاورزان گفت: مشکلات ناشی از کم‌آبی‌های مکرر و قحطی برق، صنعت کشاورزی منطقه را به سمت نابودی کشانده است. کشاورزان زحمتکش که همواره ضامن امنیت غذایی کشور بوده‌اند، امروز با دستان خالی و مزارع تشنه، چشم انتظار تدبیر مسئولان هستند. ما نیازمند توجه فوری و عاجل به وضعیت کشاورزان این منطقه هستیم.

وی به ظرفیت شهرستان مرودشت اشاره و اظهار کرد:  این خطه از خاک پاک ایران گنجینه بی‌بدیل از تاریخ و تمدن بشری را در خود جای داده است. تخت جمشید، مقبره کوروش کبیر، نقش رستم، ایوان قدمگاه و مدرسه سعیدیه نه تنها گوشه‌ای از عظمت و شکوه این سرزمین هستند که این آثار به عنوان میراث جهانی چشم میلیون‌ها انسان را در سراسر جهان به خود خیره کرده‌اند. توسعه گردشگری در این منطقه نه تنها به جذب گردشگران داخلی و خارجی منجر خواهد شد، بلکه چرخه تولید را در بخش‌های مختلف به گردش خواهد آورد، اما با کمال تأسف طی سال‌های متمادی شاهد کم‌توجهی و بی‌مهری آشکار نسبت به این تاریخ بی‌نظیر، به ویژه تخت جمشید بوده‌ایم.

عبداللهی افزود: این بی‌توجهی نه تنها در عدم توسعه زیرساخت‌های لازم نمایان شده بلکه در تخصیص ناکافی بودجه برای مرمت، نگهداری و معرفی شایسته این میراث جهانی نیز به وضوح قابل مشاهده است؛ چرا طی این سال‌ها تخت جمشید، این شناسنامه تمدن ایرانی، مورد بی‌مهری قرار گرفته است؟ چرا بودجه کافی برای حفظ و ارتقای آن در نظر گرفته نشده است؟ نتیجه این غفلت وضعیت نامطلوب کنونی است که ما را از ارائه خدمات شایسته به خیل عظیم گردشگران داخلی و خارجی باز داشته است.

وی ادامه داد: با وجود اینکه هر ساله شاهد حضور پرشور گردشگران در تخت جمشید، مقبره کوروش و نقش رستم هستیم و میلیون‌ها تومان از محل فروش بلیت و اجاره بهای مکان‌های مرتبط به دست می‌آید، این هزینه به کجا سرازیر می‌شود؟ تاکنون بخش قابل توجهی از این درآمدها برای بهبود وضعیت خود این مجموعه‌ها، توسعه زیرساخت‌های گردشگری منطقه و رفع نیازهای رفاهی گردشگران هزینه نشده است. از دولت و وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خواستارم که نگاهی ویژه و عادلانه به این منطقه داشته باشند؛ دیگر زمان آن فرا رسیده است که درآمد حاصل از این میراث گرانبها در راستای توسعه و آبادانی خود آن و رفاه حال گردشگران هزینه شود.

نماینده مرودشت در مجلس بیان کرد: جای بسی دریغ و افسوس است که در این خطه زرخیز شاهد خاموشی چراغ تولید در بنگاه‌های اقتصادی با سابقه و تأثیرگذار بوده‌ایم. ۱۵ سال است کارخانه آزمایش مجتمع تولید گوشت مرودشت و کارخانه چرمینه، این واحدهای صنعتی که روزگاری نبض اشتغال منطقه را در دست داشتند، به واسطه واگذاری غیرکارشناسی به بخش خصوصی تعطیل شده‌اند و مالکین نیز در قبال احیای آن‌ها پاسخگو نیستند. در سالی که مزین به سرمایه‌گذاری برای تولید است، سکوت در برابر این وضعیت اسفناک ظلمی بزرگ به جوانان این منطقه و نادیده‌انگاری ظرفیت‌های عظیم تولیدی کشور است؛ ما از دولت و وزارت صمت انتظار اقدام فوری و مؤثر برای احیای این واحدهای صنعتی داریم.

وی با اشاره به وضعیت عشایر گفت:  این قشر اصیل با چالش‌های متعددی از جمله کمبود منابع آبی، فقدان زیرساخت‌های مناسب آموزشی و بهداشتی روبرو است. متأسفانه، این مشکلات منجر به کاهش جمعیت عشایری و مهاجرت جوانان به شهرها شده که تهدیدی جدی برای حفظ فرهنگ و شیوه زندگی سنتی آنها محسوب می‌شود.

حمایت از عشایر، حمایت از ریشه‌ها و هویت ماست. بیایید با همدلی و همکاری، این مشکلات را حل کنیم و به افرادی که با عشق و علاقه به این سرزمین خدمت می‌کنند، احترام بگذاریم و شرایط زندگی‌شان را بهبود ببخشیم.