کمین ترامپ برای زلنسکی

دونالد ترامپ در دیدار با رئیس‌جمهور اوکراین به‌نحوی او را خطاب قرار داد که در تاریخ ۲۵۰ ساله استقلال ایالات متحده بی‌سابقه بوده است.

کد خبر: ۷۸۱۴۲۲

تاریخ: ۱۱ اسفند ۱۴۰۳ - ۱۶:۰۸

به گزارش ایران اکونومیست، «توماس فریدمن» روزنامه‌نگار آمریکایی و ستون‌نویس «نیویوک‌تایمز» در مطلبی با اشاره به دیدار اخیر «ولودیمیر زلنسکی» رئیس‌جمهور اوکراین با «دونالد ترامپ» در کاخ سفید، مدعی شد که رئیس‌جمهور آمریکا به مواضع دیرینه در سیاست خارجه این کشور پشت کرده و گویی مانند یک عامل نفوذی روسیه رفتار می‌کند.

به گفته فریدمن، ترامپ و «جی دی ونس» معاون وی در روز جمعه در دفتر بیضی کاخ سفید برای رئیس‌جمهور اوکراین کمین گذاشتند و به او حمله‌ور شدند، اقدامی که در نزدیک به ۲۵۰ سال تاریخ این کشور هرگز رخ نداده بود. یک جنگ بزرگ در اروپا در جریان است و ترامپ با خالی کردن پشت یکی از متحدان خود، از روسیه حمایت کرد.

تحلیلگر آمریکایی این اقدام ترامپ را با این شرایط فرضی مقایسه کرده که در سفر فرضی «بنیامین نتانیاهو» نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی به آمریکا، ترامپ او را به امضای یک توافق با جنبش مقاومت فلسطین (حماس) وادار کرد. فریدمن حمله روسیه به اوکراین در فوریه ۲۰۲۲ را با عملیات طوفان الاقصی در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ مقایسه کرد و مدعی شد که ترامپ برخلاف جنگ غزه که در آن کاملا طرفدار نتانیاهو است، در جنگ اوکراین عملا حمایت تمام‌عیاری از روسیه به عمل آورده است.

به ادعای فریدمن، ایالات متحده همواره حامی «آزادی و کسانی که برای آن در سراسر جهان می‌جنگند» بوده و در مواقعی نیز به بهانه «حمایت از آزادی ... موقتاً با دیکتاتورها هم‌پیمان» شده است، اما این ستون‌نویس نیویورک‌تایمز گفت به یاد ندارد که یک رئیس‌جمهور آمریکایی «رهبر دموکراتیک منتخب یک کشور» دیگر مانند اوکراین را «دیکتاتور» خطاب کرده باشد، در حالی که به ادعای فریدمن، دیکتاتور واقعی روسیه است.

دیدار ترامپ و زلنسکی در کاخ سفید

این روزنامه‌نگار آمریکایی مدعی است که به باور ترامپ، آمریکا هیچ منفعتی در سرنوشت اوکراین ندارد و برایش مهم نیست که اوکراین در حال دفاع از اتحادیه اروپاست، اتحادیه‌ای عظیم که طرفدار آمریکاست و بازار آزاد در آن جریان دارد. فریدمن می‌نویسد: «تنها چیزی که (برای ترامپ) مهم است این است که زلنسکی بلندتر تشکر کند و در میانه این جنگ برای بقا، یک نسل از ثروت معدنی اوکراین را به ما واگذار کند.»

فریدمن در انتهای گزارش خود، می‌نویسد که «دولت جدید آمریکا به سیاست‌های غالب در سیاست خارجه ایالات متحده از زمان جنگ جهانی اول پشت کرده و این کشور اکنون در آب‌های ناشناخته به پیش می‌رود. او می‌گوید رهبری این کشتی در این آب‌های ناشناخته را رئیس‌جمهوری بر عهده دارد که – باور سخت است، اما – گویی عامل اطلاعاتی نفوذی روسیه است!».