«بیرو» و کاسه چه کنم چه کنم!

بی‌تردید بیرانوند یکی از تأثیرگذارترین دروازه‌بان‌های ایران طی چند سال اخیر چه در رده ملی و چه باشگاهی بوده است. او طی شش سال چیزی حدود ۱۳ قهرمانی را با سرخپوشان پایتخت تجربه کرد و امسال نیز نقشی پررنگ در صدرنشینی تراکتور در لیگ و تبدیل شدن این تیم به اصلی‌ترین مدعی قهرمانی داشت. اما مماشات با این دروازه‌بان که بدعتی تازه و نامتعارف است، نه فقط عدالت و بی‌طرفی کمیته انضباطی و فدراسیون که حتی موفقیت سرخپوشان تبریزی را هم زیر سؤال می‌برد.

کد خبر: ۷۸۷۹۸۹

تاریخ: ۱۸ فروردين ۱۴۰۴ - ۱۲:۴۴

به گزارش ایران اکونومیست، دنیا حیدری در یادداشتی در روزنامه جوان نوشت: وضعیت پرحاشیه‌ترین پرونده‌های نقل و انتقالات تابستانی فوتبال ایران همچنان مبهم است و در دست بررسی، آن‌هم در شرایطی که لیگ به حساس‌ترین زمان خود رسیده و فاصله زیادی تا ایستگاه پایانی نمانده است. با وجود این هنوز هم تنها چیزی که در خصوص پرونده بیرانوند شنیده می‌شود، وعده سرخرمن است و بس! پرسپولیس قبل از شروع فصل بود که بابت فسخ یک‌طرفه از بیرانوند عارض شده بود، شکایتی که هفته‌های متمادی زمان برد برای مشخص شدن آن. پرواضح بود این پرونده نمی‌تواند به سود دروازه‌بان ملی‌پوش تراکتور تمام شود، چراکه او براساس مدارک و شواهد اقدام به فسخ غیرقانونی کرده بود، اما در عین ناباوری، نه تنها تراکتور بابت استفاده از بازیکن غیرقانونی کوچک‌ترین آسیبی ندید که حکم در نظر گرفته شده از سوی کمیته تعیین وضعیت برای بیرانوند نیز تنها جریمه مالی بود! بیرو به پرداخت ۱۹ میلیارد و ۸۷۵ میلیون تومان به باشگاه پرسپولیس و همچنین پرداخت ۷۶۵ میلیون تومان بابت هزینه دادرسی محکوم شد! البته در میان جریمه‌های مالی، محرومیتی چهار ماهه از کلیه فعالیت‌های فوتبالی نیز برای بیرانوند در نظر گرفته شده بود، محرومیتی که در عین ناباوری تعلیقی بود، نه قطعی و تنها در صورت تکرار اشتباه فسخ یک‌طرفه می‌توانست دروازه‌بان سابق پرسپولیس را با چالش مواجه کند.
ظاهراً بازنده این پرونده بیرانوند بود، اما تنها جریمه‌ای که برای او در نظر گرفته شده بود، مالی بود و او حتی زیر بار آن هم نرفت و مدعی شد نه فقط جریمه‌ای به پرسپولیس نمی‌دهد، بلکه ۵ میلیاردی را هم که بابت الحاقیه به هیئت‌مدیره داده، خواهد گرفت! اما حتی این جمله هم نتوانست کار بیرانوند را به جاهای باریک بکشاند، چراکه به‌زعم حسن‌زاده، رئیس کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال، شیرینی دادن جرم محسوب نمی‌شد و جرم بیرانوند صرفاً نشر اکاذیب بود! با وجود این اعتراض پرسپولیس رأی را به کمیته استیناف برد. کمیته‌ای که شش ماه است این پرونده را در دست بررسی دارد و هنوز هم به نتیجه نرسیده و وعده اردیبهشت‌ماه را برای روشن شدن تکلیف این پرونده داده، تقریباً زمانی که پرونده لیگ در آستانه بسته شدن است!
جالب اینکه در همان هفته‌های ابتدایی لیگ یک باشگاه دیگر هم از تراکتور و بیرانوند عارض شده بود. اعتراض آنها به استفاده تراکتور از بازیکن غیرمجاز (بیرو) بود، اما شکایت آنها قبل از مشخص شدن رأی پرونده گلر سابق سرخپوشان رد شد، بدون اینکه تصمیم‌گیرندگان اجازه دهند متخلف بودن یا نبودن بیرانوند مشخص شود! تراکتور هم همچنان به استفاده از این بازیکن ادامه داد. البته سپاهان نیز اواخر اسفندماه از تراکتور بابت استفاده از بازیکن غیرمجاز (بیرانوند) شکایت کرد و مدعی شد این بازیکن به دلیل عدم پرداخت ۲ میلیارد تومان جریمه نقدی حق حضور در بازی را نداشته، اما این شکایت هم با ادعایی مبنی بر اینکه جریمه او از محل مطالبات باشگاه تراکتور پرداخت شده است، رد شد تا باز هم آسیبی متوجه گلر پرحاشیه لیگ نشود!
بی‌تردید بیرانوند یکی از تأثیرگذارترین دروازه‌بان‌های ایران طی چند سال اخیر چه در رده ملی و چه باشگاهی بوده است. او طی شش سال چیزی حدود ۱۳ قهرمانی را با سرخپوشان پایتخت تجربه کرد و امسال نیز نقشی پررنگ در صدرنشینی تراکتور در لیگ و تبدیل شدن این تیم به اصلی‌ترین مدعی قهرمانی داشت. اما مماشات با این دروازه‌بان که بدعتی تازه و نامتعارف است، نه فقط عدالت و بی‌طرفی کمیته انضباطی و فدراسیون که حتی موفقیت سرخپوشان تبریزی را هم زیر سؤال می‌برد. تیمی که امسال عملکرد قابل قبولی از خود به نمایش گذاشته، اما بی‌تردید در صورت کسب عنوان قهرمانی هم حرف و حدیث‌های بسیاری را باید بابت استفاده از بیرانوند به جان بخرد. گلر سابق پرسپولیس نخستین بازیکنی نیست که در فوتبال ایران مرتکب اشتباه شده و آخرین بازیکن هم نخواهد بود، اما نحوه برخورد با این اشتباه به‌گونه‌ای بود که او را به تافته‌جدابافته تبدیل کرده و باعث شده حرمت او در ورزشگاه‌ها شکسته شود. البته اینگونه برخوردها می‌تواند زمینه بازیکن‌سالاری را هم فراهم کند، اما سؤال اینجاست که چرا کمیته انضباطی و استیناف فدراسیون فوتبال که وظیفه اجرای عدالت و برقراری نظم را دارند با در پیش گرفتن سیاست یک بام و دو هوا خود را در مظان اتهام قرار می‌دهند؟ چرا باید روشن شدن تکلیف این پرونده آنقدر به درازا بکشد که صدای زمین و زمان درآید و حرف و حدیث‌هایی مطرح شود که نه زیبنده فوتبال ایران است، نه بیرانوند و تراکتور و نه حتی فدراسیون فوتبال و ارگان‌های زیرمجموعه آن؟ تفاوت این پرونده با دیگر پرونده‌ها چیست که باعث ایجاد این همه پچ‌پچ و حاشیه جنجالی شده است؟ بی‌شک اگر آقایان پرونده بیرو را خیلی پیش‌تر بسته بودند، نه کمیته انضباطی و تراکتور و بیرانوند در مظان اتهام قرار می‌گرفتند و نه کسی به خود اجازه می‌داد از روی صندلی‌های ورزشگاه، دروازه‌بان تیم‌ملی را مورد اهانت قرار دهد. اما متأسفانه خودکرده را تدبیر نیست و این نتیجه بدعت اشتباهی است که آقایان گذاشتند.