ناصر وحدتی «رقصِ مقام» را به جشنواره موسیقی فجر می‌آورد

«مقام رقص» یا «رقص مقام»، یکی از رقص‌های سنتی موسیقی گیلان است که به‌ویژه در عروسی‌ها و با ساز سرنا اجرا می‌شود. ناصر وحدتی در شب موسیقی گیلان به اجرای این مقام می‌پردازد.

کد خبر: ۷۸۰۶۰۶

تاریخ: ۲۵ بهمن ۱۴۰۳ - ۱۲:۳۲

ناصر وحدتی  از اجرای افشاری‌ها و «رقص مقام» در شب موسیقی گیلان خبر داد و در گفت‌وگو با ایران اکونومیست افزود: رقص مقام یکی از رقص‌های سنتی این منطقه از ایران است که در مراسم مختلف به‌ویژه در عروسی‌ها و جشن‌های روستایی اجرا می‌شود و سرنا در آن، نقش کلیدی دارد.

او ادامه داد: این ساز با صدای پرطنین خود، ریتم‌های پرشور و هیجان‌انگیز ایجاد می‌کند و افراد را به وجد می‌آورد؛ البته نقش سرنا تنها به این محدود نمی‌شود. زمانی که شناسنامه‌ای نبوده تا عقد آدم‌ها در آن ثبت شود، سرنا از پیوند میان یک زن و مرد خبر می‌داده است. به عبارتی در آن روزگار که آدم‌ها شناسنامه یا به اصطلاح «سه‌جلد» نداشته‌اند از مطرب‌ها می‌خواسته‌اند تا به مجالس عروسی بروند و ساز (همان سرنا) بنوازند و با این نواختن، عقد زوج جوانی را اعلام کنند و به آن رسمیت ببخشند. یعنی یک زمان، مطرب‌ها، نقش و جایگاه مهمی در مناسبات اجتماعی داشتند و همه سازها در دست‌شان بود چون مردم عادی، کشاورز بودند و نواختن نمی‌دانستند. «نی» هم به چوپان‌ها تعلق داشت. البته علاوه برساز(سرنا) و نقاره، رقاصی مقام را با کمانچه و بعدها با ویولن هم می‌نواخته‌اند.

وحدتی همچنین گفت: آن زمان، مثل امروز نبود و عروسی‌ها، چهار شبانه‌روز طول می‌کشید و سرنانوازان به جشن عروسی می‌رفتند و با دمیدن در سرنا، همسایگان را خبر می‌کردند که مراسم آغاز شده؛ آنها ابتدا غمگنانه می‌نواختند؛ طوری که مادر و پدر عروس و بسیاری از خانم‌ها به گریه می‌افتادند. چرااکه زن‌ها در آن زمان، استقلال نداشتند و ناچار بودند حتی در سخت‌ترین و غیرانسانی‌ترین شرایط هم به زندگی زناشویی خود ادامه دهند. این گریه‌ها از تردید آدم‌ها و پیش‌بینی‌ناپذیر بودن ازدواج بین دو نفر خبر می‌داد اما پس از چند دقیقه، نوازندگان به نواختن ریتم‌های شاد می‌پرداختند و حال و هوای مجلس تغییر می‌کرد.

این هنرمند موسیقی گیلانی در پاسخ به اینکه جشنواره موسیقی فجر تا چه اندازه می‌تواند در معرفی موسیقی اقوام مختلف ایرانی موثر باشد گفت: جشنواره‌ موسیقی فجر همچنین جشنواره موسیقی نواحی، زمینه‌ای را فراهم می‌آورد تا هم مخاطبان با موسیقی نواحی مختلف ایران آشنا شوند هم اهالی موسیقی یکدیگر را بشناسند. به همین جهت خوب است جشنواره موسیقی فجر بیشتر از پیش به این نوع موسیقی توجه کند چراکه موسیقی ما به ردیف- دستگاهی و پاپ محدود نمی‌شود.

به باور این خواننده خوب است مسئولان، حمایت از چهره‌ها و استعدادهای جوان و حتی هنرمندان پیشکسوت را به روزهای جشنواره محدود نکنند و با فراهم آوردن زمینه‌ها و تسهیلاتی در انتشار آلبوم و برگزاری کنسرت از آنها حمایت کنند و گیشه را ملاک و معیار قرار ندهند. چراکه موسیقی نواحی با تمام ظرفیت‌ها و قابلیت‌هایش، نیازمند معرفی و حمایت جدی است. بهتر است بیشتر به هنرمندان موسیقی محلی اهمیت داده شود و بودجه مستقلی به این نوع موسیقی تعلق بگیرد. آن هم در شرایطی که قومیت‌های گوناگون از کرد و لر و ترک و بلوچ در ایران زندگی می‌کنند و هرکدام آداب و رسوم و موسیقی خاص خود را دارند.

چهلمین جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر به دبیری رضا مهدوی، ریاست احمد صدری و مدیریت اجرایی محمدعلی مرآتی، به همت معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و با همکاری دفتر موسیقی ارشاد، انجمن موسیقی ایران و بنیاد فرهنگی هنری رودکی، از ۲۳ تا ۲۹ بهمن‌ماه ۱۴۰۳ در تهران و استان‌های کشور برگزار می‌شود.