داستان شهادت چند معلم

در طول جنگ تحمیلی حدود ۵۰۰۰ معلم و ۳۶ هزار دانش آموز شهید شدند که نشان می‌دهد نسبت کل شهدای معلم و دانش آموز به کل شرکت کنندگان جنگ یک نسبت کاملاً متفاوت و متمایز است.

کد خبر: ۷۸۵۲۳۵

تاریخ: ۲۱ اسفند ۱۴۰۳ - ۰۹:۱۷

به گزارش ایران اکونومیست، روز ۲۱ اسفند ماه همزمان با دومین روز از هفته شهید به عنوان «شهادت، خدمت و صداقت» نامگذاری شده است. تجلیل از خانواده‌های شهدا و منسوبین آنها در آموزش و پرورش از برنامه‌های محوری این روز است. به همین دلیل مروری بر زندگی چند معلم شهید داریم.

معلمی که با زبان روزه شهید شد

اقدس رجبی  سال ۱۳۳۷در همدان متولد شد. او دوران تحصیل را در دبیرستان پروین اعتصامی به پایان رساند و موفق به اخذ دیپلم شد و آنگاه در آموزش و پرورش شهرستان بهار استان همدان، به خدمت معلمی، مشغول شد. این معلم با پیروزی انقلاب اسلامی و در نماز جمعه، جماعات، دعای کمیل، توسل و جلسات روضه خوانی برای سالار شهیدان  حضور می‌یافت.

او که در سنگر مدرسه مشغول به خدمت بود، پس از صدور فرمان حضرت امام (ره) مبنی بر تشکیل کلاس‌های نهضت سواد آموزی، جزء اولین افرادی بود که در این زمینه، به ندای رهبر  لبیک گفت.

رجبی با برگزاری کلاس‌های احکام و قرآن، علاقه‌مندان و فراگیران قرآن را با مسائل روز و ابعاد مختلف احکام اسلامی آشنا می‌ساخت. در روز جمعه ۲۵ تیرماه ۱۳۶۱ مطابق با آخرین جمعه ماه مبارک رمضان  و روز جهانی قدس با سر دادن شعارهای مرگ بر آمریکا و اسرائیل، برای اقامه نماز جمعه راهی ورزشگاه قدس شد همدان شد. سرانجام این بانوی روزه دار در همان روز، بر اثر اصابت ترکش به ناحیه سر  به شهادت رسید.

معلمی که دیگر بازنگشت

ابراهیم هادی در دبیرستان ابوریحان، نه تنها معلم ورزش، بلکه معلمی برای اخلاق و رفتار بچه ها بود. دانش آموزان هم که از پهلوانی‌ها و قهرمانی‌ها معلم خودشان شنیده بودند شیفته او بودند. در آن زمان که اکثر بچه‌های انقلابی به ظاهرشان اهمیت نمی‌دادند ابراهیم با ظاهری آراسته و کت و شلوار به مدرسه می‌آمد.

چهره‌ی زیبا و نورانی، کلامی گیرا و رفتاری صحیح، از او معلمی کامل ساخته بود. در کلاسداری بسیار قوی بود، به موقع می‌خندید. به موقع جذبه داشت. زنگ‌های تفریح را به حیاط مدرسه می‌آمد. اکثر بچه‌ها در کنار آقای هادی جمع می شدند. اولین نفر به مدرسه می‌آمد و آخرین نفر خارج می شد و همیشه در اطرافش پر از دانش آموز بود.

در آن زمان که جریانات سیاسی فعال شده بودند، ابراهیم بهترین محل را برای خدمت به انقلاب انتخاب کرد. فراموش نمی‌کنم، تعدادی از بچه‌ها تحت تاثیر گروه‌های سیاسی قرار گرفته بودند. یک شب آن‌ها را به مسجد دعوت کرد. با حضور چند تن از دوستان انقلابی و مسلط به مسائل، جلسه پرسش و پاسخ راه انداخت. آن شب همه سوالات بچه‌ها جواب داده شد. وقتی جلسه آن شب به پایان رسید ساعت دو نیمه شب بود!

سال تحصیل ۵۸-۵۹ ابراهیم هادی به عنوان دبیر نمونه انتخاب شد. هر چند که سال اول و آخر تدریس او بود. اول مهر ۵۹ حکم استخدامی ابراهیم برای منطقه ۱۲ آموزش و پرورش تهران صادر شد، اما به خاطر شرایط جنگ دیگر نتوانست به سر کلاس برود.

سرانجام ابراهیم، در والفجر مقدماتی پنج روز به همراه بچه‌های گردان کمیل و حنظله در کانال‌های فکه مقاومت کرد اما تسلیم نشد و در ۲۲ بهمن سال ۶۱ بعد از فرستادن بچه‌های باقی مانده به عقب، تنهای تنها با خدا همراه شد و دیگر کسی او را ندید و این هم آخرین تصویر از پیکر پهلوان بسیجی شهید «ابراهیم هادی» در کانال قتلگاه فکه گرفته شده توسط تلویزیون عراق، که در نشریه پلاک هشت منتشر شده است.

معلم ارتشی سپاهیان

پس از پیروزی انقلاب اسلامی افسران هم‌دوره حسن آبشناسان استعفا کرده یا به نیروهای ضدانقلاب پیوسته بودند. او با وجود اینکه دوره تکاوری و رنجری را در کمیته تکاور شیراز دیده بود ولی در دوره نزدیک به انقلاب به‌دلیل افکار مذهبی و آزادی خواهانه استعفا کرده و خانه نشین شده بود.

پس از انقلاب، آبشناسان به ساماندهی نیروهای تکاور در همان مرکز شیراز پرداخت تا اینکه در سال ۵۹ فرمانده جنگ‌های نامنظم کل کشور شد و به همکاری با شهید چمران پرداخت. نخستین اسرای عراقی در جنگ تحمیلی توسط او در آبان ۵۹ تحویل نیروهای خودی شدند.

آبشناسان در سال ۶۲ فرمانده قرارگاه حمزه سیدالشهدا می‌شود و در کردستان به مبارزه با ضدانقلاب می‌پردازد که برخی از آنان افسران هم‌دوره ایشان در زمان شاه بودند.  محسن رضایی، فرمانده سپاه وقت، طی نامه‌ای از شهید صیاد شیرازی فرمانده نیروی زمینی وقت ارتش، درخواست می‌کند تا یک افسر ورزیده، مجرب و متعهد را برای آموزش جنگ‌های نامنظم به فرماندهان سپاه معرفی کند و این دوره ۴ماه طول می‌کشد. وی در عملیات پیرانشهر، سردشت و بانه از هم‌رزمان نزدیک محمد بروجردی بود و در سال ۱۳۶۴ بر اثر اصابت ترکش شهید شد.