کمک ویروس‌های نهفته در ژن ما به درمان سرطان کلیه

دانشمندان دریافتند که ژن‌های ویروسی غیرفعال را می‌توان در سرطان کلیه دوباره فعال کرد و حمله سیستم ایمنی بدن به سلول‌های سرطانی را تحریک کرد. این فرآیند رویکرد جدیدی برای«ایمنی درمانی» (immunotherapy ) ارائه کرد.

کد خبر: ۷۸۷۸۳۳

تاریخ: ۱۸ فروردين ۱۴۰۴ - ۰۹:۱۷

به گزارش ایران اکونومیست، محققان انجمن «دانا فاربر» (Dana-Farber) کشف کرده‌اند که در «کارسینوم سلول‌کلیوی سلول شفاف» (نتیجه نو رویش خوش‌خیم غدد سرطانی کلیه) که شایع‌ترین نوع سرطان کلیه است، ژن‌های ویروسی خفته موجود در ژنوم انسان می‌توانند دوباره فعال شوند.

این ژن‌ها پس از فعال شدن، پروتئین‌های ویروسی تولید می‌کنند که می‌توانند سیستم ایمنی بدن را برای شناسایی و حمله به سلول‌های سرطانی تحریک کنند.

به نقل از اس‌تی‌دی، این ژن‌های ویروسی بقایای عفونت‌های ویروسی باستانی هستند که در طول زمان فرگشت(تکامل) بخشی از دی‌ان‌ای انسان شدند. اگرچه اکثر آنها غیرفعال می‌مانند، اما برخی از آنها را می‌توان تحت شرایط خاص دوباره فعال کرد که منجر به تولید پروتئین‌های شبه ویروسی شوند.

این مطالعه نشان داد که وقتی یک ژن سرکوب‌کننده تومور با نام «VHL» توسط یک جهش، غیر فعال می‌شود، ویروس‌های موجود در ژنوم انسان با نام «رتروویروس‌های درون‌زا»(endogenous retroviruses) بیشتر احتمال دارد پروتئین‌های خود را تولید کنند و در صورت موجود بودن بیش از حد «VHL»، این فرآیند توسط پروتئین انسانی به نام «HIF2» هدایت می‌شود.

تحریک حمله سیستم ایمنی بدن

این تیم همچنین دریافته‌اند که سلول‌های سرطانی این پروتئین‌های ویروسی را به قطعاتی می‌شکنند و آنها را به عنوان پرچم‌هایی روی سطح سلول نشان می‌دهند که پتانسیل تحریک حمله سیستم ایمنی بدن را دارند.

آزمایش‌های بعدی در نمونه‌های انسانی و موش‌های آزمایشگاهی نشان می‌دهد که این پرچم‌ها می‌توانند توسط سلول‌های ایمنی به نام سلول‌های «T» شناسایی شوند و پاسخ سیستم ایمنی بدن را در برابر سلول‌های سرطانی تحریک کنند.

شواهد نشان می‌دهد که سرطان کلیه بر خلاف سایر سرطان‌ها، در برخی موارد توسط سیستم ایمنی بدن ریشه‌کن می‌شود. این مطالعه نشان می‌دهد که به دلیل وجود جهش‌های محرک سلول‌های سرطانی و قطعاتی از پروتئین‌های ویروسی «رتروویروسی درون‌زا» بر روی سطح خود، سیستم ایمنی بدن می‌تواند به سلول‌های سرطانی حمله کند.

این کشف دارای پتانسیل بررسی روش‌های جدید برای استفاده از «رتروویروس‌های درون‌زا» در توسعه ایمنی‌درمانی‌های جدید است.