تشدید ارسال تسلیحات معیوب و منسوخ از سوی متحدان غربی به اوکراین

وب‌سایت خبری آمریکایی گزارش می‌دهد در ماه‌های اخیر گزارش‌های فزاینده‌ای حاکی از آن بوده‌اند کشورهای اروپایی سلاح‌های منسوخ شده و معیوب را برای کمک‌ به اوکراین ارسال کرده و این سلاح‌ها در میدان نبرد غیرموثر و غیرقابل اعتماد نشان داده‌اند.

کد خبر: ۷۸۳۸۳۷

تاریخ: ۱۸ اسفند ۱۴۰۳ - ۱۷:۵۶

به گزارش ایران اکونومیست، وبسایت خبری-تحلیلی «آنتی وار» نوشته است، روند تشدید شونده ارسال تسلیحات منسوخ شده و معیوب از سوی متحدان غربی برای اوکراین به نگرانی‌ها درخصوص کیفیت و تاثیر کمک‌های ارائه شده از سوی غرب به اوکراین دامن زده است.

«آنتی وار» در این گزارش تصریح می‌کند: «بیایید نگاهی به برخی نمونه‌هایی از این دست که در نتیجه منابع باز و گزارش‌های منتشر شده از میدان جنگ آشکار شده‌اند، بیندازیم.

یک نمونه مربوط به اسپانیا است که محموله‌ای از مسلسل‌های CETME L را برای اوکراین فرستاد اما این مسلسل‌ها بیش از ۲۰ سال قبل از چرخه خدمتی خارج و غیرقابل اعتماد تشخیص داده شده بودند. کارشناسان تاثیر این مسلسل‌ها در نبردهای مدرن را به رغم آنکه قبل از ارسال ارتقا یافته بودند زیر سوال برده‌اند.

مثال دیگر مربوط به فرانسه است که ادوات توپی برای اوکراین فرستاد که در میدان نبرد شکست خوردند و قابلیت آنها برای ارائه پشتیبانی موثر زیر سوال رفت. توپهای سزار فرانسوی که نوعی هوویتزر خودکششی بوده و کلی از آنها به خاطر برخورداری از فن‌آوری پیشرفته تعریف شده بود، در نهایت در میدان نبرد تاثیرشان خیلی کمتر از چیزی که انتظار می‌رفت بود. منابع نظامی اوکراینی گفته‌اند این سامانه‌ها مرتبا نقص پیدا کرده و دقت شلیک آنها کافی نبود؛ موضوعی که دارای اهمیتی ویژه در جنگ به دلیل نقش مهم توپخانه در نبردهای فعلی است.

در یک مورد دیگر نیز حدود هزار گلوله خمپاره عرضه شده از سوی بلغارستان و رومانی به اوکراین نیز معیوب از آب در آمدند. چند منبع و رسانه اوکراینی گزارش دادند بسیاری از این گلوله‌ها منفجر نمی‌شدند و برخی دیگر از آنها نیز به خطا می‌رفتند و این نه فقط باعث کمتر شدن اثر عملیات‌های نظامی شده بلکه همچنین ریسک‌های مضاعفی را برای پرسنل نظامی اوکراینی به وجود آورده است.»

جنگ اوکراین

به نوشته این وبسایت، چنین مواردی در حالی که تا پیش از این استثنایی قلمداد می‌شدند اما حالا تبدیل به یک هنجار شده‌اند چون ارتش‌های کشورهای غربی به دنبال این هستند که انبارهایشان را از وجود تسلیحات منسوخ و از چرخه خارج شده با ارسال این تسلیحات تحت عنوان کمک تسلیحاتی به اوکراین، خالی سازند. در این میان اوکراین و «ولودیمیر زلنسکی»‌، رئیس جمهور آن نیز که همواره از ابتدای جنگ اوکراین تاکنون نزد متحدان غربی برای دریافت تسلیحات خواهش و تمنا کرده، انتخابی بجز پذیرفتن آنچه که این متحدان به این کشور پیشنهاد می‌دهند به رغم زیر سوال رفتن کیفیت و تاثیر تسلیحاتشان، ندارد.

این وبسایت تحلیلی نوشته است: «چرا این مساله انقدر مهم است؟ در درجه اول اینکه به خاطر معیوب و منسوخ بودن تسلیحات دریافتی، آمادگی رزمی ارتش اوکراین و تاثیر آن در میدان نبرد به میزان چشمگیری تحلیل رفته است. چنین فاکتوری با در نظر گرفتن جنگ با روسیه‌ای که مالک تسلیحاتی پیشرفته است، یک فاکتور اساسی به حساب می‌آید. در درجه دوم مهمات و سلاح‌های معیوب ریسک حوادث و جراحات تصادفی در بین پرسنل را افزایش می‌دهند. از سوی دیگر ماهیت بد این کمک‌ها باعث سلب اعتماد اوکراین به متحدان غربی خود شده و می‌تواند این کشور را وادار به تجدید نظر در راهبرد همکاری خود از جمله بر سر بهره‌برداری از منابع طبیعی موجود در خاک اوکراین در زمان خاتمه جنگ کند؛ منابعی که ایالات متحده هم‌اکنون به شدت به آنها چشم دوخته و زیر نظر دارد.

اوکراین به رغم کمک‌های عظیمی که از سمت غرب دریافت کرده همچنان در تقابلش با روسیه درگیر چالش‌های فزاینده است و تسلیحات ناقص و غیرموثر تنها باعث بدتر شدن وضعیت برای ارتش این کشور می‌شود.»

آنتی وار در خاتمه این مطلب که توسط «جیکوب ورونا»، تحلیلگر این وبسایت نگارش یافته تصریح داشته است: «در نگاه عینی به وضعیت مشخص می‌شود که این به نفع غرب است که از دست تسلیحات از رده خارج شده خود خلاص شود. این نه فقط دارای نفع سیاسی بلکه دارای نفع اقتصادی است. از نقطه نظر شرکت‌ها و پیمانکاران دفاعی و تسلیحاتی غرب، ارسال این تسلیحات از رده خارج شده در قالب محموله‌های کمک تسلیحاتی یک راه مقرون به صرفه برای خلاصی پیدا کردن از آنها در ضمن صرفه جویی در پول است در حالی که همزمان توهم پشتیبانی از اوکراین را نیز ایجاد می‌کند. اما از طرفی چنین اقدامی سبب خواهد شد که وضعیت برای طرف اوکراینی در جنگ فرق چندانی پیدا نکند. شاید حالا وقت آن رسیده که به طور جدی درباره یک راه‌حل صلح‌آمیز بحث شود. جنگ نمی‌تواند تا ابد ادامه یابد و دیر یا زود طرفین لازم خواهند دید که پای میز مذاکره نشسته و مذاکره کنند. وضعیتی که ارسال این تسلیحات به وجود آورده می‌تواند به عنوان فرصتی برای شروع مذاکرات صلح تلقی شود. اما سوالی که همچنان مطرح می‌ماند این است: آیا این طرفها همچنان آماده سازش بوده یا جنگ قرار است تا زمانی که منابع کاملا به اتمام برسند ادامه یابد؟ تنها زمان به این سوال جواب خواهد داد.»