افق‌های جدیدی در علوم اعصاب و زبان‌شناسی در گفتار.

شناسایی ژنی کلیدی در تکامل گفتار انسان/ رمزگشایی از توانایی سخن

کد خبر: ۷۸۱۲۳۳

تاریخ: ۱۱ اسفند ۱۴۰۳ - ۱۱:۲۸

به گزارش ایران اکونومیست؛ محققان می‌گویند یافته‌های جدید مرتبط با شناسایی ژن عامل سخن‌گفتن در انسان می‌تواند روزی به درمان مشکلات گفتاری کمک کند.

دانشمندان ژنی را شناسایی کرده‌اند که به گفته‌ آن‌ها در پیدایش ریشه‌های زبان گفتاری و تکامل آن در انسان به عنوان یک از عوامل حیاتی در بقای ما نقش داشته است.

گفتار به ما این امکان را داد که اطلاعات و دانسته‌ها را به اشتراک بگذاریم، فعالیت‌ها را هماهنگ کنیم و دانش را منتقل کنیم؛ این امر در واقع به ما نسبت به خویشاوندان منقرض شده‌‌ای چون نئاندرتال‌ها و دنیسووان‌ها برتری بخشید.

یافته‌های یک مطالعه جدید که در مجله «نیچر کامونیکشنز» منتشر شده، نشان می‌دهد که یک نوع پروتئین که فقط در انسان یافت می‌شود به ما در برقراری ارتباط به روشی جدید کمک کرده است.

لیزا فاینستک از دانشگاه مینه‌سوتا آمریکا که در این تحقیق شرکت نداشته است، می‌گوید: «این اولین گام مهم برای بررسی ژن‌های خاصی است که احتمال می‌رود بر رشد گفتار و زبان تأثیر بگذارند.»

آنچه دانشمندان در این ارتباط می‌آموزند ممکن است روزی به افرادی که دارای مشکلات گفتاری هستند نیز کمک کند.

به گفته دکتر رابرت دارنل، یکی از نویسندگان این تحقیق: «گونه ژنتیکی که محققان به دنبال آن بودند یکی از انواع ژن‌هایی بود که به ظهور انسان خردمند به عنوان گونه غالب، کمک کرد.»

دکتر دارنل از اوایل دهه‌ ۱۹۹۰ مشغول مطالعه‌ روی پروتئین NOVA1 بوده است که نقشی حیاتی در رشد مغز دارد.

محققان آزمایشگاه دکتر دارنل در دانشگاه راکفلر نیویورک، در پژوهشی تازه، با استفاده از فناوری ویرایش ژن موسوم به CRISPR، پروتئین NOVA1 موجود در موش‌ها را با نوعِ مختص انسان جایگزین کردند تا تأثیر واقعی این گونه‌ ژنتیکی را بررسی کنند.

آنها در کمال تعجب مشاهده کردند که چگونه این دستکاری ژنتیکی نحوه ارتباط صوتی حیوانات را هنگام صدا زدن یکدیگر تغییر داده است.

موش‌های نوزاد و نر بالغی که دارای گونه انسانی پروتئین NOVA1 بودند، در واکنش به حضور مادر (در بین نوزادان) و ماده‌ی فحل (در میان نرهای بالغ)، جیرجیر متفاوتی نسبت به همتایان معمول خود داشتند.

دکتر دارنل می‌گوید: «هر دو شرایطی هستند که موش‌ها در آن انگیزه صحبت کردن دارند؛ موش‌های دارای پروتئین گونه انسانی اما صدای متفاوتی از خود خارج می‌کردند»، موضوعی که نشان‌دهنده نقش این پروتئین در گفتار است.